Paardmakreel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paardmakreel
Paardmakreel
Paardmakreel
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)
Orde: Perciformes (Baarsachtigen)
Onderorde: Percoidei (Baarsvissen)
Familie: Carangidae (Horsmakrelen)
Geslacht: Caranx (Caranx)
Soort
Caranx hippos
Linnaeus, 1766
Afbeeldingen Paardmakreel op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen

De Paardmakreel (Caranx hippos) is een straalvinnige vis uit de familie van horsmakrelen (Carangidae) en behoort derhalve tot de orde van baarsachtigen (Perciformes).

Anatomie[bewerken]

De Paardmakreel heeft een wat tapse, stompe kop en een dunne sikkelvormige staart op een smalle staartsteel, die geelachtig van kleur is. Vlak bij de rand van het kieuwdeksel bevindt zich een zwarte vlek. De vis kan tot 1 meter lang en 32 kg zwaar worden. De Paardmakreel is moeilijk te onderscheiden van Caranx latus. De laatste heeft echter een iets spitsere kop, en een helder gele staart.

Leefwijze[bewerken]

Hun voedsel bestaat uit kleine visjes. Vooraf aan een aanval op een grote school vissen raken ze zeer opgewonden.

Leefomgeving[bewerken]

De paardmakreel komt in zeewater en brak water voor. Volwassen exemplaren zwemmen vaak alleen en in dieper water en jonge exemplaren in scholen, dichter bij de kust. De vis prefereert een subtropisch klimaat en heeft zich verspreid over de drie belangrijkste oceanen van de wereld (Grote, Atlantische en Indische Oceaan). Bovendien komt Caranx hippos voor in de Middellandse Zee. De diepteverspreiding is 1 tot 350 m onder het wateroppervlak.

Relatie tot de mens[bewerken]

De paardmakreel is voor de beroepsvisserij van aanzienlijk belang, maar minder interessant voorzeehengelaars. De soort kan worden bezichtigd in voor een groot publiek toegankelijke aquaria.

Voor de mens is Caranx hippos potentieel gevaarlijk, omdat er vermeldingen van ciguatera-vergiftiging zijn geweest.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Froese, R., D. Pauly. en redactie. 2005. FishBase. Elektronische publicatie. www.fishbase.org, versie 06/2005.
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).