Paradise Lost (gedicht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Titelpagina van Paradise Lost, de eerste editie, uit 1667

Paradise Lost is een episch gedicht in blank vers van de 17e-eeuwse Engelse dichter John Milton.

Milton schreef het werk tussen 1658 en 1663, maar de publicatie ervan werd vertraagd door de uitbrekende pestepidemie en de Grote brand van Londen. Dit meer dan 10.000 versregels tellende gedicht werd voor het eerst gepubliceerd in augustus 1667 in tien boeken. Een tweede (ietwat gewijzigde) versie kwam in 12 boeken uit in 1674. Het gedicht is geschreven in blanke verzen en gaat over de opstand van Lucifer (Satan) tegen God, Lucifers val in de hel en daarna zijn komst als slang naar het paradijs, de verleiding van Eva, de ongehoorzaamheid van Adam en Eva en hun verdrijving uit het paradijs. Paradise Lost werd in 1671 gevolgd door het minder bekende Paradise Regained (Het herwonnen paradijs), dat 4 boeken omvatte.

Thematiek[bewerken]

Het gedicht heeft als onderwerp het christelijke verhaal van de zondeval van de mens: de verleiding van Adam en Eva door de gevallen engel Satan en hun verdrijving uit de Hof van Eden. Miltons doel, vermeld in Boek I, was "de wegen van God te rechtvaardigen tegenover de mensen" en "opheldering verschaffen over het conflict tussen de eeuwige vooruitziende blik van God en de vrije wil". Hoewel het epos in de eerste plaats gaat over de val van de mens, werkt het personage van Satan als een antiheld en als een drijvende kracht in de plot. De manier waarop Milton hem had uitgebeeld fascineerde de critici. Sommigen interpreteerden Paradise Lost als een gedicht dat vraagtekens zette bij de macht van de kerk in plaats van slechts een beschrijving te zijn van de val van Adam en Eva.

Klassieke conventies[bewerken]

In het gedicht volgde Milton een aantal van de klassieke epische conventies zoals teruggevonden wordt in Homerus' Ilias en Odyssee, en Vergilius' Aeneis. Zo begint Paradise Lost net als vele klassieke heldendichten met een aanroepingstoop, een invocatie van de Muze, aan wie gevraagd wordt zich met het ontstaan van het werk te belasten:

Sing Heav'nly Muse, that on the secret top
Of Horeb, or of Sinai, didst inspire
That shepherd, who first taught the chosen seed,
In the beginning how the heav'ns and earth
Rose out of chaos; or if Sion hill
Delight thee more, and Siloa's brook that flowed
Fast by the oracle of God: I thence
Invoke thy aid to my advent'rous song,
That with no middle flight intends to soar
Above the Aonian mount, while it pursues
Things unattempted yet in prose or rhyme.

Andere conventies van de klassieken die Milton (soms in enigszins aangepaste vorm) volgt, zijn:

  • Een nadruk op de 'verheven onderwerpen' van oorlog, liefde en heldendom.
  • Het beginnen van een actie in medias res. Zo vertelt Boek 1 over de nasleep van de oorlog in de hemel, die pas later beschreven zal worden.
  • Miltons epos begint in de helse onderwereld. In overeenstemming met de klassieke beschrijvingen van de onderwereld benadrukt Milton de duisternis en de helse branden die slechts pijn en geen licht geven.
  • Milton maakt ook veelvuldig gebruik van de Homerische (grootse, overdreven) vergelijking: Satans schild is "als de Maan" en zijn speer "als de mast van een vlaggenschip".

Nederlandse vertalingen[bewerken]

Het epos van Milton sprak de Nederlandse dominees blijkbaar aan, want het is opvallend vaak in het Nederlands vertaald. De meest courante recente vertaling is die van Peter Verstegen uit 2003. Verder zijn er de onvoltooide vertaling van Alex Gutteling uit 1912[1] en die van Ten Kate uit 1878.

Enkele nog oudere vertalingen zijn online te vinden, onder meer via de Digitale Bijzondere Collecties van de Universiteitsbibliotheek Utrecht:

  • 't Paradys verlooren: Heldendicht in tien boeken door J. van Zanten (1728)[2][3]
  • Het paradys verlooren, 'geschetst na 't Engelsch door L.P.' (1730), een vertaling in rijmende verzen[4]
  • Het verloren paradijs, een prozavertaling door J. H. Reisig (1791)[5]
  • Het verloren paradijs, een prozavertaling door J.F. Schimsheimer (1856)[6]

Referenties[bewerken]

  1. http://books.google.nl/books?id=yDtAQAAACAAJ&dq=milton%20paradijs%20verloren&source=gbs_similarbooks
  2. http://books.google.nl/books?id=uqgTAAAAQAAJ&ots=xfduM0YAGd&dq=Paradys%20verlooren.%20Heldendicht%20in%20tien%20boeken.&hl=en&pg=PP7#v=onepage&q&f=false
  3. http://www.archive.org/stream/hetverlorenpara00miltgoog#page/n10/mode/1up
  4. http://digbijzcoll.library.uu.nl/lees_gfx.php?lang=nl&W=On&BoekID=6512&PageOrder=2.00
  5. http://digbijzcoll.library.uu.nl/lees_gfx.php?lang=nl&W=On&BoekID=6603&PageOrder=2.00&style=fmw
  6. http://digbijzcoll.library.uu.nl/lees_gfx.php?lang=nl&W=On&BoekID=6613&PageOrder=1.00
Wikisource Meer bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina Paradise Lost op de Engelstalige versie van Wikisource.
Wikiquote Wikiquote heeft een collectie Engelse citaten gerelateerd aan: Paradise Lost