Paulus Moreelse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zelfportret (ca 1630)
Meisje bij een spiegel (1632)

Paulus Moreelse (Utrecht, 1571 - aldaar, 6 maart 1638) was een Nederlands schilder, voornamelijk van portretten.[1]

Moreelse was een leerling van de Delftse portretschilder Michiel Jansz. van Mierevelt, die weer bij Anthonie van Blocklandt in de leer was geweest.

Vertumnus en Pomona, Paulus Moreelse, 1630

Hij maakte een studiereis naar Italië, waar hij veel opdrachten voor portretten ontving. Terug in Utrecht werd hij in 1596 lid van het zadelaarsgilde, en in 1611 was hij een van de oprichters van het nieuwe schildersgilde, waarvan hij de eerste deken werd.

Moreelse was een veelgevraagd portretschilder en kreeg opdrachten vanuit de hele republiek. Zijn oudst gedateerde werk is van 1606. Hij schilderde naast portretten ook enkele historiestukken in maniëristische trant, en in de jaren 1620 vervaardigde hij pastorale schilderijen van herders en herderinnen. Hij was van dezelfde generatie als Abraham Bloemaert en Joachim Wtewael, en net als de laatste speelde hij een belangrijk rol in het openbare leven van zijn stad. In 1618, toen de contraremonstranten in Utrecht aan de macht kwamen, werd hij raadslid.

Moreelse was ook werkzaam als architect, en ontwierp in Utrecht de Catharijnepoort (1626, rond 1850 afgebroken) en wellicht ook het nog bestaande Grote Vleeshuis aan de Voorstraat uit 1637. Hij gaf les aan de Utrechtse tekenacademie, en had veel leerlingen, waarvan de bekendste Dirck van Baburen was. Op 19 maart 1638 werd Moreelse begraven in de Buurkerk.

De Utrechtse burgemeester Hendrick Moreelse was een zoon van Paulus Moreelse.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties