Privédetective

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Particulier onderzoeker)
Ga naar: navigatie, zoeken
Onderzoek naar vreemdgaande echtgenoten wordt vaak gezien als een van de kernactiviteiten van een privédetective.

Een privédetective (ook wel particulier rechercheur) is iemand die gegevens vergaart en analyseert, veelal ten behoeve van het oplossen of voorkomen van onrechtmatige daad of een misdrijf.

Tot de kerntaken van een privédetective behoren onder meer informatie verzamelen ten behoeve van bewijsvoering voor civiele- en strafrechtelijke geschillen, opsporingen van vermiste personen en goederen (eventueel met gebruikmaking van technische hulpmiddelen), toedrachtsonderzoeken en het uitvoeren van observaties, zowel statische (bijvoorbeeld door of vanuit observatievoertuig) als dynamische (bijvoorbeeld door gebruikmaking van track en tracing van voertuigen, vaartuigen, machines, goederen en personen). Daarnaast houden privédetectives en recherchebureaus zich bezig met overige informatieverstrekking (bijvoorbeeld voor antecedentenonderzoek) verkregen uit verschillende (open en half open) bronnen, en het verhoren van betrokkenen en getuigen. Ook valt Forensisch onderzoek zoals DNA, dactyloscopisch onderzoek en echtheidsonderzoek tot de bezigheden van deze beroepsgroep.

Regels en bevoegdheden[bewerken]

Nederland[bewerken]

Regels waaraan een privédetective in Nederland moet voldoen worden onder andere gesteld in de Wet en de Regeling particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus en de Wet bescherming persoonsgegevens. Zo moet bijvoorbeeld de minister van Justitie een vergunning geven om werkzaamheden uit te voeren. Privédetectives dienen zich voor wat betreft het gebruik van onderzoeksmethoden en -middelen te houden aan de privacygedragscode die door de Vereniging van Particuliere Beveiligingsorganisaties (VPB) is opgesteld en door de minister van Justitie algemeen verbindend is verklaard voor alle vergunninghoudende onderzoeksbureaus. De privacygedragscode stelt – net als de Wet bescherming persoonsgegevens – onder andere dat zij niet zomaar allerhande gegevens mogen verzamelen en verwerken zonder dat daar een gerechtvaardigd doel mee wordt gediend. Privédetectives hebben verder geen bevoegdheden anders dan elke burger die heeft. De verzameling van gegevens met betrekking tot onderzochte personen kan pas plaatsvinden nadat het College bescherming persoonsgegevens schriftelijke toestemming heeft gegeven voor verwerking van de gegevens. De afdeling Bijzondere Wetten doet achtergrondonderzoek alvorens de gele recherchepas af te geven en controleert periodiek – en onaangekondigd – op de naleving van wetten en regelingen. Personen die (Buitengewoon) Opsporingsambtenaar zijn mogen het beroep niet zonder bijzondere toestemming van het ministerie van Justitie uitvoeren, aangezien er dan belangenverstrengeling zou kunnen plaatsvinden. Niet onbelangrijk is de wetgeving dat recherchebureaus dienen te beschikken over een vergunning van justitie. Het zogenaamde POB-nummer. Branchevereningingen: Er bestaan twee brancheverenigingen van betekenis: de Belangenvereniging van Particuliere Onderzoekbureaus (kortweg BPOB genoemd, dit betreft de grootste branchevereniging) en de sectie ARS van de Nederlandse Veiligheidsbranche, kortweg NV genoemd en een aantal kleinere verenigingen, zoals NEROB voor registeraccountants.

Privédetectives in de media[bewerken]

Het beroep spreekt erg tot de verbeelding. In vele films en spannende boeken wordt geschreven over privédetectives. Bekende privédetectives zijn onder meer de creatie 'Hercule Poirot' van Agatha Christie, 'Sam Spade' van Dashiell Hammett, 'Philip Marlowe' van Raymond Chandler en 'Mike Hammer' van Mickey Spillane en Veronica Mars en Nancy Drew.

Externe links[bewerken]