Parnavaziërs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Parnavaziërs (Georgisch: ფარნავაზიანები) is de naam van de eerste dynastie van Georgische koningen van Kartli (Iberië) gezien door de Georgische historische traditie. Hun heerschappij duurde, met onderbrekingen (Artaxiden, 93 v.Chr-32v.Chr.), van de 3de eeuw voor Christus tot de 2de eeuw na Christus. Het wordt vermeld dat de belangrijkste mannelijke lijn al vroeg uitgestorven was, waardoor het huis verder ging met de vrouwelijke lijn. Tegen het einde van de 2de eeuw na Christus kwam er een definitieve einde aan het huis van Parnavaz en de Arsaciden namen de kroon van Iberië over.

Geschiedenis[bewerken]

Volgens de Georgische vroegmiddeleeuwse kroniek, Het leven van de Georgische koningen stamde de dynastie af van Parnavaz I, de stichter van de Iberische koningschap, die Azo verdreef, een heerser benoemd door Alexander de Grote. Parnavaz, wiens geschiedenis doordrenkt is met legendarische beelden en symbolen, is niet rechtstreeks aangetoond in niet-Georgische bronnen en er is geen duidelijke aanwijzing of hij de eerste Georgische koning was.

Parnavaziërs als koningen van Iberië[bewerken]

Parnavazische koningen van Iberië
Koning Jaar
Parnavaz I 299 tot 234 v.Chr.
Saoermag I 234 tot 159 v.Chr.
Nimrodiden of Tweede Parnavazische koningen van Iberië
Koning Jaar
Mirian I 159 tot 109 v.Chr.
Parnajom 109 tot 90 v.Chr.
Mirian II 30 tot 20 v.Chr.
Arsjak II 234 tot 1
Derde Parnavazische koningen van Iberië
Koning Jaar
Parsman I 1 tot 58
Mithridates I 58 tot 106
Amazasp 106 tot 116
Parsman II 116 tot 132
Radamist 132 tot 135
Parsman III 135 tot 185
Amazasp II 185 tot 189