Payment service provider

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een payment service provider (PSP) voorziet webwinkeliers van betaalmogelijkheden, zoals iDEAL, bankoverschrijving, creditcardbetaling en betaling per mobiele telefoon. Ook steeds meer worden hiernaast extra diensten geboden, zoals geïntegreerde facturatie, affiliatemarketing en incassering van achterstallige betalingen middels een deurwaarder.

Betalingen[bewerken]

Geïntegreerde betalingen van de bank naar de webwinkel kunnen veelal ook direct bij banken zelf geregeld worden. In de praktijk wordt dit niet veel gedaan, aangezien banken hogere tarieven hanteren dan de payment providers. Daarnaast bieden zij ook geen andere betaalmethoden aan waardoor een webwinkel meerdere integraties zal moeten maken. Een ander voordeel van een PSP is dat zij beveiligingscertificaten die nodig zijn voor bepaalde betaalmethoden zoals credit cards in huis hebben. Door de autorisatie van credit cards aan een PSP over te laten, hoeft de winkel deze niet zelf te hebben.

Verschillen[bewerken]

Onderlinge verschillen in diensten tussen de paymentproviders bestaan in de eerste plaats uit de selectie aangeboden betaalmethoden. Daarnaast bieden niet alle providers ondersteuning voor betalingen vanaf mobiele telefoons. Anderen werken samen met buitenlandse banken, zodat ook bezoekers van over de grens kunnen afrekenen. Verder bieden PSP's vaak risico en fraude modules aan op verschillende niveau's. Ook verschillen ze in de mate waarin de huisstijl van de webwinkel overgenomen kan worden.

Twee typen Payment Service Providers[bewerken]

In de markt onderscheidt men twee typen Payment Service Providers:

  • Collecterende Payment Service Provider: deze partijen incasseren direct van de klant en storten de omzet door aan ondernemer met aftrek van de kosten voor de betaling. Klanten kunnen al de verschillende betalingen volgen en analyseren op de eigen accountpagina van de PSP.
  • Distribuerende Payment Service Providers: deze partijen incasseren niet zelf maar faciliteren de betaling op hun platform via een bank of acquiring partij. De bank of acquirer betaalt de omzet door aan ondernemer met aftrek van kosten. De webwinkelier gaat zelf aparte overeenkomsten aan met bank(en) en acquirer(s).

Geldstroom[bewerken]

De betalingen die via de website worden gedaan, komen binnen bij de PSP. Vervolgens worden deze, al dan niet automatisch, naar de rekening van de klant overgeboekt. Hieraan kunnen ook kosten zijn verbonden. Alleen zogenaamde collecterende PSP's met een licentie van De Nederlandsche Bank mogen dit doen [1] .PSP's zonder zo'n licentie worden een distribuerende PSP's genoemd [2].

Gebruiken[bewerken]

In de meeste gevallen zijn er voor de webwinkels kant-en-klare modules beschikbaar. Meestal zijn deze terug te vinden op de website van de betreffende payment provider.

Kosten[bewerken]

De kosten lopen uiteen, maar bestaan meestal uit transactiekosten. Daarnaast brengen sommige paymentproviders eenmalige aansluitkosten en maandelijkse abonnementskosten in rekening.

Bronnen, noten en/of referenties