Paulien Cornelisse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paulien Cornelisse
Paulien Cornelisse tijdens de Wie is de mol-fandag in 2013
Paulien Cornelisse tijdens de Wie is de mol-fandag in 2013
Algemene informatie
Geboren Amsterdam, 24 februari 1976, Amsterdam
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep Schrijver
Journalist
Cabaretière
Columnist
Werk
Jaren actief 2000–heden
Genre Comedy
Bekende werken Taal is zeg maar echt mijn ding
En dan nog iets
Uitgeverij Uitgeverij Contact
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Paulien Cornelisse (Amsterdam, 24 februari 1976) is een Nederlandse auteur, cabaretière en columnist.

Biografie[bewerken]

Paulien Cornelisse werd in 1976 geboren in Amsterdam. Van 1988 tot 1994 bezocht ze hier het Barlaeus Gymnasium. Hierna studeerde ze een jaar op de Brandeis-universiteit in Waltham bij Boston. Van 1995 tot 2000 studeerde ze psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. In het jaar 1998–1999 studeerde ze in het buitenland aan de universiteit van Hiroshima.[1]

Van 1999 tot 2003 vormde ze samen met Irene van der Aart het cabaretduo Rots. Van 2001 tot 2004 speelde ze bij Comedytrain. In 2000 begon ze tevens te werken als schrijvend journalist en vanaf 2007 ook als columnist.

In 2005 begon ze solo op te treden als cabaretière. In 2007 deed ze mee aan het Leids Cabaret Festival, waar ze tweede werd. In 2008 ging haar eerste volledige voorstelling Dagbraken in première, waarvoor ze in 2010 de cabaretprijs Neerlands Hoop kreeg. Hallo Aarde was de tweede avondvullende voorstelling van Paulien Cornelisse. Hierin hield ze zich onder andere bezig met het observeren en analyseren van het vaak opmerkelijke gedrag en taalgebruik van de mens en van zichzelf. Eind oktober 2013 ging haar derde voorstelling Maar ondertussen in première waarmee ze door Nederland en België toerde.[2]

Samen met Chris Bajema heeft ze enkele gelegenheidsvoorstellingen gemaakt, waaronder View-o-rama en Live vanuit de Stoek, die ze speelden op festivals als Oerol en De Parade. In 2009 speelde ze met Janne Schra op Oerol de voorstelling Een hoorspel om te zien.

In 2009 publiceerde ze het boek Taal is zeg maar echt mijn ding, dat gaat over observaties van het dagelijkse moderne taalgebruik. Het boek werd een bestseller. Daarnaast nam ze deel aan het televisieprogramma De tafel van 5, dat echter maar een kort leven beschoren was.

Momenteel schrijft ze wekelijks een taalrubriek in nrc.next en in NRC Handelsblad. Maandelijks schrijft ze een dialoog voor het tijdschrift JAN. Daarnaast schrijft ze artikelen voor kranten en tijdschriften.[1][3] In 2012 verscheen En dan nog iets, een vervolg op Taal is zeg maar echt mijn ding. Verder nam ze deel aan het Vlaamse programma De Slimste Mens ter Wereld.

Prijzen[bewerken]

  • 2003 - Elle Literatuurprijs voor het beste korte verhaal
  • 2010 - Neerlands Hoop voor het programma Dagbraken
  • 2010 - Tollensprijs voor haar inzet voor de letterkunde
  • 2012 - Afficheprijs van het Theater Instituut Nederland voor haar affiche-ontwerp

Trivia[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties