Paracresol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paracresol
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van paracresol
Structuurformule van paracresol
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C7H8O
IUPAC-naam 1-methyl-4-hydroxybenzeen
Andere namen 4-hydroxytolueen, 4-methylfenol
Molmassa 108,13782 g/mol
SMILES
CC1=CC=C(C=C1)O
InChI
1S/C7H8O/c1-6-2-4-7(8)5-3-6/h2-5,8H,1H3
CAS-nummer 106-44-5
EG-nummer 203-398-6
PubChem 2879
Vergelijkbaar met fenol
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Corrosief Toxisch
Gevaar
H-zinnen H301 - H311 - H314
EUH-zinnen geen
P-zinnen P280 - P301+P310 - P305+P351+P338 - P310
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,0347 g/cm³
Smeltpunt 35,5 °C
Kookpunt 201,8 °C
Vlampunt 89 °C
Zelfontbrandings- temperatuur 555 °C
Oplosbaarheid in water (bij 40°C) 24 g/L
Matig oplosbaar in water, ethanol, di-ethylether
Brekingsindex 1,5395 (589 nm, 20 °C)
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Paracresol is een organische verbinding met als brutoformule C7H8O. De stof komt voor als kleurloze kristallen, die matig oplosbaar zijn in water. Paracresol is een structuurisomeer van orthocresol en metacresol.

Paracresol is een component in menselijk zweet en tevens een geurstof die vrouwelijke muggen aantrekt.

Productie[bewerken]

Paracresol en de isomeren ervan komen voor in steenkool- en aardoliedestillaten. Het scheiden van para- en metacresol door midden van distillatie is praktisch niet mogelijk omdat hun kookpunten erg dicht bijeen liggen; het verschil is slechts ongeveer 1 graad Celsius. Een scheiding op basis van het verschil in smeltpunt, door kristallisatie is wel mogelijk. Men kan ze ook scheiden door eerst complexen ervan te vormen die wel goed te scheiden zijn, en achteraf die complexen terug te ontbinden.

Toepassing[bewerken]

Paracresol wordt vooral gebruikt bij de synthese van antioxidanten, zoals butylhydroxytolueen (BHT), evenals bij de productie van fenolharsen (resolen en novolacs).

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]