Papoeavaraan
| Papoeavaraan IUCN-status: Niet geëvalueerd (2010) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Varanus salvadorii Peters & Doria, 1878 |
|||||||||||||||
 Afbeeldingen Papoeavaraan
|
|||||||||||||||
Papoeavaraan op  Wikispecies
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De papoeavaraan of Aziatische varaan (Varanus salvadorii) is een hagedis uit de familie varanen (Varanidae).
Inhoud |
[bewerken] Kenmerken
De varaan zou een lengte van bijna 5 meter bereiken, sommige Papoea-stammen zouden zelfs dieren van meer dan zes meter lang gesignaleerd hebben. Het langste exemplaar dat wetenschappelijk is beschreven was echter 2,44 meter, en daarmee blijft de soort ver onder de komodovaraan (3,1 meter). Zoals alle varanen heeft ook de papoeavaraan een dunne, gevorkte tong. Hij heeft lange, scherpe tanden die hem in staat stellen om zijn prooi stevig in de bek te houden terwijl hij in een boom klimt, en hij heeft scherpe klauwen. Zijn staart gebruikt hij ter zelfverdediging. De huid van de papoeavaraan is zwart, met witte vlekken of stippen. Vanwege zijn huid wordt er jacht op hem gemaakt.
[bewerken] Habitat
De papoeavaraan komt oorspronkelijk uitsluitend voor in Papoea-Nieuw-Guinea. Als huisdier wordt hij in veel delen van de wereld gehouden, doordat hij vrij eenvoudig te domesticeren is. Hij verblijft bij voorkeur in bomen, en hij wordt dan ook voornamelijk hoog in de bomen van het regenwoud van Papoea-Nieuw-Guinea gevonden.
[bewerken] Voedsel
De papoeavaraan staat bovenaan de voedselketen en samen met de komodovaraan en de reuzenvaraan is dit een van de weinige varanen die een mogelijk gevaar kunnen vormen voor mensen in zijn buurt. Op het menu staan voornamelijk vogels, gewervelden als reptielen en knaagdieren en ongewervelden, zoals grotere insecten; maar ook aas wordt gegeten. Er doen verhalen de ronde dat de Papoea-stam Dani de dieren vreest en vereert en zelfs offers brengt aan de papoeavaraan.
[bewerken] Gedrag
De papoeavaraan kiest er bij gevaar voor om te vluchten en niet om te vechten. Toch is het geen ongevaarlijk dier: wanneer hij in het nauw wordt gedreven kan hij met zijn staart lelijke verwondingen aanbrengen. Het dier heeft een gedeeltelijk dicht overgroeide schedel waarvan de oogkassen en andere delen goed beschermd worden door een verbeend fragment, ook zijn kaak is zeer sterk ontwikkeld. De papoeavaraan kan 12 tot 20 jaar oud worden.
[bewerken] Voortplanting
Het is niet makkelijk om mannetjes te onderscheiden van vrouwtjes. Exemplaren waarvan in gevangenschap werd gedacht dat het mannetjes waren, bleken later toch eieren af te zetten. Een legsel bestaat uit maximaal 12 eieren, die het vrouwtje het liefst legt in een nest dat zich een klein eindje boven de grond bevindt. Gedurende de broedtijd is het vrouwtje extreem agressief jegens indringers in haar territorium. Het vrouwtje kan tot drie legsels per jaar afzetten.
Bronnen, noten en/of referenties
|
