Passie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De passie van Jezus Christus

Een passie is een verhaal, een toneelstuk, een muziekstuk of een beeldend kunstwerk dat het lijden van Jezus Christus als uitgangspunt heeft. Een theatrale vorm van een passie wordt ook wel passiespel genoemd.

In het alledaags spraakgebruik wordt het woord "passie" ook als synoniem voor "overgave" of "met grote inzet" gebruikt.

Muzikale passie[bewerken]

De muzikale passie of passiemuziek heeft in de loop der eeuwen een grote ontwikkeling doorgemaakt.

Oorspronkelijk werd de muziek eenstemmig gezongen. Rond de 10e eeuw werden de rollen van Christus, de verteller, het volk en anderen verdeeld over verschillende zangers en groepen zangers. Men noemt dit de koraalpassie of responsori. De gezongen tekst komt hier letterlijk overeen met een van de Evangelies.

Rond 1500 kwam de polyfone muziek op. Ook de passiemuziek werd hierbij aangepast. Er kwamen harmonieën en meerstemmigheid bij, wat resulteerde in de motetpassie.

Later, in de 17e en 18e eeuw, schreven componisten als Johann Sebastian Bach, Georg Friedrich Händel en Georg Philipp Telemann passies in de vorm van een oratorium, de oratoriumpassie. In de oratorische passie wordt de letterlijke evangelietekst afgewisseld met teksten die het evangelieverhaal beschouwen. Een volgende stap was de zgn. Brockes-passie, een passie op teksten van de Hamburgse magistraat Brockes, waarbij de bijbeltekse(en) herdicht zijn. Van de vele oratoria zijn Bachs Matthäus-Passion en Johannes-Passion de bekendste en de meest gespeelde. Ze worden in de tijd voor Pasen overal in de westerse wereld uitgevoerd. Twintigste-eeuwse passies werden o.a. gecomponeerd door Penderecki en Goebaidoelina. Een populaire passie zou men de musical Jesus Christ Superstar van Andrew Lloyd Webber kunnen noemen.

Zie ook[bewerken]