PDC World Darts Championship 2006

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Ladbrokes World Darts Championship 2006 is een internationaal dartstoernooi dat werd gehouden van 19 december 2005 tot en met 2 januari 2006 in het Engelse Purfleet. De LWDC kunnen worden gezien als het wereldkampioenschap voor de PDC. Hierdoor is dit toernooi het belangrijkste toernooi dat onderdeel uitmaakt van diezelfde PDC.

Het toernooi werd gewonnen door Phil Taylor die het toernooi voor de dertiende keer in zijn loopbaan op zijn naam schreef. Taylor die in de halve finale door het oog van de naald kroop in een spannende confrontatie met Wayne Mardle speelde in de finale weer als vanouds en maakte gehakt van zijn landgenoot Peter Manley. De finale werd uiteindelijk met 7-0 door Taylor gewonnen. Taylor liet er vanaf het begin geen gras over groeien door in de eerste leg Manley direct te breken en vervolgens zijn eigen leg te behouden door middel van een maximale uitgooi van 170, waarna opnieuw een break volgde en de eerste set werd binnengehaald. Daarna liep Taylor met speels gemak over Manley heen. De setstanden waren 3-0, 3-2, 3-2, 3-1, 3-1, 3-0 en 3-0.

Eerste ronde[bewerken]

Datum Naam Land Naam Land Score
19 december Steve Alker Vlag van Wales Wales - Alan Caves Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
19 december Jason Clark Vlag van Engeland Engeland - Steve Maish Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
19 december Adrian Lewis Vlag van Engeland Engeland - Dave Honey Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
19 december Wes Newton Vlag van Engeland Engeland - Yasuhiko Matsunaga Vlag van Japan Japan 3 - 0
19 december John Part Vlag van Canada Canada - Liu Cheng'An Vlag van China China 3 - 0
19 december Steve Beaton Vlag van Engeland Engeland - Jan van der Rassel Vlag van Nederland Nederland 0 - 3
19 december Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland - Davis Platt Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
19 december James Wade Vlag van Engeland Engeland - Wayne Jones Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
20 december Darren Webster Vlag van Engeland Engeland - Erwin Extercatte Vlag van Nederland Nederland 2 - 3
20 december Mark Walsh Vlag van Engeland Engeland - Warren Parry Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 3 - 0
20 december Dennis Smith Vlag van Engeland Engeland - Mark Salmon Vlag van Wales Wales 3 - 2
20 december Lionel Sams Vlag van Engeland Engeland - John Kuczynski Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 0 - 3
20 december Andy Jenkins Vlag van Engeland Engeland - Patrick Bulen Vlag van België België 3 - 1
20 december Roland Scholten Vlag van Nederland Nederland - Dave Whitcombe Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
20 december Colin Lloyd Vlag van Engeland Engeland - Gary Welding Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
20 december Peter Manley Vlag van Engeland Engeland - Kevin Spiolek Vlag van Engeland Engeland 3 - 0
21 december Denis Ovens Vlag van Engeland Engeland - Geoff Wylie Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 3 - 1
21 december Dennis Priestley Vlag van Engeland Engeland - John Magowan Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
21 december Terry Jenkins Vlag van Engeland Engeland - Jimmy Mann Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
21 december Matt Clark Vlag van Engeland Engeland - Ken Woods Vlag van Canada Canada 3 - 0
21 december Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland - Andrew Hamilton Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
21 december Wayne Mardle Vlag van Engeland Engeland - Brian Roach Vlag van Australië Australië 3 - 1
21 december Mark Dudbridge Vlag van Engeland Engeland - Darin Young Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 3 - 0
21 december Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland - Ray Carver Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 2 - 3
22 december Jamie Harvey Vlag van Schotland Schotland - Tomas Seyler Vlag van Duitsland Duitsland 0 - 3
22 december Erik Clarys Vlag van België België - Winston Cadogan Vlag van Barbados Barbados 3 - 0
22 december Colin Monk Vlag van Engeland Engeland - Andy Smith Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
22 december Dave Askew Vlag van Engeland Engeland - Gerry Convery Vlag van Canada Canada 0 - 3
22 december Alex Roy Vlag van Engeland Engeland - Alan Tabern Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
22 december Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland - Dale Newton Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
22 december Chris Mason Vlag van Engeland Engeland - Steve Hine Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
22 december Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland - Andree Welge Vlag van Duitsland Duitsland 3 - 0

Tweede ronde[bewerken]

Datum Naam Land Naam Land Score
26 december John Kuczynski Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten - Jan van der Rassel Vlag van Nederland Nederland 4 - 3
26 december Andy Jenkins Vlag van Engeland Engeland - Wayne Jones Vlag van Engeland Engeland 3 - 4
26 december Gary Welding Vlag van Engeland Engeland - Erwin Extercatte Vlag van Nederland Nederland 4 - 1
26 december Peter Manley Vlag van Engeland Engeland - Jason Clarke Vlag van Engeland Engeland 4 - 3
27 december Denis Ovens Vlag van Engeland Engeland - Steve Alker Vlag van Wales Wales 1 - 4
27 december Mark Walsh Vlag van Engeland Engeland - Dennis Smith Vlag van Engeland Engeland 0 - 4
27 december Roland Scholten Vlag van Nederland Nederland - Tomas Seyler Vlag van Duitsland Duitsland 4 - 2
27 december Dennis Priestley Vlag van Engeland Engeland - Adrian Lewis Vlag van Engeland Engeland 2 - 4
27 december Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland - Wes Newton Vlag van Engeland Engeland 4 - 3
27 december Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland - Matt Clark Vlag van Engeland Engeland 4 - 1
27 december Mark Dudbridge Vlag van Engeland Engeland - Alan Tabern Vlag van Engeland Engeland 4 - 0
28 december Terry Jenkins Vlag van Engeland Engeland - Andrew Hamilton Vlag van Engeland Engeland 1 - 4
28 december Ray Carver Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten - Andy Smith Vlag van Engeland Engeland 3 - 4
28 december Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland - Gerry Convery Vlag van Canada Canada 4 - 0
28 december Wayne Mardle Vlag van Engeland Engeland - Erik Clarys Vlag van België België 4 - 1
28 december John Part Vlag van Canada Canada - Chris Mason Vlag van Engeland Engeland 4 - 3

Derde ronde[bewerken]

Datum Naam Land Naam Land Score
28 december Gary Welding Vlag van Engeland Engeland - John Kuczynski Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 4 - 2
28 december Wayne Jones Vlag van Engeland Engeland - Steve Alker Vlag van Wales Wales 4 - 1
29 december Peter Manley Vlag van Engeland Engeland - Dennis Smith Vlag van Engeland Engeland 4 - 3
29 december Roland Scholten Vlag van Nederland Nederland - Adrian Lewis Vlag van Engeland Engeland 3 - 4
29 december Andy Smith Vlag van Engeland Engeland - Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland 2 - 4
29 december Wayne Mardle Vlag van Engeland Engeland - John Part Vlag van Canada Canada 4 - 2
29 december Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland - Andrew Hamilton Vlag van Engeland Engeland 4 - 0
29 december Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland - Mark Dudbridge Vlag van Engeland Engeland 4 - 1

Kwartfinale[bewerken]

Datum Naam Land Naam Land Score
30 december Gary Welding Vlag van Engeland Engeland - Wayne Jones Vlag van Engeland Engeland 0 - 5
30 december Peter Manley Vlag van Engeland Engeland - Adrian Lewis Vlag van Engeland Engeland 5 - 3
30 december Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland - Wayne Mardle Vlag van Engeland Engeland 0 - 5
30 december Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland - Kevin Painter Vlag van Engeland Engeland 5 - 1

Halve finale[bewerken]

Datum Naam Land Naam Land Score
1 januari Wayne Jones Vlag van Engeland Engeland - Peter Manley Vlag van Engeland Engeland 0 - 6
1 januari Wayne Mardle Vlag van Engeland Engeland - Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland 5 - 6

Finale[bewerken]

Datum Naam Land Naam Land Score
2 januari Peter Manley Vlag van Engeland Engeland - Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland 0 - 7