Partij van Italiaanse Communisten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Partij van Italiaanse Communisten (Italiaans: Partito dei Comunisti Italiani) is een Italiaanse politieke partij en maakt deel uit van de centrum-linkse verkiezingsalliantie De Unie.

Geschiedenis[bewerken]

De PdCI werd eind 1998 opgericht door Armando Cossutta. Cossutta behoorde jarenlang tot de Communistische Partij van Italië en haar opvolger, de Heropgerichte Communistische Partij. Hij was zelfs voorzitter van de Heropgerichte Communistische Partij. Cossutta en diens volgelingen stonden altijd een dogmatisch communisme voor en waren tegenstanders van het Eurocommunisme, dat sinds de jaren 80 de overhand had binnen de Communistische Partij van Italië en de Heropgerichte Communistische Partij (PRC). In 1997 raakte de Cossutta-fractie in conflict met de fractie van Fausto Bertinotti (partijsecretaris). Bertinotti wilde - gesteund door de meerderheid binnen de PRC - de PRC uit de centrum-linkse L'Ulivo-regering van Romano Prodi halen vanwege het neoliberale beleid van de regering, dit zou zeker de val van de regering hebben betekend. Cossutta en de zijnen waren fel tegen de plannen van Bertinotti en de meerderheid van de partij, omdat zij de coalitie wel wilden voortzetten. Eind 1998 stapte de Cossutta-fractie uit de partij (20% van de leden) en richtte de Partij van Italiaanse Communisten (PdCI) op. De meerderheid van de PRC-parlementariërs maakte de overstap naar de PdCI. De PdCI bleef binnen de regering en voorkwam zo de val het kabinet-Prodi.

Kenmerken[bewerken]

De PdCI is dogmatisch marxistisch-leninistisch en staat in de traditie van de Italiaanse communisten Antonio Gramsci, Palmiro Togliatti en Enrico Berlinguer en vindt haar aanhangers onder de arbeiders in Noord-Italië - veelal oudleden van de PCI - en teleurgestelde PRC aanhangers.

Op Europees niveau is de PdCI aangesloten bij Europees Unitair Links/Noords Groen Links en heeft 2 afgevaardigden in het Europees Parlement (verkiezingen 2004).

Partijkrant[bewerken]

  • La Rinascita della sinistra

Verkiezingsresultaten[bewerken]

Zetelverdeling Italiaans parlement[bewerken]

Jaar  % Kamer van Afgevaardigden Senaat
2001 1,7/- 9 2
2006 2,3/4,2 16 11

Zetelverdeling Europees parlement[bewerken]

Jaar  % Europees parlement
1999 2,0 2
2004 2,4 2

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Vlag van Italië Italiaanse politieke partijen Vlag van Europa

Italië. Gemeen Goed (centrumlinks)
Groot: Democratische Partij
Klein: Links Ecologie Vrijheid · Democratisch Centrum
Micro: Italiaanse Socialistische Partij
Regionaal: Zuid-Tiroler Volkspartij · Gematigden voor Piemonte · De Megafoon


Centrumrechtse coalitie
Groot: Volk van de Vrijheid · Liga Noord (inclusief 3L)
Klein: Rechts · Broeders van Italië · Groot Zuiden-Beweging voor de Autonomieën
Micro: Italiaanse Gematigden in Revolutie · Populaire Instemming · Partij van de Gepensioneerden · Vrij van Equitalia


Met Monti voor Italië (centrum)
Civiele Keuze · Unie van het Centrum · Toekomst en Vrijheid


Vijfsterrenbeweging (apolitiek)
Vijfsterrenbeweging


Civiele Revolutie (eenheidslijst; links)
Italië van de Waarden · Linkse Federatie (Heropgerichte Communistische Partij en Partij van Italiaanse Communisten) · Oranje Beweging · Federatie van de Groenen


Overige
Centrum: Italiaanse Radicalen · Fermare il Declino · Riformisti Italiani · Io Amo l'Italia · Partito Pirata
Extreemlinks: Partito Comunista dei Lavoratori · Partito Comunista - Sinistra Popolare
Extreemrechts: Forza Nuova · Sociale Beweging - Driekleurige Vlam · CasaPound
Regionaal: Union Valdôtaine · Stella Alpina Val d'Aosta · Fédération Autonomiste · Union für Südtirol · Die Freiheitlichen · Popolari Democratici · Nuova Sicilia · Partito Sardo d'Azione