Papegaaiachtigen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Papegaaiachtigen
Tanygnathus megalorynchos (Dikbekpapegaai)
Tanygnathus megalorynchos (Dikbekpapegaai)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde
Psittaciformes
Wagler, 1830
Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van de papegaaiachtigen
Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van de papegaaiachtigen
Afbeeldingen Papegaaiachtigen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Papegaaiachtigen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
De landvogels volgens Hackett et al.

Papegaaiachtigen (Psittaciformes) zijn een orde van de vogels en telt 3 families en 372 soorten.[1] Oorspronkelijk komen alle soorten voor in de Tropen en zuidelijk daarvan op het gehele Zuidelijk Halfrond (zie kaartje). Door ontsnapping uit gevangenschap of door bewuste introducties zijn in de loop van de twintigste eeuw in het wild levende populaties op het Noordelijk Halfrond ontstaan zoals de halsbandparkieten in de grote steden in Nederland en België.

Binnen de orde van de papegaaiachtigen worden drie hoofdgroepen (families ook wel superfamilies genoemd) onderscheiden:

  1. Kaketoes (Cacatuidae)
  2. "Echte" papegaaien (Psittacidae)
  3. Nieuw-Zeelandse papegaaien (Strigopidae)

Kaketoes hebben vele kenmerken gemeen met andere papegaaien, waaronder de gebogen snavel en de voeten met twee tenen voorwaarts en twee tenen achterwaarts. De families verschillen echter op een aantal anatomische punten van elkaar. Zo hebben kaketoes een vaak spectaculaire kuif die opgezet kan worden en hebben ze niet de speciale veertextuur die veel papegaaien hun regenboogkleurige kleuren geeft. Kaketoes zijn gemiddeld groter dan andere papegaaiensoorten.

De "echte" papegaaien (Psittacidae) vormen een grote groep waarbinnen de Zuid-Amerikaanse papegaaien zoals de ara's, de lori's uit Australazië en een aantal restgroepen waaronder de dwergpapegaaien uit Afrika en Madagaskar.

De laatste groep zijn de Strigopidae, endemische papagaaisoorten uit Nieuw-Zeeland zoals de Kea.

Taxonomie[bewerken]

In het DNA-onderzoek naar de taxonomie van de vogels van Hackett et al. kwamen de papegaaiachtigen verrassend als de naaste verwanten van de zangvogels uit de bus, daarin gevolgd door de valken (maar niet de andere roofvogels).

Volgens modern moleculair genetisch onderzoek aan de papegaaiachtigen zijn de drie hoofdgroepen volgens dit zogenaamde cladogram met elkaar verbonden[2]:

 Papegaaiachten (Psittaciformes) 
         

 Kaketoes (Cacatuidae)



 Papegaaien (Psittacidae)




 Strigopidae  (Nieuw-Zeelandse papegaaien) 



Volledige lijst van geslachten[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)
  2. (en) T. F. Wright et al, 2008. A Multilocus Molecular Phylogeny of the Parrots (Psittaciformes): Support for a Gondwanan Origin during the Cretaceous. Mol Biol Evol. 2008 October; 25(10): 2141–2156. full text