Palmiro Togliatti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Palmiro Togliatti (timbre soviétique).jpg

Palmiro Togliatti (1893-1964) was een van de meest invloedrijke leiders van het Italiaanse communisme.

Togliatti werd geboren in Genua op palmzondag (vandaar de naam Palmiro). Tijdens zijn studie rechten aan de universiteit van Turijn komt hij in aanraking met de socialistische beweging.

Samen met Antonio Gramsci richt hij in 1919 het tijdschrift L'Ordine Nuovo op. De mensen achter dit blad worden in 1921 lid van de net opgerichte Italiaanse communistische partij PCI.

In 1926 wordt Togliatti door de fascisten gedwongen om Italië te verlaten en vertrekt naar Moskou. Hij zal er achttien jaar van zijn leven doorbrengen, onder andere als lid van de Comintern. Bij terugkeer in Italië richt hij in 1944 de Partito Comunista Italiano of PCI opnieuw op. Bij de verkiezingen in het voorjaar van 1948 behaalde de partij onder zijn leiding 104 zetels in de Kamer van Afgevaardigden, waarmee ze een factor van belang werd in de Italiaanse politiek. Zo kort na de communistische machtsovername in Praag verontrustte dit gegeven de katholieke rechterzijde, de Kerk en het buitenland.

Een paar maanden later, op 14 juli 1948, raakte Togliatti op Sicilië zwaargewond bij een moordaanslag. Een student vuurde drie kogels op hem af. Links en rechts slepen de wapenen en de regering vreesde een burgeroorlog. Premier De Gasperi belde in arren moede de Italiaanse troef in de Ronde van Frankrijk, Gino Bartali in Cannes, waar de Tour een rustdag had. Mede namens de paus riep hij de coureur op om de eenheid van de Italianen te herstellen. En "de vrome" won de Tour.

Trivia[bewerken]

Togliatti's bijnaam was Ercole (Hercules). In 1964 werd de Russische stad Toljatti naar hem vernoemd.