Papyrus 103

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Papyrus 103
Papyrus 103 recto;
Papyrus 103 recto;
Naam P.Oxy.LXIV 4403
Symbool \mathfrak{P}103
Bijbeltekst Matt. 13:55-56; 14:3-5
Datering tweede, derde eeuw
Taal Grieks
Vindplaats Oxyrhynchus Egypte
Huidige locatie Ashmolean museum Oxford (Verenigd Koninkrijk)
Publicatie J J. David Thomas, OP LXIV (1997), pp. 5-7
Grootte 16 x 11 cm
Teksttype Alexandrijnse tekst
Categorie I(?)
P 103 verso

Papyrus 103 (volgens de nummering van Gregory-Aland) of \mathfrak{P}^{103}, of P.Oxy.LXIV 4403, is een fragment van een blad van een codex op papyrus. De Griekse tekst op de voorzijde (recto) is Matteüs verses 13:55-56; 14:3-5.. Op grond van schrifttype wordt het geacht te dateren uit delate tweedde of vroege derde eeuw.[1] De Griekse tekst van de codex is een vertegenwoordiger van de Alexandrijnse tekst. Het handschrift wordt bewaard in de Sackler Bibliotheek, afdeling Papyrology, ( P. Oxy. 4403) in Oxford (Verenigd Koninkrijk).[1] Waarschijnlijk heeft het deel uit gemaakt van dee zelfde codex als Papyrus 77. [2]

Tekst[bewerken]

De Griekse tekst van de codex vertegenwoordigt de Alexandrijnse tekst. Comfort noemt de tekst proto-Alexandrijns.

In Matteüs 13:55, is de naam van de tweede broer van Jezus [...]ης dus zowel Ἰωάννης (Johannes) als Ἰωσῆς (Joses) zijn mogelijk. Ἰωάννης (Johannes) Codex Sinaïticus*, D M U Γ; Minuskels 2, 28, 579, 1424; en de meeste handschriften van de Byzantijnse tekst; Vulgaat, Origenes.

Ἰωσῆς (Joses) K L W Δ Π 0106; familie 13, 565, 1241, 1582 in de marge, byzantijjnse handschriften, sommige koptische, Basillius van Caesarea.
Ἰωσῆ (Joses) Minukels 118, 157, 700*, 1071 syrisch, andere coptische.
Ἰωσὴφ (Joseph) tweede corrector van de codex Sinaiticus; Codex Vaticanus, C; Θ; familie 1; 33; 700; Latijn, Syrisch; andere versies.; Location

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. a b INTF List of the manuscripts
  2. Philip W. Comfort, Encountering the Manuscripts. An Introduction to New Testament Paleography & Textual Criticism, Nashville, Tennessee: Broadman & Holman Publishers, 2005, p. 73.

Literatuur[bewerken]

  • J. David Thomas, The Oxyrhynchus Papyri LXIV (London: 1997), pp. 5–7.

Externe links[bewerken]