Pachamama
Pachamama (van het quechua pacha: aarde en mama: moeder, dus letterlijk vertaald "Moeder Aarde") is de belangrijkste godheid, voor de inheemse bevolking van de centrale Andes van Zuid-Amerika.
Beschrijving [bewerken]
Pachamama is beschreven als "ze is de Aarde in een diepe zin, bovennatuurlijk; ze is dat van hieronder, maar niet de grond of de geologische aarde, evenmin de christelijke hemel ze is de cosmografische hemel. Pachamama is alles, ze verklaart alles.
Pachamama is geen eigenlijke scheppende god, maar ze is wel een beschermende; ze beschermt de mens, ze maakt het leven mogelijk en begunstigt de vruchtbaarheid. In ruil voor deze hulp en bescherming, is de priester van de Puna Meridional verplicht een deel van wat hij ontvangt aan Pachamama te offeren"[1].
Geschiedenis van haar verering [bewerken]
De quechua en de Tiwanaku cultuur van de Andes regio, brachten offers in haar eer, ze offerden camelidae. Onder andere voorwerpen gaven ze cocabladeren, zeeschelpen en boven alles de foetus van lamas, volgens hun geloof om de grond te bevruchtigen.
Met de komst van de Spanjaarden en de vervolgingen van de plaatselijke geloven werd Pachamama dikwijls aanbeden via de Maagd Maria.
Zie ook [bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
