Paus Gregorius V

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Gregorius V

Bruno van Karinthië ca. 972 – 18 februari 999
Paus
Periode 996-999 Voorganger Johannes XV Opvolger Silvester II

Gregorius V (ca. 972 - 18 februari 999), geboren Bruno of Brun van Karinthië, was paus van 3 mei 996 tot zijn dood.

Hij was een zoon van hertog Otto I van Karinthië en een kleinzoon van keizer Otto I van het Heilige Roomse Rijk. Bruno werkte als huispater bij zijn neef Otto III, die hem voordroeg als opvolger van Paus Johannes XV.

Bruno van Karinthië werd zodoende op 24-jarige leeftijd de eerste Duitse paus. (Soms wordt ook Bonifatius II als de eerste Duitse paus beschouwd, alhoewel hij eigenlijk Ostrogoot was.)

Hij koos voor de naam Gregorius, die niet in zijn familie voorkwam, omdat deze hem zou herinneren aan de bekendste van zijn voorgangers. Deze voorganger was waarschijnlijk Paus Gregorius de Grote^[1].

Politiek gezien was hij loyaal aan de keizer en hij schonk veel buitengewone privileges aan kerken en kloosters in het Heilige Roomse Rijk. Een van zijn eerste pauselijke handelingen was de kroning van zijn neef Otto tot keizer, die op 21 mei 996 plaatsvond. Enkele dagen nadat Otto was gekroond, hielden ze gezamenlijk een synode. Tijdens deze synode werd Arnulf weer aan het hoofd van het bisdom Reims geplaatst, terwijl de toekomstige Paus Silvester II als een indringer opzij werd gezet. Robert II van Frankrijk, die op zijn recht om zelf bisschoppen te benoemen had gestaan, werd gedwongen dat recht op te geven.

Na een pontificaat van twee jaar en negen en een halve maand overleed hij. Hij werd begraven in de oude Sint-Pietersbasiliek.

[bewerk] Referenties en voetnoten