Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit
Partijlogo zonder tekst
Partijlogo zonder tekst
Functiehouders
Partijvoorzitter Marthijn Uittenbogaard
Partijsecretaris Norbert de Jonge
Penningmeester Ad van den Berg
Algemene gegevens
Opgericht 31 mei 2006
Opheffing 15 maart 2010
Actief in Nederland
Ideologie Humaan-liberaal, libertair
Motto Sapere Aude
Website http://www.pnvd.nl/
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit (PNVD) was een Nederlandse politieke partij die officieel werd opgericht op 31 mei 2006. Men wilde aan de Tweede Kamerverkiezingen 2006 meedoen, maar op 9 oktober 2006 werd bekendgemaakt dat de partij niet voldoende ondersteuningsverklaringen had verzameld.[1] Omdat men in 2010 wederom niet voldoende handtekeningen wist te verzamelen, werd de partij opgeheven.[2]

De partij omschreef zichzelf als een humaan-liberale partij. Uitgangspunt was dat de overheid slechts basisvoorzieningen regelt en voorkomt dat individuen op door hen ongewenste wijze te maken krijgen met anderen die in hun wereld treden.[3]

Omdat vaak verondersteld werd dat de legalisatie van pedoseksuele contacten het belangrijkste streefdoel van de partij was, werd deze in de volksmond en in de media ook wel 'pedo(fielen)partij' genoemd.

Partijpunten[bewerken]

Een partijpunt waar veel ophef over is geweest, was de legalisatie van seks tussen volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar (sinds 2002 is dat 16 jaar, daarvoor gold het klachtvereiste), soft- en harddrugs en naaktloperij. Tevens wilde de PNVD dat de grens voor meerderjarigheid wordt verlaagd naar 16 jaar, iedereen van 12 jaar en ouder stemrecht heeft, en dat de legale leeftijd om te gokken lager wordt gesteld. Ook pleitte de partij voor meer inspraak van burgers (onder meer door een Bindend Referendum Op Volksinitiatief vanaf 100.000 handtekeningen, verkiezingen voor de publieke omroepen en door alle organisaties die niet oproepen tot geweld toe te staan), een compleet seculiere staat en onderwijs, de verwijdering van het huwelijk uit de wet en een algeheel verbod op moord, dus ook op dieren.

De partij wilde dus een verbod op dierproeven en op vlees- en visconsumptie door mensen, en wilde dat nucleaire wapens worden afgeschaft. De PNVD was ook voor een strengere regelgeving, en was bijvoorbeeld tegen gedoogbeleid, de verjaringstermijn op misdaden, vuurwapenbezit thuis, en wilde rijden onder invloed zwaarder bestraffen. Ook wilde de partij minder gezag afstaan aan de Europese Unie en uit de NAVO stappen.

De mogelijk negatieve effecten van de verlaging van leeftijdsgrenzen wilde de partij tegengaan met onder meer uitgebreider onderwijs en betere voorlichting.

Bestuur[bewerken]

Het bestuur van de PNVD

Het bestuur van de partij bestond uit voorzitter Marthijn Uittenbogaard, Ad van den Berg als penningmeester, en Norbert de Jonge als secretaris. Laatstgenoemde werd door het universiteitsbestuur geschorst van de opleiding orthopedagogiek aan de Radboud Universiteit Nijmegen omdat hij zichzelf bekend had gemaakt als pedofiel.[4] Van den Berg was tot 2011 ook enige tijd voorzitter van de in 2014 verboden Vereniging MARTIJN.[5][6]

Partijnaam[bewerken]

Aanvankelijk heette de partij NVD, maar de rechter in Den Haag heeft in een kort geding bepaald dat de partij die afkorting niet langer mocht gebruiken.[7] Het kort geding was aangespannen door het beveiligingsbedrijf NVD uit Haarlem, dat sinds de oprichting van de politieke partij onbedoeld geassocieerd werd met pedofilie. De partij ging sindsdien verder onder de afkorting PNVD.

Acties tegen de PNVD[bewerken]

Vele sites waren begonnen met het verzamelen van handtekeningen om de PNVD een halt toe te roepen. De nationalistische politieke partij de Nationale Alliantie startte een burgerinitiatief om een verbod van deze partij op de agenda van de Tweede Kamer te krijgen.

De stichting Soelaas eiste via een kort geding een verbod tegen de PNVD, maar dat werd op maandag 17 juli 2006 door de rechter verworpen. "Zij willen slechts uiting geven aan hun morele bezorgdheid. Dat is bij lange na niet voldoende om een partij te verbieden", aldus de rechter.

De PvdA wilde bekijken of het toch mogelijk was om een verbod op de partij te bewerkstellingen, op 24 juli spraken de Tweede Kamerleden Khadija Arib en Niesco Dubbelboer hun zorgen over de partij uit.

Bedreigingen[bewerken]

De Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit had geen partijbureau, maar was gehuisvest in een woonhuis te Leiden. Penningmeester Van den Berg verbleef oorspronkelijk op een camping van waaruit hij de media te woord stond. Op 6 juni 2006 meldde het ANP dat Ad van den Berg werd bedreigd. Van den Berg besloot uiteindelijk de camping te verlaten en terug te gaan naar zijn woning in Haarlem. Hij had al eerder gezegd rekening te houden met bedreigingen en mogelijk lichamelijk geweld.

Externe links[bewerken]

Bronnen

Noten