Pavement Classification Number

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Pavement Classification Number (PCN) is een door de ICAO ingevoerde internationale classificatie voor het eenvoudig uitdrukken van de draagsterkte van vliegveldverhardingsconstructies.

Het PCN bestaat uit een dimensieloos getal met een codering erachter. De codering bestaat uit een aantal letters, die de eigenschappen van de landingsbaan aangeven. Het getal is gekoppeld aan het Aircraft Classification Number (ACN). Het ACN wordt voor elk type vliegtuig per verhardingsconstructie berekend. Als het ACN van een bepaald type vliegtuig kleiner is dan het PCN van de baan, dan mag het vliegtuig onbeperkt op deze baan landen.

Codering[bewerken]

Een PCN ziet er als volgt uit:

PCN (1) / (2) / (3) / (4) / (5)

Op de plaatsen 1 tot en met 5 komen te staan:

1. Het dimensieloze getal

2. Het type verharding

  • R Stijve verharding (Betonverharding)
  • F Flexibele verharding (Asfaltbetonverharding)

3. Sterkte

  • A Hoge sterkte
  • B Middelmatige sterkte
  • C Lage sterkte
  • D Zeer lage sterkte

4. Maximaal toelaatbare bandenspanning

  • W Hoog (geen maximale spanning)
  • X Middelmatig (maximaal 1,5 MPa)
  • Y Laag (maximaal 1,0 MPa)
  • Z Zeer laag (maximaal 0,5 MPa)

5. Evaluatiemethode

  • T Technische evaluatie (evaluatie aan de hand van analyse en berekeningen)
  • U Praktische evaluatie (evaluatie aan de hand van ervaringen uit de praktijk)

Als voorbeeld het PCN van de Polderbaan op Schiphol:

PCN 95 / F / C / W / T

Dit betekent dus een flexibele verharding met een lage sterkte zonder maximaal toelaatbare bandendruk en een technische evaluatie.