Parti Socialiste de France-Union Jean Jaurès

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Parti Socialiste de France-Union Jean Jaurès (Nederlands: Socialistische Partij van Frankrijk-Unie Jean Jaurès), was een neosocialistische partij in Frankrijk.

Tijdens het partijcongres van de Section Française de l'Internationale Ouvrière (SFIO, Franse Sectie van de Arbeiders Internationale) van 5 november 1933 werden een groep neosocialisten en plansocialisten uit de partij gesloten. Zij waren het niet eens met de marxistische koers van Léon Blum en Marceau Pivert, maar vormden een kleine minderheid binnen de SFIO.

De uitgesloten neo- en plansocialisten vormden daarop de Parti Socialiste de France-Union Jean Jaurès. De partij wilde een reformistische, nationaal georiënteerde koers gaan varen, vandaar ook de verwijzing in de partijnaam naar de reformistische-socialit Jean Jaurès[1]. De PSdF-UJJ was ook een pacifistische partij en was voorstander van appeasement. De leiders van de PSdF-UJJ waren Pierre Renaudel, Marcel Déat en Gustave Fourment. Pierre Renaudel had de leiding over de partijkrant La Vie socialiste ("Het socialistische Leven"), ook was hij fractievoorzitter van de PSdF-UJJ fractie in de Franse Nationale Vergadering (Assemblée Nationale).

Marcel Déat, de later collaborateur, ontwikkelde de partijslogan "Ordre, Autorité, Nation" ("Orde, Gezag, Staat"). Paul Ramadier, de latere premier van Frankrijk, probeerde de reformistische vleugel van de SFIO te overtuigen om zich aan te sluiten bij de PSdF-UJJ, maar slaagde hier niet in.

In 1935 ging de PSdF-UJJ, samen met Parti Socialiste Français (PSF) en de Parti Républicain-Socialiste (PRS), op in de Union Socialiste Républicaine (USR, Republikeins Socialistische Unie), dat op haar beurt weer aangesloten was bij het linkse Front Populaire (Volksfront).

In 1940, na de Franse nederlaag tegen nazi-Duitsland, verdween de PSdF-UJJ. Een aantal prominente PSdF'ers, waaronder Marcel Déat, Max Bonnafous en Adrien Marquet, kozen ervoor om met de Duitsers te collaboreren.

Partijprominenten[bewerken]

Voetnoten[bewerken]

  1. Jean Jaurès (1859-1914), Frans reformistisch-socialistisch politicus en pacifisme, werd op 31 juli 1914 door een extreem-nationalistische Fransman vermoord vanwege zijn pacifistische houding

Zie ook[bewerken]