PSR B1919+21

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
PSR B1919+21
Afbeelding gewenst
Type Pulsar
Overige aanduidingen PSR J1921+2153, PSR 1921+2153, PSR B1919+21, PSR 1919+21, WSTB 12W15, PULS CP 1919+21, PULS CP 1919, CP 1919+21, CP 1919
Fysische gegevens
Diameter ~2,8 × 10-6 R
Massa ~1,4 M
Lichtkracht 0,006
Veranderlijk Pulsar
Periode (P) 1,33733±0,00001 s[1]
Waarnemingsgegevens
Rechte klimming 19u21m44,79808s
Declinatie +21° 53' 01,8288"
Sterrenstelsel Melkweg
Schijnbare helderheid n.v.t. mag
Afstand 2283,12 lichtjaar
Meervoudig nee
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

PSR B1919+21 of LGM-1 is een pulsar met een periode van 1,337[1] seconden en een pulsbreedte van 0,04 seconden. De pulsar was de eerste die werd ontdekt (op 28 november 1967) door Jocelyn Bell Burnell en Antony Hewish. Omdat de zeer regelmatige radiopulsen aan een baken deden denken werd de pulsar in eerste instantie LGM-1 genoemd, waarbij LGM stond voor little green men, Kleine Groene Mannetjes.

Ontdekking[bewerken]

De ontdekking van de pulsar in 1967, na het bestuderen van vastgelegde gegevens, stelde de onderzoekers in eerste instantie voor een raadsel, aangezien geen fenomeen bekend was dat een dergelijk regelmatig signaal kon opwekken. Behalve een buitenaardse beschaving dacht men in eerste instantie aan ruis in het systeem, maar deze mogelijkheid werd snel verworpen.

De ontdekkers zagen zich daarmee voor een probleem gesteld.

We geloofden niet echt in een buitenaardse beschaving, maar het idee was duidelijk bij ons opgekomen en we hadden geen bewijs dat het signaal volkomen natuurlijk was. Het is een interessant probleem: als men denkt dat men leven elders in het universum hgeeft gevonden, hoe kondig je dat resultaat op een verantwoordelijke manier aan? Wie vertel je het het eerst?[2]

Kort na de aankondiging van de dontdekking werd het signaal door Thomas Gold en Fred Hoyle geïdentificeerd als een snel roterende neutronenster die de naam CP-1919 kreeg.

Trivia[bewerken]

De band Joy Division gebruikte een grafische weergave van het signaal op de hoes van hun debuutalbum Unknown Pleasures.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Observation of a Rapidly Pulsating Radio Source
  2. Burnell, S. Jocelyn Bell. "Little Green Men, White Dwarfs or Pulsars?", 2004-09-21. Geraadpleegd op 2013-07-28. (after-dinner speech with the title of Petit Four given at the Eighth Texas Symposium on Relativistic Astrophysics; first published in (1977). {{{title}}}. Annals of the New York Academy of Science 302: 685-9 .