Paul De Wispelaere

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paul De Wispelaere
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 4 juli 1927, Assebroek
Land Vlag van België België
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Paul De Wispelaere (Assebroek, 4 juli 1927) is een Belgisch auteur, criticus en hoogleraar Nederlandse literatuur.

Biografie[bewerken]

Na zijn middelbare studies Latijn-Griekse humaniora aan het Sint-Lodewijkscollege in Brugge (retorica 1946) studeerde Paul De Wispelaere Germaanse filologie aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij was voor een tijdje werkzaam als leraar, eerst in Berchem en nadien in Brugge. Hij promoveerde in 1974 met een proefschrift over Dirk Coster en was tot 1992 als hoogleraar Nederlandse letterkunde verbonden aan de toenmalige Universitaire Instelling Antwerpen (UIA).

Hij maakte vooral naam als literair criticus en romanschrijver.

Redacteurschap[bewerken]

De Wispelaere was redacteur van de volgende tijdschriften:

  • De tafelronde (1956-1963),
  • Diagram (1963-1964),
  • Komma (1965-1970),
  • NVT (1968-1983).

Werken en bekroningen[bewerken]

  • Scherzando ma no troppo (1959): novelle
  • Victor J. Brunclair 1899-1944 (1960)
  • Hendrik Marsman (1961): studie
  • Een eiland worden (1963): roman
  • Mijn levende schaduw (1965): roman
  • Het Perzische tapijt (1966): essaybundel
  • Met kritisch oog (1967): essaybundel
  • Facettenoog (1968): essaybundel
  • Paul-tegenpaul, 1969-1970 (1970): schrijversdagboek
  • Een Vlaming bekijkt Nederland (1972)
  • Jan Walravens (1974)
  • Een dag op het land (1976): roman
  • Louis Paul Boon, tedere anarchist. Omtrent het utopia in 'Vergeten Straat' (1976)
  • Tussen tuin en wereld (1979): roman, Staatsprijs voor Vlaams verhalend proza
  • De Liternatuur van Sybren Polet (1980)
  • Mijn huis is nergens meer (1982): roman
  • Brieven uit Nergenshuizen (1986): roman
  • De broek van Sartre en andere essays (1987)
  • Het verkoolde alfabet (1992): dagboek
  • En de liefste dingen nog verder (1998): roman
  • Cuba en andere reisverhalen (2002): reisimpressies

In 1998 ontving hij de Prijs der Nederlandse Letteren, gevolgd door de Isengrinusprijs van het Louis Paul Boon Genootschap in 2003.

Paul De Wispelaere was ook actief als bloemlezer. Een selectie uit het proza van Karel van de Woestijne verscheen in 1973 ('De boer die sterft en andere verhalen'). In 2000 verzorgde hij een tweedelige anthologie met proza van Herman De Coninck.

Externe link[bewerken]