Paul Ehrlich

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Paul R. Ehrlich, voor de Amerikaanse bioloog
Nobelprijswinnaar  Paul Ehrlich
14 maart 185420 augustus 1915
Paul Ehrlich (1908)
Paul Ehrlich (1908)
Geboorteland Duitsland
Geboorteplaats Strehlen
Plaats van overlijden Bad Homburg vor der Höhe
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1908
Reden Voor de bestudering van het immuunsysteem
Samen met Ilja Iljitsj Metsjnikov
Voorganger(s) Alphonse Laveran
Opvolger(s) Emil Theodor Kocher
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Paul Ehrlich (Strehlen, 14 maart 1854Bad Homburg vor der Höhe, 20 augustus 1915) was een Duits chemicus en arts. Zijn bekendste verdienste was het ontwikkelen van het 'chemotherapeuticum' Salvarsan.

Biografie[bewerken]

Erhlich werd geboren te Strehlen in Opper-Silezië (destijds Duits) in een welgestelde joodse familie. Hij was de zoon van Ismar Ehrlich (herbergier) en Rosa Weigert. Na het St. Maria Magdalena Humanistic Gymnasium in Breslau bezocht hij vanaf 1872 de Universiteit van Breslau en enkele andere universiteiten.

Tenslotte studeerde hij in 1878 af in de medicijnen aan de Universiteit van Leipzig. Op voorspraak van medisch directeur Friedrich von Frerichs verkreeg Ehrlich de positie van afdelingshoofd (1878-1896) aan het La Charité ziekenhuis in Berlijn. Hij was onder andere hoogleraar in Berlijn (vanaf 1890), Göttingen (1904) en Frankfurt am Main (1914). In 1890 benoemde Robert Koch, directeur van het pas opgerichte instituut van Infectieuze Ziektes te Berlijn, Ehrlich als een van zijn assistenten. In 1896 werd een nieuw instituut opgericht voor Ehrlichs specialisatie, het Instituut voor Serumonderzoek en Serumtesten (Institut für Serumforschung en Serumprüfung) waarvan hij directeur werd. In Frankfurt was hij vanaf 1899 hoofd van het Institut für Experimentele Therapie.

Werk[bewerken]

Ehrlich behoorde tot de eerste groep wetenschappers die kleuring van weefsels en micro-organismen toepaste, daarmee bepalend welke weefselsoorten gevoelig zijn voor bepaalde chemicaliën. Zo ontdekte hij dat methyleenblauw geschikt was voor de kleuring van levende cellen en ook inzetbaar was voor diagnostiek en therapeutische doeleinden. Daarnaast verrichte hij onderzoek op het gebied van immuniteit. Hij werkte samen met Emil Adolf von Behring aan de ontwikkeling van een difterieserum en zorgde ervoor dat dit vaccin op grote schaal commercieel geproduceerd kon worden.

Eigenlijk was hij op zoek naar een medicijn tegen slaapziekte, en werkte daartoe een lange lijst giftige stoffen af, maar stof nummer 606 (diaminodihydroxyarsenobenzeen) bleek vooral effectief tegen de verwekker van syfilis, zonder al te vervelende bijwerkingen voor de zieke. Bij deze experimenten had ook de Japanner Sahachiro Hata (1877-1938) een groot aandeel.

Zijn tijdgenoot Alexander Fleming paste het nieuwe medicijn intraveneus toe, wat in die tijd nieuw was, en naar bleek ook de meest effectieve manier van toediening.

In 1908 ontving Ehrlich de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde, samen met Ilja Iljitsj Metsjnikov, voor hun (verschillende) bijdragen aan het begrijpen van de immuunrespons.

Persoonlijk[bewerken]

Op 14 april 1883 huwde Ehrlich de negentienjarige Hedwig Pinkus, de dochter van een welgestelde textielfabrikant uit Neustadt. Het huwelijk bracht twee dochters voort, Steffa en Marianne. Na twee beroertes overleed Ehrlich in Bad Homburg op 20 augustus 1915. Hij werd begraven in Frankfurt. Zijn weduwe en dochters werden voordat ze land konden ontvluchten, vanwege hun joodse afkomst in nazi-Duitsland vervolgd.

Trivia[bewerken]

  • Over hem en product 606 werd in 1940 een Hollywoodfilm opgenomen: Dr. Ehrlich's Magic Bullet, met in de hoofdrol Edward G. Robinson. Vanwege zijn joodse afkomst werd in film geheim gehouden in nazi-Duitsland.
Bronnen, noten en/of referenties
  • (en) Biografie Paul Ehrlich op Nobelprize.or
  • Marshall, Liz (1995). "Paul Ehrlich". Notable Twentieth-Century Scientists. (1995). Detroit: Gale Research Inc.