Palatale laterale approximant

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Palatale laterale approximant (tussen a's)

De palatale laterale approximant is een medeklinker in het Internationaal Fonetisch Alfabet die wordt aangeduid met ʎ, en in X-SAMPA met L.

Een voorbeeld van de klank is de gli in het Italiaanse woord figlio (zoon).

Kenmerken[bewerken]

  • De manier van articulatie is approximant, wat inhoudt dat de klank wordt gevormd door een articulator dicht bij een andere te brengen, maar zonder dat het spraakkanaal zodanig wordt vernauwd dat er een turbulente luchtstroom ontstaat.
  • Het articulatiepunt is palataal, wat inhoudt dat de klank wordt gevormd met het midden of de achterkant van de tong tegen het harde verhemelte.
  • Het type articulatie is stemhebbend, wat wil zeggen dat de stembanden meetrillen bij het articuleren van de klank.
  • Het is een orale medeklinker, wat wil zeggen dat de lucht door de mond naar buiten stroomt.
  • Het is een laterale medeklinker, wat wil zeggen dat de lucht langs de zijkanten van de tong stroomt.
  • Het luchtstroommechanisme is pulmonisch-egressief, wat wil zeggen dat lucht uit de longen gestuwd wordt, in plaats van uit de glottis of de mond.