Paringsfunctie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de verzamelingenleer, een deelgebied van de wiskunde, is een paringsfunctie een proces om twee natuurlijke getallen in een enkel natuurlijk getal te coderen.

Een paringskoppeling kan in de verzamelingenleer worden gebruikt om te bewijs dat een gehele getallen en rationale getallen dezelfde kardinaliteit hebben als de natuurlijke getallen. In de theoretische informatica worden paringsfuncties gebruikt voor het coderen van een functie gedefinieerd op een vector van natuurlijke getallen f : NkN in een nieuwe functie g : NN.

Referenties[bewerken]