Pegasus (raket)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pegasusraket gedragen door een B-52

Pegasus is een lanceerraket voor kunstmanen van het Amerikaanse bedrijf Orbital Sciences Corporation. Het is de eerste commercieel ontwikkelde lanceerraket en tevens de eerste die vanaf een vliegtuig wordt gelanceerd. Het is een drietrapsraket die kunstmanen tot 450 kg in een lage omloopbaan rond de aarde kan brengen (van circa 200 tot 1400 km, afhankelijk van het gewicht van de lading).

De eerste vlucht met de Pegasus vond plaats op 5 april 1990, met een Boeing B-52 van NASA als draagvliegtuig, vanaf het Dryden Flight Research Center in Californië. Momenteel gebruikt Orbital een Lockheed L-1011 TriStar als draagvliegtuig. De Pegasusraket wordt onder de buik van dit vliegtuig naar een hoogte van circa 12 km gebracht en daar losgelaten, waarna vijf seconden later de raketmotor van de eerste trap wordt gestart. De huidige versie van de raket, die sinds 2000 in gebruik is, is de Pegasus XL met een totaalgewicht van ca. 23.100 kg; de lengte is 16,9 m, de diameter 1,27 m. De raket heeft een deltavleugel met een spanwijdte van 6,7 m. De drie raketmotoren die achter elkaar ontstoken worden, werken met een vaste brandstof; een vierde trap met hydrazine als vloeibare brandstof is een optie.

Met Pegasus zijn tot maart 2006 37 succesvolle lanceringen gebeurd, waarbij meer dan 70 satellieten in een omloopbaan werden gebracht. Klanten waren onder andere NASA, het Amerikaanse ministerie van Defensie en ORBCOMM (satellieten voor datacommunicatie).