Paul Loicq

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Paul Loicq (1888-1953) was een Belgisch ijshockeyspeler en -scheidsrechter en diende als voorzitter van de Koninklijke Belgische IJshockey Federatie (KBIJF) en de Internationale IJshockey Federatie (IIHF).

Loicq sloot zich in 1905 aan bij de eerste Belgische ijshockeyclub FPB. Al vlug werd hij ook scheidsrechter en internationaal. In 1920 volgde hij Henry Van den Bulcke op als voorzitter van de Koninklijke Belgische IJshockey Federatie (KBIJF) en in 1922 werd hij voorzitter van de Internationale IJshockey Federatie (IIHF). Dat zou hij liefst een kwarteeuw blijven tot in 1947. De laatste maal dat hij geselecteerd was voor de nationale ploeg als speler was in 1925 toen hij al 37 jaar was en hij bleef scheidsrechter tot diep in de jaren dertig. In 1947 gaf hij het voorzitterschap van de IIHF door aan de Zwitser Fritz Kraatz die meteen Paul Loicq de titel van Erevoorzitter meegaf.

Paul Loicq overleed te Sint-Genesius-Rode op 26 maart 1953 en kreeg later, in 1961, als enige Belg zijn plaatsje in de Hall of Fame in Toronto.