Pat E. Johnson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pat E. Johnson
Johnson in The Little Dragons (circa 1979)
Johnson in The Little Dragons (circa 1979)
Geboren Pat E. Johnson
1939
Niagara Falls, New York
Martial art Tang Soo Do
Leraar Chuck Norris, Kang Do Hee
Studenten Harold Gross, Bob Burbidge, Steve McQueen, Bob Barker, Osmond familie, Tom Bloom

Pat E. Johnson (geboren 1939, Niagara Falls, New York) is een beoefenaar van de vechtkunst Tang Soo Do met de negende dan (zwarte band). Hij is de voorzitter van de National Tang Soo Do Congress, dat de eerste keer in 1973 door Chuck Norris was opgericht, later ontbonden werd en - na de twee in onmin met elkaar waren gekomen - in 1986 opnieuw werd opgericht door Johnson.

Johnson is vooral bekend voor zijn vechtkunst-choreografie voor de films The Karate Kid, The Karate Kid, Part II en The Karate Kid, Part III, waarin hij ook de rol van scheidsrechter speelde in het All Valley karate toernooi. Hij is daarnaast als choreograaf, stuntcoördinator en acteur betrokken geweest bij vele andere films, zoals Enter the Dragon, Teenage Mutant Ninja Turtles,[1] Mortal Kombat, Green Street Hooligans, Punisher: War Zone.[2] In 1995 werd hij door Black Belt Magazine uitgeroepen tot instructeur van het jaar.

Biografie[bewerken]

Johnson werd geboren in 1939 in Niagara Falls. Hij groeide op in een arme familie, nadat hij achtergelaten was door zijn vader.[3] Tijdens zijn ruwe jeugd groeide hij uit tot een ware vechtjas.

In 1963 begon Johnson te trainen in de vechtkunst Tang Soo Do, toen hij gestationeerd was in Zuid-Korea als parochievicaris in het Amerikaanse leger. Onder begeleiding van de Koreaanse meester Kang Do Hee behaalde Johnson zijn zwarte band in slechts dertien maanden.[4]

Na zijn militaire dienst kwam hij onder de invloed te staan van Tang Soo Do-instructeur Chuck Norris. In 1968 werd Johnson de hoofdinstructeur bij Norris' school in Sherman Oaks te Californië. In datzelfde jaar formuleerde hij het strafpuntsysteem, wat tegenwoordig gebruikt wordt bij karatetoernooien.[5]

Van 1968 tot 1973 was Johnson de groepsleider van het ongeslagen zwarte band-competitieteam van Chuck Norris, die opeenvolgend 33 nationale en internationale titels won. In 1971 werd hij de nationale Tang Soo Do-kampioen. In zowel 1975 en 1976 werd Johnson de prestigieuze Golden Fist Award toegekend als beste karatescheidsrechter in de Verenigde Staten.[5]

In 1973 richtte Norris het National Tang Soo Do Congress (NTC) op, waarbij hij Johnson benoemde als vicevoorzitter en instructiehoofd. In 1979 ontbond Norris de NTC en richtte de United Fighting Arts Federation (UFAF) op, waarbij Johnson als uitvoerend vicevoorzitter werd benoemd.

In 1980 had Johnson een kleine bijrol in de speelfilm The Little Dragons (later bekend als The Karate Kids U.S.A.). In de film speelde Johnson de karateleraar van twee jonge broers (gespeeld door Chris en Pat Petersen), die hun vechtkunsten gebruikten om een ontvoering te verijdelen.

In 1986 werd Johnson gepromoveerd tot negende dan zwarte band door Chuck Norris. In datzelfde jaar kreeg hij een meningsverschil met Norris, waarna hij uiteindelijk de UFAF verliet en besloot de NTC weer opnieuw op te richten. Hij werd de voorzitter van de NTC.[6]

Prestaties[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Johnson, Pat E. "Paradise Lost: Can Arts Recapture the Tradition?" M. A. Training. November 1997. P. 37.
  2. imdb profiel
  3. Pat E. Johnson Biography
  4. Ley, Rodney. "Evolution of Tang Soo Do" Black Belt Magazine. March 2000. P. 112.
  5. a b Ley. P 117.
  6. Beaver, William K. "The Man Behind the Ninja Turtles." Black Belt Magazine. July 1991. P. 18.
Externe links