Heropgerichte Communistische Partij
| Heropgerichte Communistische Partij | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Leider | Fausto Bertinotti | |||
| Secretaris | Franco Giordano | |||
| Opgericht | 12 december 1991 | |||
| Actief in | Italië | |||
| Hoofdkantoor | Via del Policlinico, 131 00161 Rome |
|||
| Krant | Liberazione | |||
| Aantal leden | 93.196 (2006)[1] | |||
| Ideologie | Communisme, Eurocommunisme, Antiglobalisme | |||
| Internationale organisatie | geen | |||
| Europese fractie | GUE/NGL | |||
| Website | http://www.rifondazione.it | |||
|
||||
De Heropgerichte Communistische Partij (Italiaans: Partito della Rifondazione Comunista) is een Italiaanse reformistisch communistische partij die in de traditie staat van het Eurocommunisme.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
In 1990 kwam binnen de Communistische Partij van Italië (PCI) de discussie op gang of de partij wel of niet aan vernieuwing toe was. De PCI was overigens toen al één van de meest liberale communistische partijen van Europa omdat men reeds in de jaren '80 de koers van het Eurocommunisme (= distantie van Moskou, loyaliteit aan het parlementaire stelsel, bereidheid tot het aangaan van coalities met burgerlijke partijen) was ingeslagen. Binnen de PCI was er een duidelijke meerderheid die vóór nog meer hervormingen was en bereid was de marxistisch-leninistische dogma's te laten varen en tot de stichting over te gaan van een brede linkse volkspartij. Een invloedrijke minderheid onder Armando Cossutta was tegen hervorming van de partij.
In februari 1991 hield de PCI haar laatste partijcongres en werd besloten de partij op te heffen. Tevens werd echter de vorming van een nieuwe partij, Partito Democratici della Sinistra (Partij van Democratisch Links) aan. De groep onder Cossutta was tegen deze ontwikkeling en richtte de Partito della Rifondazione Comunista (Heropgerichte Communistische Partij) op. Cossutta werd tot voorzitter gekozen en Sergio Garavini tot nationaal secretaris. De kleine marxistische Democrazia Proletaria sloot zich aan bij de nieuwe PRC. In 1994 werd Fausto Bertinotti tot nationaal secretaris gekozen. Bertinotti was in de jaren '60 lid van de proletarische Partito Socialista Italiano di Unità Proletaria, PSIUP, maar stapte in 1972 over naar de PCI.
In 1996 steunde de PRC Romano Prodi en diens regering van de Olijfboomcoalitie, maar trad niet toe tot de regering. De neoliberale koers van Prodi zorgde voor beroering en in november 1998 stapte Cossutta als gevolg hiervan als voorzitter op en scheidde zich met zijn aanhangers af en richtte de Partito dei Comunisti Italiani (PdCI) op die toetrad tot de Olijfboomcoalitie. De meeste parlementariërs van de PRC gingen naar de PdCI over.
Bij de parlementsverkiezingen van 2001 behaalde de PRC 5% van de stemmen goed voor 11 zetels in de Kamer van Afgevaardigden en 4 in de Senaat.
| Politiek in Italië |
|
|
 |
|
|
|
|
Portaal  PolitiekPortaal Italië |
[bewerken] Ideologie
De PRC is een communistische of Eurocommunistische partij. Binnen de partij zijn drie belangrijke vleugels terug te vinden, de dogmatisch marxistisch-leninistische Essere Comunisti en de eveneens dogmatische, doch trotskistische Progetto Comunista. De gematigden, de antiglobalisten, staan onder leiding van partijsecretaris Fausto Bertinotti.
[bewerken] De PRC op Europees niveau
De PRC is aangesloten bij zowel Europees Antikapitalistisch Links als bij de Partij van Europees Links. Bij de Europese verkiezingen van 2004 behaalde de PRC 6,1% (1999: 4,3%) van de stemmen goed voor 5 (1999: 4) zetels.
[bewerken] Zetels in de Kamer van Afgevaardigden
| Jaar | % van de stemmen | zetels |
|---|---|---|
| 1992 | 5,6% | 35 |
| 1994 | 6,0% | 39 |
| 1996 | 8,5% | 35 |
| 2001 | 5,0% | 11 |
| 2006 | 5,83% | 41 |
[bewerken] Zetels in de Senaat
| Jaar | % van de stemmen | zetels |
|---|---|---|
| 1992 | 6,5% | 20 |
| 1994 | - | 18 |
| 1996 | - | 11 |
| 2001 | 5,0% | 4 |
| 2006 | 7,4% | 27 |
[bewerken] Partijkrant
- Liberazione
[bewerken] Externe link
- (it) Officiële website
- (it) Liberazione
| Bronnen, noten en/of referenties |
Italiaanse politieke partijen 
PD-geleide coalitie
Groot: Democratische Partij
Klein: Italia dei Valori · Radicali Italiani
Micro: Renouveau Valdôtain · Südtiroler Volkspartei · Partito Autonomista Trentino Tirolese · Civica Margherita
Il Popolo della Libertà
Groot: Forza Italia · Alleanza Nazionale · Lega Nord (federatie)
Klein: Democrazia Cristiana per le Autonomie · Partito Pensionati · Azione Sociale · Movimento per l'Autonomia
Micro: Liberaldemocratici · Partito Repubblicano Italiano · Popolari Liberali · Riformatori Liberali · Partito Socialista- Nuovo PSI · Per l'Italia nel mondo
Regionaal: Progetto NordEst · Veneto per il Partito Popolare Europeo · Riformatori Sardi · Partito del Popolo Sardo · Fortza Paris · Unione Democratica Sarda · Progetto Nazionalitario
Unie van het Centrum
Groot: Unie van Christen- en Centrum-Democraten
Micro: Rosa Bianca · Sociaaldemocratische Partij
De linkse Regenboog
Partito della Rifondazione Comunista · Sinistra Democratica · Partito dei Comunisti Italiani · Groene Federatie
Overige
Klein: Partito Socialista · Alleanza Popolare- UDEUR · La Destra–Fiamma Tricolore (La Destra + Fiamma Tricolore)
Micro: Critical Left · Unione Democratica per i Consumatori · Movimento Politico dei Cittadini
Regionaal: Union Valdôtaine · Stella Alpina Val d'Aosta · Fédération Autonomiste · Union für Südtirol · Die Freiheitlichen · Popolari Democratici · Nuova Sicilia · Partito Sardo d'Azione
Buitelandse partijen: Associazioni Italiane in Sud America
