Paul Ehrenfest
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Paul Ehrenfest (Wenen, 18 januari 1880 – Amsterdam, 25 september 1933) was een Oostenrijks natuurkundige. Ehrenfest studeerde in Wenen bij Ludwig Boltzmann, en later te Göttingen.
In 1912 kwam Ehrenfest als opvolger van Hendrik Lorentz te werken aan de Rijksuniversiteit Leiden. Daar heeft hij mede door zijn enthousiasme een grote school gevormd, waartoe onder meer de natuurkundige en econoom Jan Tinbergen behoorde.
Zijn wetenschappelijk oeuvre bestaat vooral uit bijdragen in de kinetische theorie der materie en de kwantummechanica. Ehrenfest was bevriend met de beroemde natuurkundige Albert Einstein. In 1919 werd hij benoemd tot lid van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, (KNAW).
De laatste jaren van zijn leven leed Paul Ehrenfest aan depressiviteit. Nadat Ehrenfest de toekomstige zorg voor zijn andere kinderen geregeld had, schoot hij op 25 september 1933 eerst zijn zoon Wassik, die aan het syndroom van Down leed, dood en daarna zichzelf.
[bewerk] Ehrenfest Theorema (1927)
Het theorema van Ehrenfest of correspondentieprincipe komt erop neer dat de kwantummechanische 'evolutie' van de gemiddelde waarde van de operatoren < x > en < p > voldoen aan de vergelijkingen van Newton, maar dan toegepast op verwachtingswaarden! Het relateert de kwantummechanica met de klassieke mechanica.
[bewerk] Literatuur
Klein, M.J.: Paul Ehrenfest: The Making of a Theoretical Physicist
[bewerk] Externe link
- Portret in Biografisch Woordenboek van Nederland
|
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Paul Ehrenfest op Wikimedia Commons.
|

