Pearl Jam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pearl Jam
Pearl Jam tijdens een optreden in Bologna in 2006. Van links naar rechts: Mike McCready, Jeff Ament en Eddie Vedder.
Pearl Jam tijdens een optreden in Bologna in 2006. Van links naar rechts: Mike McCready, Jeff Ament en Eddie Vedder.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1990–heden
Oorsprong Seattle, Verenigde Staten Vlag van Verenigde Staten
Genre(s) Alternatieve rock, grunge
Label(s) Epic (1991-2004)
J (2006-2009)
Monkeywrench/Universal Music Group (2009-heden)
Verwante acts Green River, Mother Love Bone, Temple of the Dog, Hovercraft
Leden
Zanger, gitarist Eddie Vedder (1990-heden)
Bassist Jeff Ament (1990-heden)
Gitarist Stone Gossard (1990-heden)
Gitarist Mike McCready (1990-heden)
Drummer Matt Cameron (1998-heden)
Ex-leden
Drummer Dave Krusen (1990-1991)
Drummer Matt Chamberlain (1991)
Drummer Dave Abbruzzese (1991-1994)
Drummer Jack Irons (1994-1998)
Website
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Pearl Jam is een Amerikaanse rockband uit Seattle, opgericht in 1990. In die tijd werd de muziek van de band als 'grunge' bestempeld, zoals ook andere bands uit Seattle als Nirvana, Alice in Chains en Soundgarden aan grunge werden gekoppeld. Later werd Pearl Jam steeds vaker geassocieerd met alternatieve en mainstream rock. Geschat wordt dat Pearl Jam wereldwijd meer dan 60 miljoen albums heeft verkocht. Hiermee behoort Pearl Jam tot de bestverkopende rockbands ter wereld allertijden. Pearl Jam is de best verkopende rockband die na 1990 is opgericht. Andere goed verkopende bands in deze lijst zijn Nirvana, Coldplay, Linkin Park en Oasis.

De bekendste musicus van Pearl Jam is zanger en gitarist Eddie Vedder. Hij was er vanaf het begin in 1990 bij, net als bassist Jeff Ament en de gitaristen Stone Gossard en Mike McCready. Drummer Matt Cameron (ex-Soundgarden) sloot zich in 1998 bij de band aan. Sinds 2002 is Pearl Jam uitgebreid met een toetsenist, bekend onder zijn bijnaam Kenneth 'Boom' Gaspar.

De band werd vooral bekend door de eerste drie albums. Ten (1991) (dat meer dan dertien miljoen keer in de Verenigde Staten werd verkocht) bevat nummers als "Alive", "Jeremy", "Even Flow" en "Black". Het Amerikaanse muziekblad Rolling Stone schreef hierover: "Ze zullen nooit meer zo'n grote plaat maken. Geen enkele rockband zal dat doen".[1] Het tweede album Vs. (1993) was destijds het snelstverkopende album in de Verenigde Staten met een miljoen verkopen binnen de eerste week, zeven miljoen verkopen in totaal en vijf weken bovenaan de charts, met daarop nummers als "Daughter", "Go", "Animal" en "Dissident". De bekendste nummers van het derde album Vitalogy (1994) (op dat moment, op Vs. na, het snelst verkopende album in de Amerikaanse geschiedenis) zijn "Spin the Black Circle", "Corduroy", "Better Man" en "Immortality".

De albums ná Vitalogy hebben minder publiciteit gekregen, mede op verzoek van de band zelf, en werden minder verkocht. De meest bekende nummers uit deze periode zijn "Off He Goes", "Given To Fly", "Love Boat Captain", "I Am Mine", "Save You", "Life Wasted", "World Wide Suicide", "The Fixer" en "Just Breathe". Het album Pearl Jam behaalde als hoogste notering een tweede plaats in Nederland. Backspacer en Lightning Bolt behaalden een derde plaats.

In Nederland en België heeft de band een grote reputatie en veel fans. Het album Ten staat al negen jaar lang (2005-2013) bovenaan de Hemelse Honderd lijst van 3FM. In juli 2011 wordt het album door de lezers van het blad OOR op plek drie gezet in de lijst van de beste 40 albums van 40 jaar OOR. Het nummer Black staat al jaren op nummer 2 in de Top 90s Request van 3FM en het nummer was het allerlaatste op radiostation Kink FM. Voor de VPRO was Alive de Song van het jaar in 1992. Het optreden van Pearl Jam op Pinkpop in 1992 is door het publiek en de organisator uitgeroepen tot beste optreden uit de geschiedenis van het festival. Tijdens de editie van 2013 deed organisator Jan Smeets een openlijke oproep voor de terugkeer van Pearl Jam. In december 2009 vond de benefietactie Serious Request ('het Glazen Huis') van Radio 3FM in Groningen plaats. Op twee nummers na was Just Breathe het meest aangevraagde nummer en belandde daarom in de lijst Top Serious Request. Op 26 en 27 juni 2012 speelde Pearl Jam als eerste rockband in de uitverkochte Ziggo Dome. Op 16 en 17 juni 2014 treedt de band opnieuw op voor een uitverkochte Ziggo Dome.

In vogelvlucht[bewerken]

In de jaren 1992-1996 groeide Pearl Jam uit tot een van de grootste rockbands ter wereld. Tezamen met Nirvana domineerden beide bands begin jaren 90 de rockmuziek. Vooral zanger Eddie Vedder kreeg veel aandacht van de media. Nummers als Blood en Corduroy gaan hierover. De band ging zich steeds meer verzetten tegen de eigen populariteit, weigerde jarenlang om nieuwe videoclips te maken (mede als protest tegen MTV), ging een gevecht aan met Ticketmaster en experimenteerde met en vanaf Vitalogy met de eigen muziek.

Mede hierdoor haalden de albums No Code (1996, met nummers als Present Tense, In My Tree), Yield (1998, met nummers als Brain of J, Given to Fly, Do the Evolution), Binaural (2000, met nummers als Nothing as It Seems, Insignificance), Riot Act (2002, met nummers als Save You, Love Boat Captain, I Am Mine) en Pearl Jam (2006, met een nummer als Come Back) nooit meer de verkoopcijfers van de eerste drie albums.

Pearl Jam was echter een gevestigde naam in de muziekwereld geworden en toerde rondom de albums langs vooral uitverkochte zalen in de Verenigde Staten en afwisselend vaak ook door Europa en Australië. Op 18 september 2009 werd het negende album, met de titel Backspacer, uitgebracht welke op nummer 1 de Amerikaanse albumlijst binnenkwam.

De lezers van USA Today riepen Pearl Jam in 2005 uit tot The Greatest American Rock Band Ever voor bands als Aerosmith, Van Halen, The Eagles, Guns N' Roses, The Doors, R.E.M., Metallica, Kiss en Nirvana. Allmusic noemt Pearl Jam "de populairste Amerikaanse rock-'n-rollband van de jaren 90". De videoclip van Jeremy werd in 1993 bekroond met vier MTV Video Music Awards, waaronder Best Video of the Year. Tijdens de uitreiking van de 1996 Grammy Awards won het nummer Spin the Black Circle een prijs voor de Best Hard Rock Performance, waarop Eddie Vedder tijdens de ontvangst ervan zei: "I don't know what this means. I don't think it means anything" (Ik weet niet wat dat inhoudt. Ik denk dat het niks betekent). In 2006 werd de band door Esquire gekozen tot Best Live Act, en beschreven als "the rare superstars who still play as though each show could be their last" (zeldzame supersterren die iedere show spelen alsof het hun laatste kan zijn). In 2009 stelde dit blad een lijst op met "9 Live Shows a Man Should See", met Pearl Jam bovenaan.

Bandbiografie[bewerken]

Oprichting en bezetting[bewerken]

Na de dood van de zanger van Mother Love Bone, Andrew Wood (L'Andrew the Love Child), in 1990 ging deze band uiteen. Alleen gitaristen Stone Gossard en Jeff Ament bleven over. In 1990 besloot Gossard zijn gevoelens min of meer van zich af te schrijven. Gossard had Mike McCready eens zien spelen toen hij 14 jaar oud was in een band genaamd Shadow en was destijds al onder de indruk van het spel van de jonge McCready. Beiden begonnen gezamenlijk te oefenen. McCready bracht Ament weer in contact met Gossard.

Nu moesten nog een zanger en een drummer worden gevonden. Gossard, Ament en McCready stelden een demotape met vijf nummers op. Jack Irons (ex-drummer van Red Hot Chili Peppers) kreeg de demotape om te zien of hij interesse had in de positie van drummer en hij mocht de demotape aan elke zanger doorgeven die hij geschikt achtte. Jack Irons sloeg het aanbod af om drummer te worden maar gaf de demotape aan zijn vriend, en zanger in de San Diego band Bad Radio, Edward Louis Severson III. Severson had zich al de naam Vedder aangemeten (de achternaam van zijn moeder). Eddie Vedder schreef teksten voor drie nummers (Alive, Once, en Footsteps), de Mamasan-trilogie, en stuurde alles vanuit San Diego terug naar Seattle.

Ament en Gossard waren erg onder de indruk van hetgeen zij hoorden en belden Vedder op met het verzoek of hij meteen naar Seattle kon afreizen. Vedder ging met een van de volgende vluchten naar Seattle in een zomers tenue. Bij aankomst in Seattle kreeg hij een bruin corduroy jasje van Gossard omdat het veel te koud was (het jasje zou later zeer bekend worden). In Dave Krusen werd de drummer gevonden en was de band compleet.

Vedder, Ament, Gossard en McCready hebben sinds 1990 altijd in Pearl Jam gespeeld. Alleen de positie van drummer is aan veranderingen onderhevig geweest. Dave Krusen was de drummer tot mei 1991 en speelt op de cd Ten. Matt Chamberlain nam het over en is te zien op de videoclip van Alive. Hij stapte echter al snel over naar de huisband van Saturday Night Live en stelde zijn vriend Dave Abbruzzese als opvolger voor. Abbruzzese werd de bekendste drummer van Pearl Jam omdat hij tijdens de jaren (1991-1994) speelde dat de band explodeerde. Jack Irons, die Vedder had geïntroduceerd, volgde Abbruzzese in 1994 op en speelde nog enkele nummers in voor de cd Vitalogy. In maart 1998 was Jack Irons het toeren zat en werd hij opgevolgd door Matt Cameron (ex-Soundgarden). Cameron is de huidige drummer van Pearl Jam en daarmee de langstzittende drummer.

Ten tot de dood van Kurt Cobain[bewerken]

Op 22 oktober 1990 geeft de band onder de naam Mookie Blaylock het eerste optreden voor enkele tientallen bezoekers in de Off Ramp club in Seattle. Mookie Blaylock was de bijnaam van de bekende basketballer Daron Oshay "Mookie" Blaylock. Ten, de naam welke aan het eerste album van Pearl Jam werd gegeven, was het rugnummer van Mookie Blaylock.

Hierna volgen diverse kleine optredens, speelt Pearl Jam soms in het voorprogramma van Alice in Chains en wordt een platencontract bij Epic getekend. De naam van de band wordt in maart 1991 veranderd in Pearl Jam. Oorspronkelijk vertelde de groep dat de naam "Pearl Jam" kwam van de overgrootmoeder van Eddie Vedder, genaamd "Pearl" (wat waar is), die een speciaal Indiaans recept zou hebben gehad voor jam. Later bleek dit een grap te zijn geweest. De echte oorsprong ligt bij Jeff Ament, die de naam Pearl voorstelde. Na lang discussiëren besloten ze de naam uit te breiden tot Pearl Jam, met jam in de betekenis van een lang uitgesponnen muzikaal stuk. Ze waren geïnspireerd geraakt bij een optreden van Neil Young.

Op 11 maart 1991 beginnen in Seattle de opnames voor Ten, dat in augustus 1991 wordt uitgegeven (een maand voordat Nirvana met het album Nevermind zal uitkomen). In april 1991 wordt het album Temple of the Dog uitgegeven en in augustus wordt het grootste gedeelte van de videoclip Alive geschoten. Vanaf augustus 1991 speelt Pearl Jam met drummer Dave Abbruzzese (hij vervangt Matt Chamberlain, die net Krusen had opgevolgd). Aan het eind van 1991 is Pearl Jam het voorprogramma van The Red Hot Chili Peppers, The Smashing Pumpkins en Nirvana. In oktober 1991 wordt met regisseur Chris Cuffaro een videoclip voor Jeremy geschoten, die echter door platenmaatschappij Epic wordt afgewezen. In januari 1992 worden opnames geschoten voor de videoclip van Even Flow.

In deze periode is Ten ongeveer 250.000 keer verkocht in de Verenigde Staten, een stuk minder dan albums van bands als Nirvana en Soundgarden, en wordt de videoclip van Alive regelmatig door MTV afgespeeld. In februari 1992 begint Pearl Jam aan de eerste Europese tournee, speelt het op BBC TV en wordt meerdere keren in Nederland gespeeld. Meteen bij terugkomst in de Verenigde Staten geeft de band een legendarisch optreden voor MTV Unplugged en treedt het op tijdens Saturday Night Live.

Het is in deze periode dat Nirvana-zanger Kurt Cobain in een interview met het Amerikaanse muziekblad Rolling Stone naar Pearl Jam uithaalt en ze een corporate band noemt: een vanachter een bureau gevormde band om commercieel in te springen op de opkomst van de alternatieve rockmuziek. Ten is volgens Cobain geen alternatief album omdat er veel gitaarsolo's opstaan. Het zorgt voor een beruchte vete tussen de fans van beide bands, hoewel Cobain al snel de vrede met Eddie Vedder sluit. Jaren later zegt Eddie Vedder dat beiden een slow dance deden tijdens het optreden van Eric Clapton bij de 1992 MTV Video Music Awards. Hierover zegt hij in 1992: ”Kurt Cobain and I made up the other night”. In 1994 noemt Cobain de zanger van Pearl Jam "a good guy". Maar Pearl Jam krijgt meer kritiek te verwerken. Het Britse muziekblad NME schrijft dat Pearl Jam was "trying to steal money from young alternative kids' pockets". Kim Thayil van Soundgarden zegt over het eerste optreden dat hij van Pearl Jam zag: "I'm kind of a cynic about these guys who cross their arms when they sing. But there were songs that Eddie sang that sent shivers up my spine".

In juni 1992 komt Pearl Jam opnieuw naar Europa, en ditmaal niet meer als onbekende band. Op 8 juni 1992 speelt de band op Pinkpop. Drie dagen eerder nam de band deel aan een groot festival in Neurenberg en op 26 juni 1992 is het de beurt aan Roskilde in Denemarken. In deze weken wordt de officiële videoclip van Jeremy geschoten met director Mark Pellington en wordt de soundtrack van de film Singles (over de grunge-scene in Seattle) uitgegeven. Bandleden van Pearl Jam (Ament, Gossard en Vedder) spelen een kleine rol, en de nummers State of Love and Trust en Breath staan op de soundtrack van de film. De opnames met de bandleden van Pearl Jam worden gemaakt als de band nog Mookie Blaylock heet.

In de zomermaanden van 1992 toert Pearl Jam met Lollapalooza door de Verenigde Staten. In augustus 1992 wordt de videoclip van het nummer Jeremy uitgegeven, die zeer vaak op MTV wordt gedraaid en een jaar later wordt bekroond met vier MTV Video Music Awards. Pearl Jam speelt vier nummers tijdens de MTV Singles scene, ter ere van de uitgebrachte film Singles. Hoogtepunt voor de band deze maand is het gratis openluchtconcert (Drop in the Park) op 20 september 1992 in Magnuson Park in Seattle. Een poging om eerder dat jaar een groot openluchtconcert in de thuisstad te geven werd door lokale autoriteiten tegengegaan.

De Amerikaanse albumlijst stond inmiddels vol met muziek uit Seattle: het album Mother Love Bone van Mother Love Bone, het album Temple of the Dog van de gelijknamige band, Ten van Pearl Jam, Nevermind van Nirvana, de soundtrack van de film Singles en Dirt van Alice in Chains.

Eind 1992 is Pearl Jam inmiddels een grote naam in de Verenigde Staten. Ten bereikt nummer 2 in de Amerikaanse Billboard en zal in totaal meer dan twee jaar in de Amerikaanse hitlijsten blijven staan. De band staat bekend om de intensieve live-optredens, waarbij Eddie Vedder in de eerste twee jaar vaak allerlei acrobatische toeren uithaalt en stagediven en crowdsurfing erg gebruikelijk is. Muziekkrant OOR schrijft in november 1991 dat zanger Eddie Vedder “erom bekendstaat iedere PA te beklimmen, aan lichtinstallaties te zwaaien en op zijn rug over de opgeheven handen van het publiek de zaal rond te drijven”.[2] Time Magazine schrijft hierover in 1993: “What really put the band over the top was its live performances, dominated by Vedder's vocal power and mesmerizing stage presence. He reminded fans of an animal trying to escape from a leash. Especially in the first year or so, he hurled himself into crowds, surfing on upraised hands. He climbed the scaffolds around a stage, dangling from dangerous heights. He stood still in front of a microphone, folded into himself, tearing emotions out of himself as he sang”.

De interactiviteit met het publiek zal blijven bestaan, maar na 1992 uit zich dat vooral in conversaties. Het nummer Oceans is tot 1998 de laatste single die door een videoclip wordt begeleid, welke in september 1992 werd geschoten. De videoclip is niet in de Verenigde Staten te zien. Het blad Vogue komt in december 1992 met een Grunge & Glory cover special. Kledingmerken als Calvin Klein, Ralph Lauren en Anna Sui komen met grungekleren. Mode-ontwerper Marc Jacobs wordt uitgeroepen tot 'guru of grunge'.

Eddie Vedder zingt in oktober 1992 tijdens het 30th Anniversary Concert voor Bob Dylan en in januari 1993 met The Doors tijdens de opname van de band in de Rock and Roll Hall of Fame. In deze maand wint Pearl Jam twee American Music Awards: Favorite New Artist-Pop/Rock en Favorite New Artist - Heavy Metal/Hard Rock. Het nummer Jeremy was genomineerd voor een Grammy Award in de categorie Best Rock Song. Een lezersverkiezing van het blad Rolling Stone noemt Pearl Jam tweede in de categorie Artist of the Year en Best Band en Ten als tweede in de categorie Album of the Year. Jeremy werd verkozen tot Video of the Year.

In juni en juli 1993 is Pearl Jam voor de derde keer op Europese tournee en speelt het in Italië enkele keren in het voorprogramma van U2. Op 2 september 1993 speelt een geïnspireerd Pearl Jam de nummers Animal en Rocking in The Free World tijdens de 1993 MTV Video Music Awards. Eind 1993 is Pearl Jam qua beroemdheid op het hoogtepunt: de verkopen van het tweede album Vs (uitgegeven in oktober 1993) zorgen voor records, Eddie Vedder staat op de voorkant van het Amerikaanse toonaangevende blad Time (en noemt hem “rock's newest demigod”). Vedder geeft aan dit feit absoluut niet als een goed resultaat voor de band te zien, en vreest dat dit een nagel op de doodskist is.[3] Vedder had vooraf met Kurt Cobain afgestemd dat beide bands niet zouden meewerken aan het interview in het blad. Het is de laatste keer dat de zangers elkaar spreken.[4]

De band staat eind oktober 1993 op de voorkant van Rolling Stone. Het blad schrijft: "Few American bands have arrived more clearly talented than this one did with Ten; and Vs. tops even that debut". Halverwege december 1993 zou de MTV Live and Loud New Year’s Eve special in Seattle met onder meer Pearl Jam en Nirvana worden opgenomen, maar Pearl Jam zegt af vanwege ziekte van Eddie Vedder. Vs. wordt genomineerd voor een Grammy Award in de categorie Best Rock Album, het nummer Daughter voor Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal en het nummer Go voor Best Hard Rock Performance.

In 1993 veranderen veel zaken. De band besluit al snel om de commerciële activiteiten (zoals het geven van interviews) terug te schalen, en weigert om nog videoclips te maken (Pearl Jam heeft vanaf het begin geweigerd om een videoclip voor Black uit te brengen). Zanger Eddie Vedder geeft aan er grote moeite mee te hebben dat interviews met de band (die nooit hebben plaatsgevonden) worden afgedrukt, en dat hiermee geld wordt verdiend.[5]

Het optreden op 3 april 1994 in Atlanta wordt live op de radio uitgezonden en wordt enkele maanden later als eerste livealbum van de band in Europa uitgegeven als verzamelbox. De vraag naar het concert is zo groot dat elke avond van de week zou kunnen zijn uitverkocht, en op de zwarte markt kost een kaartje $300.[3] Eddie Vedder draagt het nummer Go aan Kurt Cobain op, omdat hij vermoedde dat het niet goed ging met de Nirvana-zanger nadat deze bijna in Rome was overleden.[4]

Enkele dagen later wordt Kurt Cobain dood in zijn huis gevonden. Dit leidt tot veel extra spanningen, vooral bij zanger Eddie Vedder die samen met Kurt Cobain als leider van een nieuwe generatie wordt gezien. Vedder hoort het nieuws in een hotelkamer in Washington DC, en slaat de kamer aan puin.[6] Een geëmotioneerde Eddie Vedder speelt een week later met Pearl Jam tijdens Saturday Night Live en heeft een 'K' op zijn shirt ter hoogte van zijn hart getekend.

Abbruzzese, Vitalogy en Ticketmaster[bewerken]

De Amerikaanse zomertournee van de band wordt geschrapt. Gedeeltelijk is dit, zegt de manager van Pearl Jam, omdat de band onder de indruk is van Cobains dood.[3] Maar Pearl Jam wil ook niet meer in zalen spelen die door concertorganisator Ticketmaster worden georganiseerd. De band beschuldigt Ticketmaster ervan de fans onnodige kosten te laten maken en probeert tevergeefs dat de Amerikaanse overheid het bedrijf aanklaagt vanwege een monopoliepositie. In juni 1994 getuigen Stone Gossard en Jeff Ament hiervoor. Dit zorgt voor extra onrust in de band. Drummer Dave Abbruzzese wordt in augustus 1994 ontslagen en vervangen door Jack Irons. De band geeft aan dat politieke verschillen de reden is. Abbruzzese was bijvoorbeeld tegen het gevecht met Ticketmaster. In 1993 gaf Vedder in een interview al aan dat hij bijvoorbeeld niet blij was geweest met hoe Abbruzzese zich tijdens de 1993 MTV Awards had gedragen, omdat hij "lekker aan het hele circus had meegedaan".[5]

In dat jaar "vecht de band op alle fronten", volgens de bandmanager. Niet alleen met Ticketmaster, maar ook met platenmaatschappij Epic omdat de band het uitbrengen van singles en videoclips tegenhoudt. Volgens muziekcriticus Jim DeRogatis eist Pearl Jam dat van elk album ook lp's worden gemaakt en wil de band, net als The Who, twee tot drie platen per jaar uitbrengen. Nieuw materiaal is al begin 1994 klaar, maar Epic of het gevecht met Ticketmaster zorgt ervoor dat de uitgave ervan wordt uitgesteld.

In december 1994 wordt uiteindelijk het derde album Vitalogy uitgebracht. Het album wordt door velen als (nog) ruwer dan Vs beschouwd en het bevat enkele experimentele nummers. Stephen Thomas Erlewine van Allmusic schrijft dat "thanks to its stripped-down, lean production, Vitalogy stands as Pearl Jam's most original and uncompromising album”. Vele nummers lijken te draaien om de druk van beroemd zijn. Spin the Black Circle is een hommage aan het vinyl. De omslag van de cd is in de vorm van een booklet en bevat materiaal uit een medicijnboek uit de jaren 20. De verwachtingen zorgen er mede voor dat het album bijna net zo snel verkoopt als Vs ruim een jaar eerder, waarmee deze beide albums van Pearl Jam op dat moment de snelst verkopende albums in de geschiedenis van de Verenigde Staten zijn. Het album komt op nummer 1 binnen in de Billboard Top 200 Albums en zal daar vijf weken blijven staan. In totaal zal Vitalogy in de Verenigde Staten ongeveer vijf miljoen keer verkocht worden. Het nummer Better Man bereikt nummer 1 in de Billboard Mainstream Rock hitlijst. Vitalogy krijgt een Grammynominatie voor Album of the Year en Best Rock Album.

In januari 1995 geeft de band, samen met muzikale vrienden, een 'huiskamerconcert' (onder de naam Self Pollution Radio) dat door elk radiostation mag worden uitgezonden. In die maand zingt Eddie Vedder tijdens de opname van Neil Young in de Rock and Roll Hall of Fame en begint de tournee ter promotie van Vitalogy. De band speelt in Azië, Australië en de Verenigde Staten. Maar spanningen blijven bestaan. Het organiseren van concerten zonder Ticketmaster valt tegen.

Het Amerikaanse gedeelte van de 1995 Vitalogy Tour bestaat uit twee delen. De organisatie van de concerten in juni en juli 1995 gaan zeer moeizaam. Het eerste concert moet uit Idaho naar Wyoming verplaatst worden vanwege overheidsbezwaren. Het tweede concert, in Salt Lake City, wordt vanwege een flinke storm afgelast. Het concert op 24 juni 1995 in San Francisco's Golden Gate Park (50.000 aanwezigen) wordt afgebroken vanwege ziekte van Eddie Vedder. Het publiek is woedend. Twee concerten in San Diego worden door de politie tegengehouden. Pearl Jam besluit enkele concerten te schrappen. Resterende concerten worden in juli 1995 gegeven en enkele concerten worden naar september 1995 verschoven. In dat jaar speelt de band met Neil Young op het album Mirror Ball. Twee opgenomen nummers (I Got ID en Long Road) worden door Pearl Jam uitgegeven onder de naam Merkin Ball. In juli 1995 geeft het Amerikaanse Justice Department aan het onderzoek naar Ticketmaster te staken.

1996-2000: Van No Code tot en met de eeuwwisseling[bewerken]

Pearl Jam treedt een jaar lang na de promotietournee van Vitalogy niet meer op. Het is de langste periode sinds het bestaan van de band dat er niet wordt opgetreden. Op 28 februari 1996 krijgt Pearl Jam tijdens de uitreiking van de 1996 Grammy Awards een prijs voor het nummer Spin the Black Circle (voor Best Hard Rock Performance). Eddie Vedder zingt in augustus 1996 mee tijdens het laatste optreden van zijn muzikale vrienden The Ramones. Pas na het uitbrengen van het vierde album No Code in diezelfde maand gaat Pearl Jam weer optreden. No Code is experimenteler dan ooit en gaat onder meer over spiritualiteit, moraliteit en zelfbeschouwing. David Browne van Entertainment Weekly schrijft dat "No Code displays a wider range of moods and instrumentation than on any previous Pearl Jam album”. Het album komt op nummer 1 binnen in de Amerikaanse Billboard 200, maar valt snel daarna weg. Er komt veel kritiek van fans op de nieuw ingeslagen weg. No Code haalt zeker niet de verkoopcijfers van de vorige albums en is uiteindelijk een van de meest bekritiseerde albums van de band geworden.

Op 20 september 1996 speelt Pearl Jam in de Late Show van David Letterman. Nog steeds weigert Pearl Jam om op te treden tijdens concerten die door Ticketmaster worden georganiseerd. De band blijft echter zeer populair tijdens de (beperkte) tournee in de Verenigde Staten en Europa. Op 6 november 1996 speelt Pearl Jam in de RAI Parkhal in Amsterdam. In diezelfde maand is het coverartikel van Rolling Stone een kritisch stuk over Eddie Vedder. Het blad claimt dat de zanger een vrolijke jeugd heeft gehad en een goede acteur is in het tonen van emoties. Daarnaast is de zanger, volgens het blad, altijd actief op zoek geweest naar een carrière in de muziekindustrie.[7]

Het blijft lange tijd stil rondom Pearl Jam. Bandleden houden zich onder meer bezig met eigen projecten en de band werkt achter de schermen aan Yield. Eind 1997 worden er pas weer optredens gegeven. Het betreft vier vooroptredens tijdens shows van The Rolling Stones in Oakland. Ter voorbereiding hierop geeft Pearl Jam een concert in Santa Cruz.

In februari 1998 komt het vijfde album Yield uit en de band lijkt de moeilijkste jaren achter de rug te hebben. Hoewel het album niet op nummer 1 binnenkort in de Amerikaanse Billboard 200 Albums (nummer 2 is de hoogste notering) en al snel in de hitlijsten zakt, wordt het album goed ontvangen en verkoopt het uiteindelijk beter dan No Code. De band doet meer aan promotie dan voorheen (de dvd Single Video Theory wordt uitgebracht waarop opnames van de Yield-sessies staan), speelt weer in zalen van Ticketmaster en geeft voor het eerst weer een videoclip uit (Do The Evolution). De tournee speelt zich af in de Verenigde Staten, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Na terugkeer uit Oceanië stapt Jack Irons op en neemt Matt Cameron zijn plaats in. De Amerikaanse tournee is zo'n succes dat de band besluit er een livealbum van uit te brengen: Live on Two Legs, verwijzend naar de twee gedeelten waaruit de Amerikaanse tournee bestond. Het nummer Do the Evolution wordt voor een Grammy Award genomineerd in de categorie Best Hard Rock Performance.

Wederom neemt de band rust en trekt het zich onder meer terug in de studio voor opnames. 1999 is een bijzonder rustig jaar, maar toch wordt dat jaar de grootste 'hit' van de band uitgebracht. Pearl Jam covert in 1998 het nummer Last Kiss (uit 1962 van Wayne Cochran) en geeft het in 1999 uit, waarbij de opbrengsten naar de slachtoffers van de oorlog in Kosovo gaan. Het nummer bereikt nummer 2 in de Amerikaanse Billboard Hot 100, de hoogste notering ooit voor Pearl Jam. In Nederland en België wordt het nummer weinig op de radio gedraaid.

In mei 2000 wordt het zesde album uitgebracht: Binaural. Voor het eerst wordt een album van Pearl Jam niet geproduceerd door Brendan O'Brien. Het lijkt een terugkeer tot het type experimentele muziek van No Code en de teksten zijn veelal somber. Het album komt op nummer 2 binnen in de Amerikaanse Billboard 200 Albums, maar wordt minder dan 1 miljoen keer in de Verenigde Staten verkocht. Niettemin is de tournee in Europa en de Verenigde Staten/Canada een groot succes.

Pearl Jam heeft altijd het opnemen van de eigen concerten gepromoot, waardoor bootlegs van de band populair zijn. Om kwaliteit van de opnames te waarborgen, besluit de band om de optredens van de tournees in 2000 en 2001 als officiële bootleg uit te brengen, wat leidde tot 72 uitgaven. Net als in 1998 wordt een dvd uitgegeven: Touring Band 2000. Pearl Jam speelt tijdens Pinkpop 2000 en heeft op 3 juli 2000 een optreden in Sportpaleis Ahoy in Rotterdam staan.

Roskilde 2000[bewerken]

Pearl Jam speelt op 30 juni 2000 tijdens het Roskildefestival in Denemarken, waar het acht jaar eerder een tumultueus optreden opgaf. Tijdens het optreden zorgt een combinatie van slecht weer samen met het uitvallen van de speakers achter op het veld ervoor dat fans naar het podium stormen en negen concertgangers in het gedrang omkomen. Tientallen mensen raken gewond. Als de band de problemen in de gaten krijgt, wordt onmiddellijk met spelen gestopt en geprobeerd om het publiek te kalmeren. Hoewel in eerste instantie allerlei beschuldigingen richting Pearl Jam gaan, wordt de band gevrijwaard van schuld aan het incident. Het festival zelf wordt in versoberde vorm voortgezet, maar Pearl Jam kiest ervoor om de rest van zijn Europese concertenreeks (een show op Rock Werchter en in Sportpaleis Ahoy) af te gelasten.

De Amerikaanse tournee ter promotie van Binaural wordt gestart, door advies van artiesten die soortgelijke drama's hadden doorstaan. Een van deze adviezen komt van Pete Townshend, een muzikaal voorbeeld van Eddie Vedder.

Het album Riot Act (2002) bevat het nummer Arc waarin de negen vocale uithalen een eerbetoon zijn aan de negen personen die tijdens het festival in Roskilde omkwamen. Tijdens de hieropvolgende tournee werd het nummer precies negen keer gespeeld, en het nummer werd bewust buiten elke bootleg gelaten.

Op 28 juni 2007 droeg Pearl Jam tijdens een concert in het Goffertpark in Nijmegen het nummer Better Man op aan een bij het Roskilde Festival overleden Nederlandse fan: Frank Nouwens. De familie van het slachtoffer was bij het optreden aanwezig. Vedder kreeg zijn toeschouwers even stil toen hij sprak over de tragische gebeurtenis in 2000.

Riot Act en Pearl Jam[bewerken]

Het begin van de 21ste eeuw is voor Pearl Jam de meest rustige periode uit het bestaan geweest. Pas in oktober 2001 treedt de band weer in zijn geheel op, hoewel er twee jaar lang geen tournee is. Een maand eerder spelen McCready en Vedder met Neil Young het nummer Long Road tijdens America: A Tribute to Heroes. Het zevende album, Riot Act, komt pas eind 2002 uit. In september 2002 worden hiervoor promotievideo's geschoten waarvan 1/2 Full, Love Boat Captain, Save You, Thumbing My Way en You Are worden uitgebracht. Kenneth-'Boom'-Gaspar heeft zich inmiddels op uitnodiging van Eddie Vedder bij de band aangesloten. Stephen Thomas Erlewine van Allmusic schrijft dat "Riot Act is the album that Pearl Jam has been wanting to make since Vitalogy — a muscular art rock record, one that still hits hard but that is filled with ragged edges and odd detours".

In 2003 wordt de dvd Live at the Showbox uitgebracht met een registratie van het concert op 6 december 2002 in The Showbox in Seattle. Het was de tweede van vier warm-up gigs voor de 2003 Riot Act Tour van de band. Pearl Jam toert door de Verenigde Staten en Canada, voor de derde keer door Australië en voor de tweede keer door Japan. Wederom worden bootlegs van alle concerten gemaakt. In juni 2003 loopt het contract van de band met Epic af en Pearl Jam besluit zonder platenmaatschappij verder te gaan. De eerste uitgave in eigen beheer is het nummer Man of the Hour voor de film Big Fish, van regisseur (en fan van Pearl Jam) Tim Burton. Het nummer wordt genomineerd voor een Golden Globe Award. Daarnaast geeft de band, in samenwerking met Epic, het album Lost Dogs uit (met zeldzame nummers en B-kanten) en de dvd Live at the Garden (van het optreden op 8 juli 2003 in Madison Square Garden). Het optreden op 22 oktober 2003 wordt als livealbum uitgegeven onder de naam Live at Benaroya Hall, in samenwerking met BMG.

De laatste aflevering van de tv-serie Friends is het eerste programma op televisie dat muziek van Pearl Jam mag gebruiken. Het betreft een fragment van het nummer Yellow Ledbetter. In 2004 brengt Epic het album Rearviewmirror (Greatest Hits 1991–2003) uit, wat nog contractueel is toegestaan.

In 2005 toert de band vooral in Canada. Eind 2005 speelt Pearl Jam voor het eerst in Zuid-Amerika. In 2006 wordt de 2005 show in Seattle uitgebracht onder de naam Live at Easy Street. Opnames van de concerten worden ditmaal niet als bootleg in de winkel aangeboden, maar als MP3 via de website van de band.

Het achtste album van de band, vernoemd naar Pearl Jam zelf, komt in 2006 uit. Omdat er een avocado op de voorkant van de cd-hoes staat, wordt de cd vaak Avocado genoemd. Het is vier jaar geleden dat Pearl Jam voor het laatst een album heeft uitgebracht wat daarmee de langste periode in de geschiedenis van de band is. Platenmaatschappij J Records brengt het album uit en behoort, net als Epic, tot de Sony BMG group. McCready vergelijkt het album met Vs. World Wide Suicide bereikt nummer 1 in de Billboard Modern Rock hitlijst, en is daarmee de eerste nummer 1 in deze lijst sinds "Who You Are" in 1996 en de eerste nummer 1 sinds Given to Fly (1998) in elke Amerikaanse lijst.

De band treedt meer dan voorheen naar buiten en was op 15 april 2006 voor de derde keer te gast bij Saturday Night Live. Anderhalve maand eerder speelde de band 6 nummers voor de AOL Sessions. Pearl Jam nam op 31 mei 2006 deel aan VH1 Storytellers, waarvan de uitzending op 1 juli plaatsvond. In juni is een uitzending van Jools Holland waarin Pearl Jam optreedt. Op 4 mei 2006 was de band voor de zevende keer te gast bij David Letterman. De tournee in 2006 gaat door de Verenigde Staten, Canada, Australië en Europa. Pearl Jam had in 2000, tijdens Roskilde, voor het laatst in Europa gespeeld. Hoewel de band zich had voorgenomen nooit meer tijdens een festival te spelen, is het de hoofdact tijdens festivals in Leeds en Reading.

2007 en 2008 zijn rustige jaren voor de band. In 2007 neemt de band de cover Love, Reign o'er Me van The Who op voor de film Reign Over Me. Verder is er een 13-daagse tournee in Europa en heeft de band de hoofdrol tijdens Lollapalooza in augustus 2007. De band geeft in juni 2007 de cd-box Live at the Gorge 05/06 uit met daarop de concerten in het The Gorge Amphitheatre, en in september 2007 de dvd Immagine in Cornice met opnames van optredens in Italië in 2006. In 2008 is Pearl Jam in juni de hoofdact op het Bonnaroo Music Festival, tijdens een tournee door de Verenigde Staten. Een maand later speelt de band, samen met Foo Fighters, Incubus and The Flaming Lips, tijdens de VH1 tribute voor The Who.

2009-heden: Re-issues, Backspacer, het 20-jarig bestaan en Lightning Bolt[bewerken]

In 2009 lijkt Pearl Jam alle bezwaren (ook commercieel) van de beginjaren achter zich te laten en staat plezier in het maken van muziek voorop. Het meest succesvolle album van de band, Ten, wordt op 24 maart 2009 in vier verschillende pakketten opnieuw uitgebracht. Naast het originele album wordt ook een 'nieuwe' (ruwere) versie van het album uitgegeven. Het is een oude wens van de band. Al in de jaren 90 realiseert de band zich dat producenten Ten "gladder" hebben gemaakt dan dat de bandleden hadden gewild.[8] Het optreden voor MTV Unplugged in 1992 wordt op een bijgesloten dvd vrijgegeven en een lp met het optreden op 20 september 1992 in Magnuson Park in Seattle is verkrijgbaar.

Vedder zegt over het nieuwe studioalbum Backspacer, dat in september 2009 is uitgebracht: "I've tried, over the years, to be hopeful in lyrics, and I think that's going to be easier now". Backspacer debuteert op nummer 3 in de Nederlandse Album Top 100, op nummer 9 in de Engelse Top 100 Album Chart en op nummer 1 in de Australische ARIA Top 50 Albums Chart. Voor het eerst sinds 1996 staat Pearl Jam ook weer op nummer 1 in de Verenigde Staten.

Regisseur Cameron Crowe geeft dat jaar aan van plan te zijn om een film over de band te gaan maken. Nummers van de band zijn op game consoles te spelen (Rock Band, Guitar Hero), Pearl Jam speelt het nieuwe nummer Got Some tijdens de eerste Tonight Show met de nieuwe presentator Conan O'Brien, geeft vijf optredens in Europa (waaronder in Ahoy) tijdens een minitournee en ontwikkelt nieuwe initiatieven op het internet. Zo konden nieuwe versies van de Ten-nummers worden gehoord na het maken van een puzzel, en konden de negen afzonderlijke afbeeldingen van het nieuwe album Backspacer op het internet worden gevonden waarna een proefopname van een nieuw nummer kon worden gehoord. Ook wordt een promotievideo voor Backspacer gemaakt, een videoclip voor The Fixer uitgegeven en wordt met Pearl Jam TV gestart ter promotie van de aanstaande tournee in Australië en Nieuw-Zeeland.

Voor het eerst sinds Yield (1998) is een album (Backspacer) van Pearl Jam weer geproduceerd door Brendan O'Brien. The Fixer is de eerste single van het album. Pearl Jam had het contract met J Records niet verlengd en brengt in de Verenigde Staten het album in eigen beheer uit. Daarnaast heeft Target in de Verenigde Staten exclusieve verkooprechten. Ook onafhankelijke platenzaken, iTunes en de eigen website van de band mogen het album verkopen. Internationaal brengt Universal Music Group het album uit.

In augustus 2009 geeft de band enkele optredens in Canada en de Verenigde Staten, waaronder het Golden Gate Park waar het in 1995 behoorlijk misging voor de band met een zieke Eddie Vedder. Op 21 september 2009 start de Noord-Amerikaanse tournee na uitgave van Backspacer. De optredens op 27, 28, 30 en 31 oktober 2009 in Philadelphia zijn speciaal omdat het de laatste optredens in het Wachovia Spectrum zijn (het gebouw wordt afgebroken). Op de laatste avond speelt de band maar liefst 41 nummers. Tussen 14 en 29 november 2009 geeft de band zeven optredens in Australië en Nieuw-Zeeland. Het is de vierde tournee van Pearl Jam in Oceanië.

De single Just Breathe wordt bijna de grootste commerciële 'hit' van Pearl Jam in Nederland. Het bereikt de veertiende plek in de Top 40 en blijft elf weken in de lijst staan. Alive eindigde in 1992 op plek dertien.

Op 13 maart 2010 staat Pearl Jam voor de vierde keer in Saturday Night Live en speelt het Just Breathe en Unthought Known. De andere keren waren in 1992, 1994 en 2006.

In mei 2010 doet de band 13 optredens in de Verenigde Staten waaronder in Madison Square Garden in New York op 20 en 21 mei. Tussen 22 juni en 10 juli is Pearl Jam weer in Europa te vinden met optredens in o.a. Nijmegen. Op 24 oktober 2010 speelt de band voor de achtste keer tijdens de Bridge School Benefit in Californië.

Geruchten dat Pearl Jam in 2010 een ep zou uitbrengen met nummers die uiteindelijk niet op Backspacer stonden, en dat een versie van de game Rock Band aan Pearl Jam zou worden gewijd, komen niet uit.

In 2011 bestaat Pearl Jam twintig jaar onder de huidige bandnaam en in augustus 2011 was het twintig jaar geleden dat het legendarische album Ten werd uitgegeven. In januari 2011 wordt een livealbum getiteld Live On Ten Legs uitgebracht. De titel verwijst naar Ten (het debuutalbum) en naar Live On Two Legs, het eerste livealbum van Pearl Jam. Live On Ten Legs bevat 18 concertopnames uit de periode 2003-2010. Op het album staan een aantal tracks die nooit eerder zijn verschenen, waaronder covers van Public Image Ltd en Joe Strummer van the Clash. In maart 2011 worden de albums Vs en Vitalogy opnieuw (in combinatie) uitgegeven in drie verschillende pakketten. Zanger Eddie Vedder speelt in die maand 14 solo-concerten in Australië. Eind mei 2011 geeft Vedder zijn tweede soloalbum uit: Ukelele Songs. Het album haalde de vierde plek op de Amerikaanse Billboard Top. Daarnaast brengt hij de dvd Water on the Road uit. Vedder doet in juni en juli 2011 een solotournee in de Verenigde Staten en speelde op 20 juni 2011 in The David Letterman Show. Op 8 september 2011 verschijnt de single "Olé".

De band kondigt aan om in 2011 een eigen festival te organiseren ter ere van het 20-jarig bestaan van de band. De datum wordt uiteindelijk gesteld op het weekend van 3/4 september 2011 in East Troy, Wisconsin. Hierna volgt een tournee van de band in Canada en in de Zuid-Amerika. In deze periode komt Cameron Crow met zijn aangekondigde film over de band. De film PJ20 wordt vergezeld door een boek en soundtrack. De première van de film vond plaats tijdens het 2011 Toronto International Film Festival. De film is in Nederland eenmalig in diverse bioscoopzalen te zien, waaronder die van Pathé, en in juni 2012 voot het eerst op de Nederlandse televisie.

Op 25 juli 2013 kondigt de band een officiële App aan voor gebruikers van iTunes. In oktober 2013 wordt bekend dat de muziek van Pearl Jam de 2013 World Series zal ondersteunen.

Op 11 juli 2013 werd het tiende album Lightning Bolt aangekondigd, dat op 14 oktober 2013 in de Verenigde Staten verscheen (het album was een paar dagen eerder al internationaal verkrijgbaar). Het is opnieuw geproduceerd door Brendan O’Brien en uitgegeven door Monkeywrench Records. De eerste single van het album is Mind Your Manners. De tweede single is Sirens.

Pearl Jam speelde eind 2013 een 2-delige tour in Noord-Amerika met het eerste concert op 11 oktober in Pittsburgh en het laatste concert op 6 december in Seattle. In juli 2013 speelde de band drie losse concerten in London, Ontario en Chicago (op Wrigley Field). Eind oktober 2013 was Pearl Jam een week lang het muzikale thema van de Amerikaanse show Late Night with Jimmy Fallon. Op maandag speelde Chris Cornell, samen met de Avett Brothers, een cover van Footsteps. Op dinsdag zong Fleet Foxes zanger Robin Pecknold een cover van Corduroy. Op woensdag werd Alive gespeeld door Dierks Bentley, Mike McCready en The Roots. Pearl Jam zelf speelde Sirens op donderdag en Lightning Bolt op vrijdag.

Begin 2014 zal de band optreden in Nieuw-Zeeland en Australië tijdens het Big Day Out Festival. De tour zal gevolgd worden door solo-optredens van Eddie Vedder, waaronder op 13 februari 2014 in het Opera House.

Live-optredens & bootlegs[bewerken]

Pearl Jam staat bekend om de intense, gevarieerde en langdurende live-optredens. Lust for Life magazine schrijft hierover in 2013: "...Ga maar eens naar een concert van de band. Je krijgt geen greatest hits show, maar een dwarsdoorsnede van bijna 25 jaar rockmuziek. En als je daarna nog een keer gaat, is de kans groot dat je een compleet andere setlist voor je kiezen krijgt..."[9]

Tijdens een concert in Phoenix in 1995 kondigde Vedder aan dat het opnemen van de shows is toegestaan voor persoonlijk gebruik.[10] Het initiatief uit 2000 om bootlegs van live-optredens aan te bieden (via het toenmalig platenlabel Epic Records/Sony) is nog steeds van toepassing. De doelstelling is om goede opnames aan te bieden tegen redelijke prijzen.[11] Vanaf 2003 kwam de nadruk te liggen op CD-verkoop via de eigen website. Zes shows werden beschikbaar gesteld voor algemene verkoop. De meest recente opnames worden tegenwoordig, zonder tussenkomst van derden, door de band zelf aangeboden via de officiële bootleg website. Met de opnames van Europese concerten in 2000 vestigde Pearl Jam meteen een record: vijf albums debuteerden tegelijkertijd in de Amerikaanse Billboard Top 200.

Thematiek[bewerken]

De nummers van het eerste Pearl Jam-album gaan deels over jongeren met moeilijkheden; een thema dat goed aansloot bij de doelgroep van de grungehype, begin jaren 90. De LA Times schrijft in 1994 dat de muziek van Pearl Jam de eenzaamheid en verwarring van opgroeiende jongeren, wat vaak samengaat met fysiek en psychologisch misbruik, reflecteert.[3]

Het nummer Jeremy is gebaseerd op de zelfmoord van een zestienjarige jongen, Jeremy Delle, in Richardson, Texas, die zich in een klaslokaal door het hoofd schoot na hevige pesterijen.

Alive is semi-autobiografisch en gaat over een jonge Vedder die er achter komt dat zijn vader niet zijn echte vader is, en dat zijn echte vader is overleden. Het nummer vormt een drieluik met Once, waarin de jongen door het lint gaat, en Footsteps (dat niet op Ten staat) waarin hij wordt veroordeeld en zijn moeder de schuld geeft. Deze nummers staan ook wel bekend als de Mamasan-trilogie. Andere thema's op Ten zijn onder meer daklozen (Even Flow), drugsgebruik (Why Go), liefde (Oceans en Black) en het verliezen van een dierbare (Porch).

Vedder gebruikt vaker de techniek waarbij hij een nummer zingt in de ik-vorm, alsware hij iemand anders. Een voorbeeld is Daughter (van het album Vs.), over een meisje dat dyslexie heeft, en over haar moeder die niet goed weet hoe daarmee om te gaan. Vedders teksten bevatten regelmatig autobiografische elementen, soms in een andere context geplaatst. Het nummer Off He Goes (van het album No Code)is echter in de derde persoon, hoewel Eddie Vedder meerdere malen heeft aangegeven dat het nummer over hemzelf gaat.

Het album Vs. bevat onder meer thema's als wapenbezit (Glorified G), politiek (Dissident), racisme (W.M.A.) en media (Blood). Het album Vitalogy is grauwer en gaat onder meer over de druk van het beroemd zijn, zelfmoord, abortus en verleiding.

Activisme[bewerken]

Pearl Jam, en met name zanger Eddie Vedder, heeft zich vanaf het begin van de band beziggehouden met politieke en sociale kwesties. Het pro-abortusstandpunt van de band, het gevecht tegen het monopolie van Ticketmaster en de anti-Bush-houding zijn de bekendste hiervan. McCready, die aan de ziekte van Crohn lijdt, houdt zich bezig met het genereren van meer bekendheid met de ziekte. Vedder zet zich in voor de vrijlating van de West Memphis 3. Een van hen, Damien Echols, droeg bij aan het nummer Army Reserve van het album Pearl Jam. De band ondersteunt diverse doelen via de eigen website.

Het pro-abortusstandpunt van de band komt naar voren in een artikel dat Vedder in 1992 voor het blad Spin schrijft, getiteld Reclamation. Hij omschrijft het probleem dat een groep mensen hun ideeën en opvattingen, gebaseerd op religie, anderen willen opleggen. Vedder schrijft dat hij uit ervaring spreekt, en dat zijn kind nu tien jaar oud zou zijn geweest.[12] Tijdens het MTV Unplugged concert in dat jaar schreef Vedder "PRO-CHOICE!" op zijn arm. Bandleden zijn lid van diverse organisaties als Choice USA en Voters for Choice. Tijdens het optreden in 1992 voor Saturday Night Live heeft Eddie Vedder een shirt aan met een kledinghanger erop getekend (een kledinghanger wordt vaak als 'doe-het-zelf' hulpstuk bij abortus gebruikt). Over zijn activisme zei Vedder: "You get a chance to say something on national TV, and I'm not gonna keep my mouth shut. I try to do it in a subtle enough way".

Tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2000 steunde Vedder kandidaat Ralph Nader. In 2004 speelde Pearl Jam een aantal concerten ter ondersteuning van John Kerry. Vedder noemde die periode “a time of crisis. We have to get a new administration in”. Hiermee doelde hij op het presidentschap van George W. Bush (2001-2009). Tijdens optredens in de Verenigde Staten in 2003 gebruikte Vedder een rubberen masker van Bush tijdens het nummer Bu$hleaguer. Vlak voor Election Day 2008 gaf Pearl Jam via de eigen website een documentaire vrij getiteld Vote for Change 2004.

Het nummer World Wide Suicide bekritiseert de oorlog in Irak en het buitenlands beleid van de Verenigde Staten. Tijdens Lollapalooza 2007 zong Vedder aan het eind van het nummer Daughter de tekst "George Bush leave this world alone/George Bush find yourself another home". Vedder was ook tegen George Bush (Amerikaans president van 1989-1993), de vader van George W. Bush. In 1992, tijdens het optreden van Saturday Night Live, staat er NO BUSH '92 op Vedders shirt geschreven.

Pearl Jam speelt vaak tijdens benefietconcerten. De Bridge School Benefit (1992, 1994, 1996, 1999, 2001, 2003, 2006) is een terugkerend onderdeel. In 2001 was Pearl Jam de belangrijkste act tijdens een VN-concert tegen honger. De Chicago House of Blues werd aan de tournee van 2005 toegevoegd ter ondersteuning van de slachtoffers van orkaan Katrina.

De band ondersteunt de in Seattle gebaseerde zelfverdedigings-organisatie Home Alive. Deze organisatie werd opgericht na de verkrachting van en moord op The Gits zanger Mia Zapata in 1993.

Pearl Jam heeft het nummer Crazy Mary van de Amerikaanse zangeres Victoria Williams gecoverd voor het album Sweet Relief: A benefit for Victoria Williams. Williams bleek in 1993 aan multiple sclerosis te lijden. Het nummer Crazy Mary wordt regelmatig tijdens concerten van Pearl Jam gespeeld.

Het album In Defense of Animals: A Benefit Compilation uit 1993 bevat het nummer Porch van Pearl Jam. Ook artiesten als Michael Stipe, Primus en Helmet hebben aan het album bijgedragen.

Pearl Jam in Nederland en België[bewerken]

Pearl Jam heeft meerdere malen in Nederland opgetreden, vooral begin jaren 90. In België speelde Pearl Jam pas voor het eerst in 2006, hoewel al in 1995 de band (zonder zanger Eddie Vedder) Neil Young begeleidde op het festival Pukkelpop.

In 1992 deed het relatief onbekende Pearl Jam kleinere zalen aan ter promotie van het album Ten. Het album was al in 1991 uitgebracht, maar de tournee van Pearl Jam door de Verenigde Staten en Europa zorgde ervoor dat halverwege 1992 het album zeer hoge verkoopcijfers haalde. Het eerste optreden van Pearl Jam in Nederland was op 2 februari 1992 in de uitverkochte Melkweg in Amsterdam. Dit concert werd gedeeltelijk op de radio uitgezonden. Een maand later volgden optredens in Groningen (Vera), Den Haag (Paard van Troje), Utrecht (Tivoli), Eindhoven (De Effenaar) en Rotterdam (Nighttown); een optreden in Nijmegen (Doornroosje) werd afgelast. In 1992 staat Pearl Jam in een korte periode met drie reportages in Muziekkrant OOR.

Het hoogtepunt van Pearl Jam in Nederland (en volgens luisteraars van 3FM en organisator Jan Smeets in de geschiedenis van het festival zelf) was het optreden op Pinkpop 1992. De band gaf een bevlogen optreden voor een uitzinnige menigte, waarbij zanger Eddie Vedder vanaf een camera-kraan in het publiek dook. Eddie Vedder noemt het optreden "een high waar ik een week op gelopen heb".[13] De zanger laat bij Hanky Panky Tattoos in Amsterdam een tatoeage zetten van het symbool van de militante Amerikaanse milieubeweging Earth First: een tomahawk gekruist met een moersleutel.

In juli 1993, enkele maanden voor de uitgave van Vs, keerde Pearl Jam terug naar Nederland. De band speelde twee keer voor een uitverkocht Sportpaleis Ahoy en gaf een verrassingsoptreden in Paradiso in Amsterdam. Het grote podium en de matige geluidskwaliteit in Rotterdam speelt de band parten.[5] Eddie Vedder gaf later aan in eerste instantie kwaad te zijn geweest om de grootte van de zaal, maar dit los te hebben gelaten omdat 10.000 mensen uit hun dak gingen.[4] In Amsterdam haakt Eddie Vedder na drie kwartier af vanwege keelproblemen. De zanger noemt het optreden 'pijnlijk'.[4]

Eddie Vedder speelde in november 1996 samen met The Fastbacks in Vera (Groningen) en een dag later met Pearl Jam voor een uitverkochte RAI Parkhal in Amsterdam. Hoewel het optreden zelf als positief werd ervaren, was de band zelf ontevreden met de locatie en zanger Eddie Vedder refereerde hier nogmaals aan tijdens het optreden in 2009 in Ahoy. Tussen deze optredens zaten slechts twee nieuwe concerten van Pearl Jam in Nederland en een nieuwe deelname aan Pinkpop (in 2000). De concerten vonden plaats in Arnhem (2006, Gelredome) en Nijmegen (2007, Goffertpark).

De concerten in Arnhem en Nijmegen werden door de band gecombineerd met de eerste optredens (als volledige band) in België: op 30 augustus 2006 in het Sportpaleis in Antwerpen en op 29 juni 2007 tijdens het festival Rock Werchter. Hierna speelt de band op 13 augustus 2009 in Ahoy te Rotterdam, op 27 juni 2010 is Pearl Jam de hoofdact tijdens Rockin' Park in Nijmegen en op zondag 4 juli is Pearl Jam de afsluitende act op Rock Werchter.

Op 30 september 2011 zond radiostadion Kink FM haar allerlaatste nummers uit. In de 2 weken voorafgaand werden nummers van de Kink 1600 (de lijst uitgekozen door de Kink FM-luisteraars ter ere van het 16-jarige bestaan van de Messenger of Music) uitgezonden. Bovenaan de lijst, en daarmee het laatst door Kink FM uitgezonden nummer, stond Black van Pearl Jam.

In 2012 spelen ze op 26 en 27 juni in de nieuwe Ziggo Dome in Amsterdam. Op 29 juni was de band headliner op Rock Werchter.

Op 5 juli 2014 zijn ze headliner op de derde festivaldag van Rock Werchter.

Temple of the Dog[bewerken]

Chris Cornell, bekend als frontman van Soundgarden en Audioslave, was een voormalig kamergenoot van Mother Love Bone-zanger Andrew Wood en om diens dood te verwerken besloot Cornell om nummers te schrijven. Op het moment dat Vedder landde in Seattle waren Ament en Gossard samen met Cornell bezig aan het project Temple of the Dog. De naam komt voort uit het Mother Love Bone-nummer Man of Golden Words. Vedder werd erbij geplaatst en zingt als achtergrondzanger bij Say Hello 2 Heaven en heeft een prominente rol bij het nummer Hunger Strike, een klassieker onder fans van Pearl Jam. In april 1991 werd het gelijknamige album uitgebracht, enkele maanden voordat Ten werd uitgegeven. Het album (inmiddels 70.000 keer in de Verenigde Staten verkocht) werd in de zomer van 1992 opnieuw uitgegeven, ditmaal met een sticker "Including members of Soundgarden and Pearl Jam" erop. Begeleid door een videoclip bij het nummer Hunger Strike, wordt het album meer dan één miljoen keer verkocht. PolyGram speelt ook in op de hype en brengt in september 1992 het album Apple (1990) van Mother Love Bone opnieuw uit, ditmaal als compilatiealbum.

Imago en levensstijl[bewerken]

Pearl Jam, en de fans, hadden begin jaren 90 een duidelijk imago: lang haar, geruite houthakkersoverhemden (flanellen shirts) of mouwloze shirts, kapotte spijkerbroeken, halflange broeken, een wollen muts en schoenen van het merk Converse (de zogenaamde ’Chuckies’ All Stars,laag model) of Dr. Martens. De kleding was vaak tweedehands, zoals kleding uit de jaren 70 die werd/wordt gekocht bij de plaatselijke kringloopwinkel, of bij de winkel van Het Leger Des Heils. De titel van het nummer Corduroy refereert aan een goedkoop ribfluwelen jasje dat Eddie Vedder droeg dat hij had gekregen van Stone Gossard bij zijn aankomst in Seattle, totdat dat type jasje een enorme prijsstijging kreeg dankzij de beroemdheid van Pearl Jam. Het nummer Corduroy gaat over valse iconen die de media produceert.

Met het vertrek van Dave Abbruzzese in 1994 verdween ook het lange haar uit de band. Vedder had zijn haar sinds 1993 halflang, kort in 2001 en verscheen in 2002 met een mohawk-kapsel tijdens de opname van The Ramones in de Rock and Roll Hall of Fame. Sinds 2004 heeft Vedder weer halflang haar en is hij meestal ongeschoren.

De leden van Pearl Jam hebben tijdens het bestaan van de band niet de levensstijl gehanteerd zoals dat bijvoorbeeld het geval was bij Guns N'Roses, Nirvana, Alice in Chains en Mudhoney, waarvan de bandleden meer rebelleerden. Zanger Eddie Vedder heeft hierover gezegd: “To some people, a punk ethic would be just getting sloshed before, during and after a show, staying up all night fucking and shooting heroin. But to me it’s more punk to be in control, strong and able to do things with your body that you wouldn’t able to do if you were weak, or weak of spirit”.

Gitarist Mike McCready leed begin jaren 90 aan een drugs- en alcoholverslaving. Hij zei hierover: "We had a lot of meetings where they would say, 'Hey Mike, you're getting way too fucked up.' But we're all really good friends and we love each other and I think they actually thought I was going to die, but they never took steps to kick me out of the band, which I can't believe because I fucked up so many times. I was drunk and making an ass out of myself and they were concerned about it....I'd clean up for a little while then I'd fall off the wagon, like addicts do....When everything blew up, everybody kind of lost their minds....I was clean for about a month...well, semi-clean; I can't bullshit about that...but I fell off the wagon after the Kurt Cobain thing. That fucked with everybody really hard. I mean, how do you get to that point of depression where suicide's the only way out?".

Tijdens opnames voor het album Binaural (2000) raakte McCready aan pillen verslaafd in verband met zijn ziekte van Crohn. Hierover zei hij: "I was going through some personal problems. It was my own stuff I was dealing with. That was a tough time. I was out of it. That was due, at the time, I was taking prescription drugs. I got caught up in it, because of my pain". De persoonlijke problemen van McCready komen in het nummer Inside Job aan bod, welke op het album Pearl Jam (2006) staat. Het is het eerste nummer dat door de gitarist is geschreven.

Eddie Vedder gaf in 1994 aan zelden meer drugs te gebruiken. Ook de fles wijn die Vedder vaak tijdens een optreden vergezelde werd later minder tevoorschijn gehaald.[14]

Commercieel succes[bewerken]

In de Amerikaanse Billboard 200 Albums hebben de albums Vs (1993), Vitalogy (1994), No Code (1996) en Backspacer (2009) nummer 1 bereikt. Pearl Jams meest verkopende album, Ten (1991) bereikte nummer 2, net als Yield (1998), Pearl Jam (2006) en Binaural (2000). De laagste notering voor reguliere albums van Pearl Jam was Riot Act (2002) dat nummer 5 bereikte. Vs (1993) stond vijf weken lang op nummer 1, wat een record voor Pearl Jam is.

In Nederland hebben de meeste albums van Pearl Jam de top vijf bereikt. Ten (1991) behaalde nummer 14. De opvolger, Vs. (1993), kwam binnen op nummer 1 en bleef daar 2 weken staan. Vitalogy (1994), No Code (1996), Yield (1998) en Binaural (2000) bereikten respectievelijk plek nummer 7, 5, 4 en 5. Riot Act (2002) heeft de minst hoge notering gehad met nummer 23. De drie recentste albums behoren daarentegen tot de meest succesvolle van de band in Nederland: Pearl Jam (2006) bereikte nummer 2 en Backspacer (2009) en Lightning Bolt (2013) bereikten nummer 3.

Qua verkopen in de Verenigde Staten steekt Ten (1991) met 13 miljoen verkochte albums ver boven de andere albums uit. Vs (1993) volgt met 7 miljoen verkochte albums gevolgd door Vitalogy (1994) met 5 miljoen verkochte albums. De albums No Code (1996) en Yield (1998) zijn beide meer dan 1 miljoen keer verkocht. De minst verkopende albums zijn de meest recente albums: Binaural (2000), Riot Act (2002) en Pearl Jam (2006) die alle tussen de 500.000 en 1 miljoen keer zijn verkocht.

Met 13 miljoen verkopen behoort Ten tot de 40 meest verkopende albums allertijden in de Verenigde Staten. Het album werd even vaak verkocht als bijvoorbeeld het album "Whitney Houston (1985) van Whitney Houston en Purple Rain (1984) van Prince and The Revolution.

Pearl Jams Ten (1991) staat op nummer 12 van de meest verkopende albums uitgebracht in de jaren 90 in de Verenigde Staten. De lijst wordt aangevoerd door Double Live (1998) van Garth Brooks en Come on Over (1997) van Shania Twain. In 1992 bereikt het album niet nummer 1 vanwege Some Gave All van Billy Ray Cyrus.

Vs (1993) bereikt nummer 1 door het album Bat Out of Hell II: Back into Hell van Meat Loaf te verstoten, Vitalogy (1994) doet dat met Miracles: The Holiday Album van Kenny G terwijl No Code (1996) dit doet met Jagged Little Pill van Alanis Morissette.

Yield (1998) bereikt nummer 1 niet vanwege de soundtrack van de film Titanic, Binaural (2000) wordt gehinderd door Oops!...I Did It Again van Britney Spears terwijl Pearl Jam (2006) niet nummer 1 bereikt vanwege van 10,000 Days van Tool.

Net als de verkopen in de Verenigde Staten laat ook het aantal weken dat een album in de Amerikaanse Billboard 200 Albums staat een dalende lijn zien. Ten (1991) stond 250 weken in de lijst, gevolgd door Vs (1993) met 67 weken en Vitalogy (1994) met 55 weken. Yield (1998) stond 36 weken in de lijst, No Code (1996) 24 weken, gevolgd door Binaural (2000) en Pearl Jam (2006) die beide 17 weken in de lijst stonden. Riot Act (2002) stond 14 weken in de lijst.

Van de livealbums is Live on Two Legs (1998) het meest succesvol gebleken. Het album bereikte nummer 15 in de Amerikaanse Billboard 200 Albums, stond 15 weken in de lijst en werd 1 miljoen keer verkocht. Benaroya Hall (2004) (nr. 18, 9 weken) en Live at the Gorge 05/06 (2007) (nr. 36, 2 weken) waren minder succesvol en haalden niet de 500.000 verkopen.

Van de verzamelalbums was Rearviewmirror (2004) het meest succesvol: het album bereikte nummer 16, stond 22 weken in de lijst en werd meer dan 1 miljoen keer in de Verenigde Staten verkocht. Lost Dogs (2003) bereikte een hogere notering (nr. 15), maar stond 11 weken in de lijst en werd tussen de 500 000 en 1 miljoen keer in de Verenigde Staten verkocht.

Prijzen[bewerken]

Zes nummers van Pearl Jam zijn voor een Grammy Award in de categorie Best Hard Rock Performance voorgedragen. Spin the Black Circle won de prijs in 1996. De genomineerde nummers waren: Jeremy (Grammy Awards 1993), Go (Grammy Awards 1995), Do the Evolution (Grammy Awards 1999) en Grievance (Grammy Awards 2001). Het nummer The Fixer was genomineerd voor Best Rock Song (Grammy Awards 2010). Het nummer Daughter was genomineerd voor Best Rock Vocal Performance by a Duo or Group (Grammy Awards 1995). In januari 2011 is The Fixer wederom een kandidaat om een Grammy te winnen, ditmaal als Best Rock Song.

Het album Vs. was genomineerd voor Best Rock Album (Grammy Awards 1995) en Vitalogy was in dezelfde categorie, en voor Album of the Year, genomineerd voor de Grammy Awards 1996. Yield was tijdens de Grammy Awards 1999 genomineerd voor Best Recording Package. De videoclip van Do the Evolution was voor Best Music Video genomineerd voor de Grammy Awards 1999.

Pearl Jam heeft vijf American Music Awards gewonnen en was daarnaast vier keer genomineerd. In 1993 werden de categorieën Favorite New Heavy Metal/Hard Rock Artist en Favorite Pop/Rock New Artist gewonnen. In 1994 was de band genomineerd voor Favorite Heavy Metal/Hard Rock Artist en Favorite Pop/Rock Band/Duo/Group. In 1995 was de band genomineerd voor Favorite Heavy Metal/Hard Rock Artist. In 1996 werd de categorie Favorite Heavy Metal/Hard Rock Artist gewonnen. In datzelfde jaar werd de categorie Favorite Alternative Artist gewonnen, net zoals dat in 1999 gebeurde. In 2006 was Pearl Jam in deze categorie genomineerd.

De videoclip van Jeremy werd in 1993 bekroond met vier MTV Video Music Awards, waaronder Best Video of the Year. De videoclip van Alive was genomineerd voor de 1992 MTV Video Music Awards in de categorie Best Alternative Video.

Pearl Jam en filmmuziek[bewerken]

Pearl Jam heeft muzikaal bijgedragen aan meerdere films. Voor de soundtrack van de in 1992 uitgebrachte film Singles schreef de band de nummers Breath en State of Love and Trust. Voor de in 1993 uitgebrachte film Judgment Night nam de band het nummer Real Thing (nummer)\Real Thing op samen met Cypress Hill. Voor de in 1995 uitgebrachte film The Basketball Diaries werd het nummer Catholic Boy samen met Jim Carroll opgenomen. Het nummer Hard to Imagine staat op de soundtrack voor de in 1998 uitgebrachte film Chicago Cab, hoewel het nummer al in 1993 was opgenomen. Het voor de film Big Fish (2003) geschreven nummer Man of the Hour werd genomineerd voor een Golden Globe Award. Het nummer Reign over Me van The Who werd door Pearl Jam in 2007 gecoverd voor de gelijknamige film Reign over Me.

De eerste keer dat Vedder zonder Pearl Jam aan een film bijdroeg was voor het in 1995 uitgebrachte Dead Man Walking. Dit betreft twee nummers samen met Nusrat Fateh Ali Khan: Face of Love en Long Road. Voor de in 2001 uitgebrachte film I Am Sam nam Vedder een cover op van het Beatles-nummer You've Got to Hide Your Love Away. De soundtrack van de surffilm A Brokedown Melody (2004) bevat het nummer Goodbye van Eddie Vedder.

In 2007 heeft Eddie Vedder de volledige soundtrack voor de film Into the Wild verzorgd. Het album debuteerde op nummer 11 in de U.S. Billboard 200 album chart. Het nummer Guaranteed won een 2008 Golden Globe Award in de categorie Best Original Song - Motion Picture. Tijdens de 2008 Grammy Awards werd het nummer genonimeerd voor Best Song Written for a Motion Picture, Television or Other Visual Media. Het nummer Hard Sun bereikte nummer 13 op de hitlijst Modern Rock. Zowel Hard Sun als Guaranteed werden begeleid door een videoclip. Het nummer Rise werd tijdens de 2009 Grammy Awards genonimeerd voor Best Rock Vocal Performance, Solo. Vedder zelf was tijdens de 2008 Golden Globe Awards genomineerd voor zijn bijdrages aan de filmmuziek. In april en augustus 2008 speelde Vedder onder meer nummers van de soundtrack tijdens zijn solotournees.

De documentaire Body of War uit 2007 bevat het nummer No More van Eddie Vedder en Ben Harper. Daarnaast staat de Pearl Jam-cover van Bob Dylans Masters of War op de soundtrack. Ook de uit 2007 stammende film I'm Not There bevat een nummer (All Along the Watchtower; een cover van Bob Dylan) van Eddie Vedder, dit keer samen met de 'supergroep' The Million Dollar Bashers.

Verzamellijsten[bewerken]

In het speciaal jubileumnummer van OOR ter ere van het 40-jarig bestaan van het blad in mei 2011 staat de 'definitieve OOR Top 40'. Deze lijst is samengesteld door (ex)medewerkers en betrokkenen. Het album Ten van Pearl Jam staat op plek 11. In juli 2011 wordt de OOR Top 40 gepubliceerd die door lezers is samengesteld. Ten staat op plek 3.

Luisteraars van de landelijke zender 3FM stellen elk jaar de Hemelse Honderd op: een lijst met de favoriete albums. Nummers van deze albums worden op Hemelvaartsdag gedraaid. Ten stond op nummer 1 in de jaren 2005-2013. Het album stond op nummer 2 in 2001, 2002 en 2004. In 2003 was er geen Hemelse Honderd. In 2010 stond het album Backspacer op nummer 73. Het soloalbum Into the Wild van Eddie Vedder stond op nummer 81 in 2010 en op 43 in 2011.

In de Album Top 750 Allertijden van Veronica staan de volgende albums in de editie 2010: Ten (nr. 3), Vs (nr. 462) en Rearviewmirror (nr. 691). In de Album Top 1000 Allertijden van Veronica editie 2011 staat Ten op nummer 3, Vs op nummer 469, Rearviewmirror op nummer 659 en het nieuwe livealbum Live on ten legs op nummer 982. In de editie 2009 staat Ten op nummer 10, Vs op nummer 551 en Rearviewmirror op nummer 924. In de editie 2008 staat Ten op nummer 16 en Vs op nummer 606.

In de jaarlijkse Arrow Rock 500 bereikte Black de derde positie in 2011 en plek elf in 2012, Alive plek 17 in 2001 en 2002 en plek 42 in 2012, Jeremy plek 60 in 2010 plek 87 in 2012, en Just Breathe plek 233 in 2011 en plek 232 in 2012.

In de Top 90s Request, samengesteld door luisteraars van 3FM, staan de volgende noteringen:

  • 2008: Black (nr. 2), Alive (nr. 11), Jeremy (nr. 33)
  • 2009: Black (nr. 2), Alive (nr. 8), Jeremy (nr. 22)
  • 2010: Black (nr. 2), Alive (nr. 21), Jeremy (nr. 38)
  • 2011: Black (nr. 4), Alive (nr. 26), Jeremy (nr. 54)

Kink FM zond elk jaar een lijst uit waarbij het aantal nummers elk jaar met honderd toenam. In 2011 bestond Kink FM zestien jaar en werd de Kink 1600 lijst door de luisteraars samengesteld. Black van Pearl Jam stond bovenaan de Kink 1600, zoals het ook bovenaan voorgaande lijsten stond. Andere nummers van Pearl Jam in de Kink 1600 uit 2011 zijn: Alive (nr. 29), Just Breathe (nr. 62), Jeremy (nr. 85), Even Flow (nr. 132), Given to Fly (nr. 195), Daughter (nr. 280), Unthought Known (nr. 394), Dissident (nr. 535), I Got ID (nr. 680), The Fixer (nr. 890), Not For You (nr. 1078) en Amongst the Waves (nr. 1358).

In de 90's Top 590 van Radio Veronica staan in 2011 de volgende nummers: Alive (13), Black (38), Jeremy (223) en Dissident (456).

In de Top 1000 Allertijden van Veronica staan de volgende nummers:

  • 2003: Alive (nr. 29)
  • 2004: Alive (nr. 335)
  • 2005: Alive (nr. 208), Black (nr. 796)
  • 2006: Alive (nr. 138), Black (nr. 796)
  • 2007: Alive (nr. 69)
  • 2008: Alive (nr. 55), Black (nr. 747), Jeremy (nr. 929)
  • 2009: Alive (nr. 35), Black (nr. 650), Jeremy (nr. 850)
  • 2010: Alive (nr. 24), Black (nr. 427), Jeremy (nr. 742)

Het Amerikaanse toonaangevende tijdschrift Rolling Stone hield aan het eind van 2009 een Year-End Readers' Poll. The Fixer werd verkozen tot Top Single van 2009 and Backspacer tot Top Album van 2009. De titel Top Artist moest de band nipt aan Adam Lambert overlaten.

Lezers van Rolling Stone stelden in 2002 een Top 100 Albums allertijden op en kozen voor drie albums van Pearl Jam: Ten (nr.19), Vs. (nr.50) en Vitalogy (nr.81).

De VPRO laat lezers en luisteraars de Song van het jaar samenstellen:

  • The Fixer staat op veertien in 2009.
  • World Wide Suicide staat op eenenveertig in 2006.
  • Nothing As It Seems staat op zevenendertig in 2000.
  • Given to Fly staat op vijfentwintig in 1998.
  • Who Are You staat op vierenveertig in de lijst van 1996.
  • Spin the Black Circle staat op tweeëntwintig in 1994.
  • Go staat op plek zeven in 1993.
  • Alive werd de winnaar in 1992.

De Q-top 1000 van Q-Music bevat in 2010 de volgende nummers van Pearl Jam: Black (nr. 61), Just Breathe (nr. 196), Alive (nr. 220) en Jeremy (nr. 556).

De jaarlijks terugkerende actie Serious Request publiceert na afloop een Top Serious Request met de meest gedraaide nummers. De volgende nummers van Pearl Jam stonden in deze lijst:

  • 2009: Just Breathe (3), Black (16), Alive (48), The Fixer (130), Given to Fly (193), Jeremy (274), Even Flow (329), Last Kiss (740), Elderly Woman (1019), Nothing as it Seems (1649), Oceans (1722), Daughter (1773), Dissident (1985). Het nummer Hard Sun van Eddie Vedder stond op plek 137.
  • 2013: Just Breathe (21), Black (40), Sirens (88), Alive (143), The Fixer (250), Given To Fly (362), Unthought Known (413), Jeremy (512), Porch (549), Even Flow (730), Amongst The Waves (917), State Of Love And Trust (997), Mind Your Manners (1001), Getaway (1038), Future Days (1065), Last Kiss (1328), Elderly Woman (1497), Daughter (1827), Swallowed Hole (1927), Oceans (2750), Brother (2870). De volgende nummers van Eddie Vedder staan in de lijst: Hard Sun (211), Drive All Night (538), Long Nights (699)

In 2013 stelden de lezers van Rolling Stone de The 10 Greatest Music Videos of the 1990s samen met de video van Jeremy op plek 3.[15]

Op 30 mei 2014 werd hun album Ten tot beste album aller tijden gestemd op de Album500 van Studio Brussel.

Discografie[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Discografie van Pearl Jam voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Ten 27-08-1991 08-02-1992 14 91 Platina
Vs. 19-10-1993 23-10-1993 3 46
Vitalogy 30-11-1994 17-12-1994 11 15
No Code 21-08-1996 07-09-1996 7 13
Yield 03-02-1998 14-02-1998 6 16
Live on Two Legs 24-11-1998 05-12-1998 35 10 Livealbum
Binaural 16-05-2000 27-05-2000 5 13
Landgraaf Holland, June 12 2000 07-10-2000 63 4 Livealbum
Riot Act 12-11-2002 23-11-2002 23 11 Livealbum
Lost Dogs 11-11-2003 22-11-2003 75 3 Verzamelalbum
Live at Benaroya Hall- Oct. 22 2003 27-06-2004 31-07-2004 25 7 Livealbum
Rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003) 16-11-2004 04-12-2004 32 9 Verzamelalbum
Pearl Jam 28-04-2006 06-05-2006 2 19
Live in NYC 12/31/92 02-05-2006 - Limited edition
Live at the Gorge 05/06 26-06-2007 30-06-2007 50 4 Livealbum
Ten (Deluxe edition) 20-03-2009 28-03-2009 10 10 Heruitgave
Backspacer 18-09-2009 26-09-2009 3 19
Live on Ten Legs 14-01-2011 22-01-2011 9 7 Livealbum
PJ 20 16-09-2011 24-09-2011 12 4 Soundtrack
Lightning Bolt 2013 19-10-2013 2 25
Album(s) met hitnoteringen in
de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
No code 1996 07-09-1996 6 8
Yield 1998 14-02-1998 3 13
Live on two legs 1998 05-12-1998 42 4 Livealbum
Binaural 2000 20-05-2000 5 10
Live - 29/5/00: Wembley Arena - London, England 2000 14-10-2000 50 1 Livealbum
Riot act 2002 23-11-2002 12 4
Lost dogs 2003 29-11-2003 50 2 Verzamelalbum
Live at Benaroya Hall- Oct. 22 2003 2004 07-08-2004 38 8 Livealbum
Rearviewmirror (Greatest hits 1991-2003) 2004 11-12-2004 23 14 Verzamelalbum
Pearl Jam 2006 06-05-2006 2 21
Live at the Gorge 05/06 2007 07-07-2007 43 8 Livealbum
Ten (Deluxe edition) 2009 04-04-2009 20 11 Heruitgave
Backspacer 2009 26-09-2009 6 16
Live on ten legs 2011 22-01-2011 28 8 Livealbum
Vs. / Vitalogy 25-03-2011 09-04-2011 86 1 Heruitgave
PJ 20 2011 24-09-2011 26 6 Soundtrack
Lightning bolt 2013 26-10-2013 1(1wk) 1*

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Alive 1992 08-02-1992 13 7 nr. 19 in de Single Top 100
Jeremy 1992 03-10-1992 tip10 - nr. 59 in de Single Top 100
Oceans 1993 30-01-1993 21 4 nr. 30 in de Single Top 100
Go 1993 30-10-1993 23 5 nr. 21 in de Single Top 100
Daughter 1994 22-01-1994 tip6 - nr. 46 in de Single Top 100
Dissident 1994 11-06-1994 16 6 nr. 14 in de Single Top 100
Dissident nr. 2 & nr. 3 1994 26-11-1994 9 6 Live ep's / nr. 2 in de Single Top 100
Spin the black circle 1994 26-11-1994 22 3 nr. 21 in de Single Top 100
Merkinball (I got ID / The long road) 1996 13-01-1996 25 4 ep / nr. 38 in de Single Top 100
Who you are 1996 17-08-1996 34 2 nr. 47 in de Single Top 100
Given to fly 1998 24-01-1998 25 3 nr. 36 in de Single Top 100
Wish list 1998 16-05-1998 tip19 -
Last kiss 1999 26-06-1999 tip19 - nr. 77 in de Single Top 100
Nothing as it seems 2000 06-05-2000 tip4 - nr. 33 in de Single Top 100
I am mine 2002 - nr. 58 in de Single Top 100
World wide suicide 2006 06-05-2006 tip18 -
The fixer 2009 - nr. 77 in de Single Top 100
Just breathe 2009 12-12-2009 14 11 nr. 18 in de Single Top 100
Mind your manners 2013 27-07-2013 tip20 - Nr. 69 in de Single Top 100
Sirens 2013 19-10-2013 tip14 - Nr. 42 in de Single Top 100
Single(s) met hitnoteringen
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Alive 1992 - nr. 13 in de Radio 2 Top 30
Oceans 1993 - nr. 25 in de Radio 2 Top 30
Go 1993 - nr. 24 in de Radio 2 Top 30
Daughter 1994 - nr. 23 in de Radio 2 Top 30
Dissident #2 1994 - Live ep / nr. 30 in de Radio 2 Top 30
Dissident #3 1994 - Live ep / nr. 28 in de Radio 2 Top 30
Spin the black circle 1994 - nr. 14 in de Radio 2 Top 30
World wide suicide 2006 13-05-2006 tip9 -
The fixer 2009 29-09-2009 tip11 -
Just breathe 2009 06-02-2010 tip13 -
Mind your manners 2013 20-07-2013 tip64 -
Sirens 2013 12-10-2013 42 1*

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Alive - - - - - - - - 591 1870 49 202 95 59 57
Black - - - - - - - - - - 803 452 40 24 16
Just breathe - - - - - - - - - - - 120 114 94 69
Jeremy - - - - - - - - - - - - - 1497 602

De Top 2000 krijgt in 2010 kritiek. In een door het ANP verspreid artikel wordt aangegeven dat 'alternatieve' bands als AC/DC, Muse en Pearl Jam met hun nummers te laag in de lijst staan dan hun stemmenaantal lijkt te rechtvaardigen.

De Tijdloze[bewerken]

Nummers in de tijdloze 100 van Studio Brussel 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Alive 59 6 7 10 8 10 6 10 8 7 6 5 5 7 6 6 6 6 4 4 4
Black / / / / / / / 148 / 84 47 32 20 19 12 11 12 8 8 6 5
Jeremy / 65 66 / / / 94 94 95 60 73 66 100 80 59 54 73 59 93 71 86

Pearl Jam stond van 2009 tot 2012 met 2 nummers in de top 10. Dit wordt hen enkel voorgedaan door de Rolling Stones en Metallica.

Hiernaast bracht de band nog tientallen livealbums uit. Gedurende de tournee van 2000-2001 bijvoorbeeld, maar ook de latere tournee uit 2003 door de Verenigde staten Serd ieder concert omgezet in een dubbel- of driedubbelalbum. Zo ook het optreden op Pinkpop 2000.

Tevens figureerde Pearl Jam als begeleidingsband van Neil Young op diens album Mirror Ball uit 1995.

Dvd's[bewerken]

Onderstaande DVD's zijn officiële uitgaven:

  • The Single Video Theory (1998): geeft een inkijk in de opnames van het album Yield in november 1997. De titel is een speling op de single bullet theory gerelateerd aan de moordaanslag op John F. Kennedy.
  • Touring Band 2000 (2001): eerste officiële uitgave van live-optredens (opgenomen tijdens de Binaural Tour in 2000).
  • Live at the Showbox (2003): DVD van het gehele optreden op 6 december 2002 in Seattle.
  • Live at the Garden (2003): registratie van het optreden op 8 juli 2003 in Madison Square Garden, New York
  • Immagine in Cornice (2007): verslag van de vijf optredens in Italië van Pearl Jam in 2006.
  • Water on the Road (2011): documentaire gebaseerd op de eerste solo-tour van Eddie Vedder in 2008.
  • PJ20 (2011): door de band ondersteunde rockumentary geregisseerd door Cameron Crowe. De film verscheen tegelijkertijd met het PJ20-album en het PJ20-boek.


Dvd's met hitnoteringen in
de DVD Top 30
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live at the Garden 2003 22-11-2003 29 1
Pictures in a frame 2007 06-10-2007 8 5
Live at the house of blues 2012 11-08-2012 15 8*

Literatuur[bewerken]

  • Brad Morrell, Pearl Jam: The Illustrated Biography (1993)
  • Mick Wall, Pearl Jam (1994): Een van de eerste boeken over Pearl Jam.
  • Allan Jones, Pearl Jam - The Illustrated Story (A Melody Maker Book) (1995)
  • Joey Lorenzo, Pearl Jam: Live (1995)
  • Brad Morrell, The Story of Pearl Jam (1997)
  • Kim Neely, Five against One: the Pearl Jam story (1998): De geschiedenis van de band met nadruk op die van Eddie Vedder.
  • Martin Clarke, Pearl Jam and Eddie Vedder: None Too Fragile (1998)
  • Charles Peterson & Lance Mercer, Pearl Jam: Place/Date (1999): Officieel fotoboek van Pearl Jam. De foto's zijn genomen in de periode 1991-1998.
  • Martin Power, Dark Corners - An Illustrated Biography (1998)
  • Lance Mercer, 5 X 1: Pearl Jam Through the Eye of Lance Mercer (2006): Officieel boek uitgegeven door de Ten Club.
  • Pearl Jam vs. Ames Bros (2007): Officiële weergave van 13 jaar aan tour posters.
  • Jason Leung, This All Encompassing Trip: Chasing Pearl Jam Around The World (2010)
  • PJ20 (2011): Officiële geschiedschrijving van de band. Uitgegeven ten tijde van de documentaire PJ20.


Pearl Jam tijdens een concert in Toronto in 2006. Van links naar rechts: Mike McCready, Jeff Ament, Matt Cameron, Eddie Vedder en Stone Gossard.

Trivia[bewerken]

  • Jeroen van Koningsbrugge gebruikte in 2011 het nummer Alive in zijn satirisch programma Neonletters. Het gaat om een sketch van de wannabe stars Stef en Mello die het nummer oefenen voor The Voice of Holland. De moeizame pogingen worden gewijd aan het ontbreken van kennis over hun biologische vader; een duidelijke verwijzing naar de inhoud van het nummer. In de tweede aflevering draagt het karakter van Van Koningsbrugge een Pearl Jam shirt.
  • Pearl Jam trad eenmaal op in het voorprogramma van U2 tijdens hun Vertigo-tournee, bij het concert in Honolulu (2006). In 1993 speelde Pearl Jam twee keer in het voorprogramma van U2.
  • In 2010 werd het nummer Just Breathe door Anneke van Giersbergen gecoverd.
  • De bands The Who en The Ramones zijn inspiratiebronnen voor Eddie Vedder. Tijdens concerten noemt de band vaak Mudhoney en Alice in Chains.
  • Nederlander Anton Corbijn heeft de silhouetfoto van Eddie Vedder genomen die op de achterkant van de cd-hoes van de soundtrack Into the Wild staat.
  • De voorliefde van Eddie Vedder voor watersporten is hem meerdere malen bijna fataal geworden. Tijdens de tournee van 1995 in onder meer Nieuw-Zeeland moest Eddie Vedder door lifeguards uit zee gered worden. In 2005 was hij bijna op zee verloren gegaan tijdens een kanotocht van Moloka'i naar Oahu.
  • De meeste bandleden, vooral Stone Gossard en Eddie Vedder, van Pearl Jam zijn sportfanaten. Vedder komt uit de omgeving van Chicago en is een fan van basketbalclub Chicago Bulls en honkbalclub Chicago Cubs. Hij is bevriend met voormalig Bulls-speler Dennis Rodman en voormalig honkballers Jack McDowell (Chicago White Sox) en Kerry Wood (Chicago Cubs). Tijdens het optreden van Pearl Jam in 1992 voor MTV Unplugged en Saturday Night Live droeg Vedder een White Sox baseballpetje dat hij van McDowell had gekregen.
  • Het nummer Black, Red, Yellow gaat over de teams van de Chicago Bulls begin jaren 90. Het nummer bevat een voicemail van Dennis Rodman aan Eddie Vedder waarin hij vraagt om terug te bellen.
  • Eddie Vedder zong het Amerikaanse volkslied voor de derde wedstrijd van de 1998 NBA Finales in Chicago. Vedder heeft meerdere malen het traditionele Take Me Out to the Ball Game gezongen tijdens wedstrijden van de Chicago Cubs.
  • In 2007, vlak voordat Vedder met Pearl Jam in Chicago zou optreden voor Lollapalooza, gooide Vedder de eerste wedstrijdbal in Wrigley Field, het stadion van de Chicago Cubs. In 2008 nam Vedder het nummer "All the Way" op, als eerbetoon aan de Chicago Cubs.
  • Eddie Vedder is in november 1993, samen met Chicago White Sox honkballer McDowell, in een bargevecht in New Orleans, Louisiana beland. Eddie Vedder werd uiteindelijk gearresteerd voor openbare dronkenschap en het verstoren van de orde, maar meteen vrijgelaten.
  • Eddie Vedder zette zich jaren in voor nieuwe berechting/vrijlating van de West Memphis 3‏. Een van hen, Damien Echols, droeg bij aan het Pearl Jam-nummer Army Reserve.
  • In 1992 zocht actrice Shannen Doherty toenadering tot Eddie Vedder. Mede door deze poging neemt Pearl Jam het nummer Satan's Bed op.
  • Midden jaren'90 heeft Vedder te maken met een "pretty intense stalker problem". Het nummer Lukin van No Code gaat hier onder meer over.
  • Leden van Pearl Jam spelen regelmatig tijdens optredens van andere musici. Ook vindt dit andersom plaats: artiesten als Robert Plant, Neil Young, Bono, Chris Cornell, Ben Harper en Ace Frehley hebben bijgedragen aan optredens van de band.
  • Tijdens de 1992 MTV Video Music Awards wilde Pearl Jam het nummer Sonic Reducer van de Dead Boys spelen. MTV verplichtte de band echter om het populaire nummer Jeremy te spelen. Uiteindelijk was Jeremy te horen, maar Vedder besloot het nummer met de tekst: "I don’t need no… I don't need no mum and dad!". Dit was een verwijzing naar de eerste zinnen van het nummer Sonic Reducer en een duidelijke reactie op het beleid van MTV. Ook het nummer Not For You van het album Vitalogy is mede hierdoor geïnspireerd. Tijdens de 1992 MTV Video Music Awards werd de band gevraagd om opnieuw Jeremy te spelen, maar ditmaal weigerde Pearl Jam. Animal werd gespeeld, gevolgd door Rocking in the Free World.
  • Toen Pearl Jam's debuutalbum Ten de grens van 500.000 verkopen (gouden status) in de Verenigde Staten was gepasseerd, stuurde bassist Jeff Ament een gouden exemplaar naar Mookie Blaylock met de naam van de basketballer erop. Toen de verkopen de grens van 1 miljoen (platinum status) was gepasseerd, stuurde Mookie Blaylock enkele sneakers naar Jeff Ament die in platinum gesprayed waren.
  • In 1992 werd Pearl Jam twee keer in Europa bestolen. De eerste keer was in Manchester, toen spullen uit de toerbus werden gehaald. De tweede keer was in Zweden, toen spullen uit de kleedkamer van de band waren ontvreemd. Een van deze gestolen spullen was een dagboek van Vedder waarin hij aantekeningen voor nieuwe nummers bewaarde. Een dag later speelde de band voor 70.000 toeschouwers tijdens het Roskilde festival. De band raakte slaags met beveiligingspersoneel, en het restant van de Europese tournee werd geschraapt vanwege vermoeidheidsverschijnselen. Er stonden drie maanden van Lollapalooza-optredens op het schema.
  • Het album Vs. uit 1993 is tweemaal op het laatste moment van naam veranderd. Oorspronkelijk heette het album Five against One, vervolgens wilde de band het Pearl Jam noemen. Uiteindelijk werd het Vs., waardoor de eerste exemplaren echter naamloos verschenen.
  • De band had in de jaren'90 een moeizame reputatie in het Verenigd Koninkrijk. De Engelse pers was uiterst kritisch, en tijdens de tournee in 1993 sprak de band amper met journalisten. De band zag er op toe dat Go, de eerste single van het album Vs., niet aan de voorwaarden voldeed om opgenomen te worden in de UK Top 40. Niettemin kwam het album Vs. op nummer 1 binnen in de Engelse albumlijst.
  • De dag voordat Vs. uitkwam gaf Eddie Vedder tijdens een radioshow van Howard Stern zijn telefoonnummer, met de aanmoediging richting luisteraars om hem te bellen en hem persoonlijk vragen te stellen.
  • De officiële fanclub van Pearl Jam is de Ten Club en heeft in Seattle zijn thuisbasis. Elk jaar brengt de band via de fanclub een Christmas single uit met een A- en een B-nummer. De A-nummers zijn: Let Me Sleep (1991), Sonic Reducer (1992), Angel (1993), History Never Repeats (1995), Olympic Platinum (1996), Happy When I'm Crying (1997), Soldier of Love (1998), Strangest Tribe (1999), Crown of Thorns (2000), Last Soldier (2001), Don't Believe In Christmas (2002), Reach Down (2003), Someday At Christmas (2004), Little Sister (2005), Love Reign O'er Me (2006), Santa God (2007), Golden State (2008).
  • Pearl Jam speelde op 10 & 11 april 1994 in de Boston Garden in Boston. In het contract stond dat de band tussendoor gebruik mocht maken van het basketbalveld van de Boston Celtics. Dat wisten de ijshockeyers van de Boston Bruins echter niet, die hierdoor tevergeefs kwamen opdagen. Vedder zocht vervolgens het team op. Wat hij echter niet vertelde, was dat hij de avond ervoor al in de kleedkamer was geweest en een ijshockey-stick naar buiten had gesmokkeld.
  • Pearl Jam komt voor in de MTV-serie Beavis and Butt-head. De conversatie gaat als volgt: Beavis (kijkend naar de Stone Temple Pilots' video Plush): Is this Pearl Jam? - Butt-head: This guy makes faces like Eddie Vedder. Beavis: No, Eddie Vedder makes faces like this guy. Butt-head: I heard these guys, like, came first and Pearl Jam ripped them off. Beavis: No, Pearl Jam came first. Butt-head: Well, they both suck.
  • De band heeft diverse keren op covers van toonaangevende tijdschriften gestaan. Een beruchte voorkant is die van Time Magazine op 24 oktober 1993. Eddie Vedder werd afgebeeld en het artikel gaat over Grunge, zonder medewerking van de zanger en van Kurt Cobain. In oktober 1993 stond de band voor het eerst op de cover van Rolling Stone (editie 668). De band stond al meerdere keren op de cover van het Engelse weekblad Kerrang! (1992, 1993, 1994, 1995, 2009) en het Amerikaans maandblad Spin Magazine (waaronder 3x in 2009).
  • Eddie Vedder heeft zeven keer op de cover van Rolling Stone gestaan. In editie 668 (1993) is dat met de gehele band. In editie 747 (1996) betreft het een coverartikel. Editie 822 is een themanummer over Greatest Concerts of the 1990s met Eddie Vedder als boegbeeld. Editie 847 is een Summer Music Special Issue met waarbij onder meer Eddie Vedder wordt afgebeeld. In het kader van Voices for Change staat onder meer Eddie Vedder op de cover van editie 959. Het 1000ste nummer van Rolling Stone is een collage met onder meer Eddie Vedder. In juni 2006 (editie 1003) staat Eddie Vedder voorlopig voor het laatst op de cover. In diezelfde maand wordt hem tijdens een concert in Cincinnati een exemplaar toegeworpen. Vedder veegt er zijn achterste mee af. De reden is dat het blad had beloofd om de gehele band op de cover te zetten.
  • De muziekstijl van Pearl Jam en de zangstijl van Pearl Jam zijn sinds 1991 veel gekopieerd. Bekende voorbeelden zijn de bands Creed (1993) (en het latere Alter Bridge), Bush (1992), Silverchair (1992) en Staind (1995). De Stone Temple Pilots werden door de New York Times een 'second-rate Pearl Jam' genoemd.
  • Kings of Leon zijn geïnspireerd door Pearl Jam en liefhebbers van de band. Kings of Leon speelde in 2006 in het voorprogramma van Pearl Jam.
  • Anno 2013 behoort Pearl Jam tot de 25 bestverkopende rock- en metalbands aller tijden wereldwijd. Bijna alle bands die meer albums hebben verkocht bestaan behoorlijk langer dan het in 1991 opgerichte Pearl Jam, zoals AC/DC (1973), The Rolling Stones (1962), Queen (1971), Aerosmith (1970), Chicago (1967), Kiss (1973), Metallica (1981), Scorpions (1965), Status Quo (1962), The Who (1964) en Iron Maiden (1975). Pearl Jam heeft meer albums verkocht dan bijvoorbeeld Black Sabbath, The Police en R.E.M..

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.rollingstone.com/music/pictures/readers-poll-the-10-best-pearl-jam-albums-20130724/1-ten-0111938
  2. OOR, 24-30 november 1991, Mark van Schaik, nr. 24, p. 14-16
  3. a b c d LA Times, 1 mei 1994, He Didn’t Ask for All This
  4. a b c d OOR, 1994, nr. 13, p. 18-23
  5. a b c OOR, 1993, nr.21, Mark van Schaik
  6. Los Angeles Times, 1 May, 1994, He Didn’t Ask for All This
  7. Rolling Stone, Nr. 748, 28 november 1996
  8. BigO, april 1995, Lynn Chiam
  9. http://lflmagazine.nl/cd-recensies/pearl-jam-lightning-bolt
  10. http://www.twofeetthick.com/concert-chronology/pj1995/
  11. Gundersen, Edna (August 31, 2000)."Pearl Jam's Bootlegs Give Others the Boot". USA Today
  12. Eddie Vedder, Reclamation, Spin Magazine, November 1992
  13. OOR, Mark van Schaick, 1992
  14. LA Times, 1 May, 1994, He Didn’t Ask for All This
  15. http://www.rollingstone.com/music/pictures/readers-poll-the-10-greatest-music-videos-of-the-1990s-20131023/3-pearl-jam-jeremy-0935727#ixzz2oolYpM3X