Paul Ehrlich
 Paul Ehrlich |
||
| 14 maart 1854 – 20 augustus 1915 | ||
 |
||
| Geboorteland | Duitsland | |
| Geboorteplaats | Strehlen | |
| Plaats van overlijden | Bad Homburg | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1908 | |
| Reden | Voor de bestudering van het immuunsysteem | |
| Samen met | Ilja Iljitsj Metsjnikov | |
| Voorganger(s) | Charles Louis Alphonse Laveran | |
| Opvolger(s) | Emil Theodor Kocher | |
Paul Ehrlich (Strehlen, 14 maart 1854 – Bad Homburg, 20 augustus 1915) was een Duits chemicus en arts. Zijn bekendste verdienste was het ontwikkelen van het 'chemotherapeuticum' Salvarsan.
[bewerken] Biografie
Erhlich werd geboren te Strehlen in Opper-Silezië (destijds Duits) als zoon van Ismar Ehrlich (herbergier) en Rosa Weigert. Vanaf 1872 bezocht hij de Universiteit van Breslau en enkele andere universiteiten.
Tenslotte studeerde hij in 1878 af in de medicijnen aan de Universiteit van Leipzig. Hij was onder andere hoogleraar in Berlijn en Frankfurt am Main. In Frankfurt was hij vanaf 1899 hoofd van het Institut für Experimentele Therapie. Eigenlijk was hij op zoek naar een medicijn tegen slaapziekte, en werkte daartoe een lange lijst giftige stoffen af, maar stof nummer 606 (diaminodihydroxyarsenobenzeen) bleek vooral effectief tegen de verwekker van syfilis, zonder al te vervelende bijwerkingen voor de zieke.
Zijn tijdgenoot Alexander Fleming paste het nieuwe medicijn intraveneus toe, wat in die tijd nieuw was, en naar bleek ook de meest effectieve manier van toediening.
In 1908 ontving Ehrlich de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde, samen met Ilja Iljitsj Metsjnikov, voor hun (verschillende) bijdragen aan het begrijpen van de immuunrespons.
