Parhelium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Parhelium
Halo's rond de zon op de zuidpool, met onder andere een 22° halo en parhelium

Een parhelium of bijzon is een natuurlijk optisch fenomeen of halo-verschijnsel in de aardatmosfeer dat gezien kan worden wanneer een lage zon door losse cirruswolken schijnt, bijvoorbeeld in een melkwitte winternamiddaghemel.

Parhelium in New Ulm, Minnesota, Verenigde Staten op 22 januari 2005..

Het zonlicht wordt gereflecteerd en gebroken door ijskristallen en wordt gesplitst in verschillende kleuren, net zoals bij een regenboog. De oriëntatie van de ijskristallen in dit proces is erg belangrijk. De kristallen zijn zeshoekige prisma's en moeten verticaal georiënteerd zijn.

In tegenstelling tot een regenboog ontstaan parheliën als bijna-horizontale gekleurde vlekken of staven aan de beide kanten van de zon, rond een hoek van 22 graden. Een parhelium werd ook gezien tijdens de bekende Slag van Mortimer's Cross.

In het reisverslag van Gerrit de Veer over de overwintering op Nova Zembla 1596-1597 met Willem Barentsz wordt ook melding gemaakt van dit verschijnsel. De Veer schrijft er over op 4 juni 1596.

Analoog aan het parhelium is de parselena, of bijmaan. De laatste is veel zeldzamer, doordat de Maan veel zwakker is dan de Zon.