Parkeren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Betaald parkeren op straat
Bioscoopjournaal uit 1964 over het parkeerprobleem in Amsterdam
Betaald afmeren voor boten langs een kade
Een parkeergarage in Rotterdam

Parkeren is het laten stilstaan van een voertuig, niet zijnde een (brom)fiets, langer dan nodig is voor het (onmiddellijk) laten in- en uitstappen van passagiers of voor het laden en lossen van goederen. Parkeren is normaliter het sluitstuk van een rit, tocht of vlucht (ook vliegtuigen en schepen parkeren).

Parkeerplaatsen zijn onderdeel van de verkeersinfrastructuur en worden in bijna alle landen aangeduid met de letter P.

Beleid[bewerken]

Het reguleren van het parkeren is onderdeel van (het beleid van) de lokale overheid. In veel gevallen worden door deze overheden parkeernormen vastgesteld, waarin wordt beschreven hoeveel parkeerplaatsen er per woonhuis of per vierkante meter bedrijfsruimte aangelegd mogen worden. Men probeert hiermee het autobezit en -gebruik enigszins te reguleren. De normen worden daarom meestal lager gesteld dan de werkelijke behoefte, wat wel eens tot ergernis en parkeerchaos kan leiden. De overheid kan een parkeerzone instellen, waardoor het verboden wordt om buiten de aangewezen parkeerplaatsen te parkeren.

In wetenschappelijke zin wordt het parkeren bestudeerd in het vakgebied verkeerskunde.

Parkeerregelingen[bewerken]

Er bestaan verschillende regelingen voor parkeren:

  • vrij parkeren (soms voor beperkte tijd, zie parkeerschijf)
  • betaald parkeren (meestal bij een parkeerautomaat), volgens een van de volgende systemen:
    • vooraf voor een bepaalde tijd betalen
    • op basis van de werkelijke parkeertijd betalen (uitrijkaart, gsm-parkeren e.d.)
  • vergunningsplichtig parkeren (bewonersparkeren)

Controle kan plaatsvinden bij in- en uitgang (vaak geautomatiseerd, met slagbomen) of tijdens het parkeren, door langskomende parkeerwachtten. In dat laatste geval kan het betaald hebben blijken uit een bonnetje achter de ruit, of het kan geregistreerd zijn op de parkeerautomaat (kentekenparkeren) of per mobiele telefoon (het al genoemde gsm-parkeren).

Verschijningsvormen[bewerken]

Ook in de verschijningsvorm bestaat variatie:

  • straatparkeren: langsparkeren (op de rijbaan of in een parkeerstrook ernaast, met het voertuig evenwijdig aan de weg), 'Canadees parkeren', haaks parkeren en gestoken parkeren (schuin)
  • parkeren in parkeergarage
  • parkeren op eigen terrein

Speciale parkeerplaatsen[bewerken]

  • Een carpoolplaats is een parkeerplaats voor mensen die willen carpoolen. Openbaar vervoerreizigers kunnen hun auto parkeren in een transferium of P+R (Park and Ride of Parkeer en Reis).
  • Er zijn soms speciale parkeerplaatsen voor mensen met een handicap. Dit staat aangegeven met een bord.
  • In Duitsland bestaan speciale parkeerplaatsen voor vrouwen.
  • Voor taxi's bestaan er vaak speciale gereserveerde parkeerplaatsen op bepaalde locaties in een stad.
  • Er zijn ook parkeerplaatsen vlakbij een luchthaven waarbij men de auto kan parkeren en dan met een shuttlebus naar de vertrekhal van de luchthaven wordt gebracht en na de reis weer worden opgehaald bij de aankomsthal

Rekengegevens[bewerken]

Bij langs parkeren is de parkeerplaats 6 m x 2 m = 12 m². Bij kops parkeren is dat 5 m x 2,5 m = 12,5 m². Voor het bereiken van een parkeerplaats is in het algemeen 12,5 m² nodig, zodat de totale ruimte voor een parkeerplek 25 m² is. Er kunnen aldus 400 parkeerplaatsen per ha. worden aangebracht, mits het terrein een voor parkeren aangepaste vorm heeft. In een woonwijk dient men rekening te houden met ongeveer een parkeerplaats per drie inwoners of men moet het bestemmingsplan raadplegen.

Zie ook[bewerken]