Parijse metrolijn 14

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Metro-M.svgParis m 14 jms.svg
Parijse metrolijn 14 op de kaart
Totale lengte 9,2 km
Geopend 15 oktober 1998
Aantal sporen 2
Metrodienst door RATP
Lijn 14 bij station Châtelet

De Parijse metrolijn 14 is een metrolijn zonder bestuurder die met hoge snelheid Saint-Lazare via de Parijse binnenstad verbindt met de Olympiades op de linkeroever van de Seine. Voor de opening op 15 oktober 1998 was de lijn bekend onder het acroniem Meteor (METro Est-Ouest Rapide), oftewel 'Snelle Oost-Westmetro'.

Dit is de eerste Parijse metrolijn die geheel automatisch wordt bediend. Op de lijn rijdt een aangepaste versie van de MP 89 bandenmetro, de MP 89 CA, zonder bestuurderscabine. Passagiers kunnen helemaal voorin plaatsnemen en vooruit kijken, in de richting waarin de metro rijdt. Om de veiligheid van de passagiers te garanderen zijn tussen spoor en perron automatische glazen schuifdeuren aangebracht, die tegelijk met de deuren van de metro openen.

Geschiedenis[bewerken]

Doelen[bewerken]

Het Meteor-project had (en heeft nog steeds) een aantal doelen:

  • het verlichten van de drukte op de overbelaste centrale sectie van de RER A;
  • het verbinden van de zakenwijken in het westen en het oosten van de stad;
  • het overnemen van een van de zuidelijke takken van lijn 7;
  • het overnemen van een van de noordelijke takken van lijn 13;
  • het verbeteren van de verbinding met de linkeroever van de Seine, in het bijzonder met het 13e arrondissement, waar zich de Bibliothèque Nationale bevindt en waar onder de naam Paris Rive Gauche een geheel nieuw stadsdeel wordt ontwikkeld.

Bouw[bewerken]

De Franse regering begon met het project in 1989. De uitvoering begon in juni 1993 en duurde tot het eerste halfjaar van 1995. Het eerste treinstel werd op 17 maart 1997 geleverd en het testrijden begon op 26 mei van dat jaar. Tussen januari en oktober 1998 waren de eerste stations klaar. Met groot vertoon werd de eerste automatische lijn van het Parijse metronet op 15 oktober 1998 in gebruik genomen, in het bijzijn van Jacques Chirac, president van Frankrijk. In 2003 werd de verlenging van Madeleine naar Saint-Lazare geopend. Tenslotte werd op 26 juni 2007 de verlenging van Bibliothèque François Mitterrand naar Olympiades geopend.

Stationslijst[bewerken]

      Station Arrondissement Aansluitingen
  o   Saint-Lazare Toegankelijk voor mindervaliden 8e MMetro-M.svg03Paris m 3 jms.svg09Paris m 9 jms.svg12Paris m 12 jms.svg13Paris m 13 jms.svg
RERRER.svgEParis rer E jms.svg
TransLogo train transilien.svgJLogo Paris Transilien ligneJ.svgLLogo Paris Transilien ligneL.svg
grandes lignes
  o   Madeleine Toegankelijk voor mindervaliden 8e MMetro-M.svg08Paris m 8 jms.svg12Paris m 12 jms.svg
  o   Pyramides Toegankelijk voor mindervaliden 1e MMetro-M.svg07Paris m 7 jms.svg
  o   Châtelet Toegankelijk voor mindervaliden 1e, 4e MMetro-M.svg01Paris m 1 jms.svg04Paris m 4 jms.svg07Paris m 7 jms.svg11Paris m 11 jms.svg
RERRER.svgAParis rer A jms.svgBParis rer B jms.svgDParis rer D jms.svg
  o   Gare de Lyon Toegankelijk voor mindervaliden 12e MMetro-M.svg01Paris m 1 jms.svg
RERRER.svgAParis rer A jms.svgDParis rer D jms.svg
TransLogo train transilien.svgRLogo Paris Transilien ligneR.svg
grandes lignes
  o   Bercy Toegankelijk voor mindervaliden 12e MMetro-M.svg06Paris m 6 jms.svg
grandes lignes
    Cour Saint-Émilion Toegankelijk voor mindervaliden 12e
  o   Bibliothèque François Mitterrand Toegankelijk voor mindervaliden 13e RERRER.svgCParis rer C jms.svg
    Olympiades Toegankelijk voor mindervaliden 13e

(De vet gezette stations zijn eindbestemming tijdens sommige ritten.)

Het hele traject ligt onder dicht bebouwd gebied. Toch legt de metro van lijn 14 tussen de stations in vergelijking met de andere lijnen van Parijs een veel grotere afstand af. Vooral tussen de haltes Châtelet en Gare de Lyon rijdt lijn 14 in één keer een lang eind. De lijn is hierin echter niet uniek in Parijs, ook de treinen van de RER leggen in het centrum van Parijs langere afstanden tussen de stations af dan de normale metrolijnen.

Reizigersaantallen[bewerken]

In 2003 bereikte het gemiddelde dagelijkse aantal reizigers 175.000 per weekdag. In hetzelfde jaar werd de verlenging naar Saint-Lazare geopend. Daarna steeg het aantal passagiers voortdurend: voor de verlenging van de lijn naar Olympiades in 2007 gebruikten gemiddeld 390.000 passagiers per werkdag deze lijn. Ten slotte werd op 26 juni 2007 de verlenging van Bibliothèque François Mitterrand naar Olympiades geopend. In 2011 werd de grens van 500.000 dagelijkse reizigers bereikt.

Toekomst[bewerken]

In het noorden is een verlenging gepland naar halte Porte de Saint-Ouen, met een stop in Porte de Clichy. Hierbij ontstaat er een aansluiting op de twee takken van de drukke metrolijn 13, die hierdoor ontlast zal worden. Van het overnemen is van een van de takken van lijn 13 is geen sprake meer. De nieuwe stations worden:[1]

In het zuiden moet de lijn tegen 2020 Maison Blanche bereiken, om vervolgens, in het kader van het 'Grand Paris Express' project, de luchthaven van Orly tegen 2025 te bereiken en aansluiting te geven op de nieuwe metroringlijn M15. Voor deze verlenging zijn 14 metrotreinen van het type MP 05 besteld.[2] De metroperrons worden nu nog niet voor volle lengte gebruikt en om de grotere drukte door de verlenging op te vangen zullen de metrotreinen langer worden.[3]

Eerder gebruik van het lijnnummer 14[bewerken]

Deze lijn 14 is niet de eerste Parijse metrolijn die het nummer 14 draagt. De eerste lijn 14 bestond tot 1976 en ging van Invalides naar Porte de Vanves. Met de opening van de verbinding Invalides - Saint-Lazare (1976) werd deze lijn geïntegreerd in lijn 13, waarvan ze nu het zuidelijke deel vormt.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (fr) Désaturation de la ligne 13 par le prolongement de la ligne 14 website project
  2. Paris: 14 rames commandées pour la ligne 14
  3. In de spits is de grens van hoge frequentie ongeveer bereikt. Bij onbemande treinen verhoogd men bij voorkeur het aantal treinen bij drukte. (Er zijn geen extra personeelskosten en een hoge frequentie is aantrekkelijk voor reizigers) Pas als dat niet meer kan zal men de treinlengte aanpassen.