Pegasusbrug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pegasusbrug
De nieuwe Pegagusbrug in geopende toestand
De nieuwe Pegagusbrug in geopende toestand
Algemene gegevens
Locatie Ouistreham
Overspant Kanaal van Caen
Architectuur
Type rolbasculebrug
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Pegasusbrug is een brug over het Kanaal van Caen nabij Ouistreham. De brug, ook wel bekend als de Bénouville-brug, was een van de belangrijke in te nemen doelen door de Britse 6e Luchtlandingsdivisie tijdens de Landingen in Normandië. De brug verkreeg de naam Pegasus, omdat de Britse luchtlandingstroepen het vliegende paard Pegasus als schouderembleem hadden.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

De Pegasusbrug in 1944

De aanval op de Pegasusbrug werd geleid door Majoor John Howard. Hij had twee opdrachten: de Pegasusbrug veroveren en de brug over de Orne die 360 meter verderop lag. Hij was de leider van de eenheid die op D-day als eerste met de Duitsers in gevecht zou zijn.

Voor de verovering van de twee bruggen beschikte Howard over zes pelotons van het 2e Bataljon Ox en Bucks en 30 geniesoldaten van het 249ste compagnie Royal Engineers. In het totaal namen aan deze aanval 181 manschappen deel inclusief de piloten. Deze waren verdeeld over zes Horsa zweefvliegtuigen. Het eerste steeg op 5 juni om 22:56 uur op en het laatste om 23:01 uur. Om 00:07 uur toen D-Day nog maar enkele minuten oud was vloog het eerste toestel al boven de kust van Frankrijk. Op 1800 meter werden de kabels losgegooid. Het eerste vliegtuig landde op 42 meter van de brug. De overige vliegtuigen kwamen ook zeer dicht in de buurt van de brug tot landing. De nauwkeurigheid van de landing was hiermee zeer opmerkelijk. Toen de bruggen eenmaal waren ingenomen moesten Howards mannen deze in hun bezit houden totdat zij werden afgelost.

De totale actie duurde nog geen kwartier. Verwacht werd dat de tegenstand zou bestaan uit vijftig man van het Duitse bruggengarnizoen, maar er was nog niet de helft daarvan aanwezig (onder wie voornamelijk Oosteuropeanen in gedwongen dienst evenals een tiental Italiaanse dwangarbeiders die in de verbunkerde manschapsverblijven sliepen). Een kleine bunker werd onschadelijk gemaakt met fosfor- en handgranaten. Terwijl een dozijn mannen van het eerste peloton over de brug rende, werden zij onder vuur genomen door een mitrailleur. Hierbij sneuvelde pelotonscommandant Den Brotheridge voordat hij aan het einde van de brug was. Hij wordt dan ook gezien als de eerste geallieerde dode tijdens een gevecht op D-day. Twee bejaarde Franse burgerwachten werden gedood door Brits vuur. De eigenaar van het voormalige café Picot (tegenover het huidige café Gondrée), die buiten stond, werd neergeschoten door een daar schuilende Duitser.

Nadat de Britten de brug veroverd hadden, kwamen zij erachter dat er al bedrading lag voor het opblazen van de brug, maar dat de explosieven niet waren geplaatst. Gedurende de nacht en de dag waren er diverse (eerst aftastende) aanvallen door de Duitsers die werden afgeslagen. Rond 01:30 's nachts op D-day werd b.v. een gepantserd halfrupsvoertuig bewapend met een kanon met een PIAT-schot van sergeant Charles ('Wagger') Thornton in brand geschoten.[1] Dat wrak versperde op een kruising effectief de toegangsweg vanuit Caen door Bénouville naar zowel de bruggen als naar de kust.

Omstreeks 01:00 uur voegden mannen van de Vijfde Parachutebrigade zich bij de Ox and Bucks van majoor Howard en na de middag op D-Day kwamen hier ook de mannen van de 1e Special Service Brigade van Brigadegeneraal Simon Lord Lovat langs. Het café Gondrée nabij de kanaalbrug was in deze periode de tweede locatie waar gewonden verzorgd werden. Tijdens de brugactie vielen twee Britse doden en vijf gewonden.

Tegelijkertijd kwamen de mannen van de andere twee Horsa’s (de derde was verkeerd bij de Dives losgekoppeld) bij de brug van de Orne uit. Deze brug werd zonder Britse doden of gewonden in handen genomen, want de Duitsers waren hier gevlucht. Nadat deze brug veroverd was, werd het codebericht Ham and Jam verzonden om te kennen te geven dat de operatie geslaagd was. Ter ere van de Britse luchtlandingstroepen werd de brug over het kanaal van Caen vanaf zomer 1944 de Pegasusbrug genoemd naar het schouderembleem van deze troepen. De Ornebrug werd omgedoopt in Horsabrug, een naam voorgesteld door een Nederlands echtpaar.[bron?]

De brug vandaag de dag[bewerken]

De Pegasusbrug voor zijn vernieuwing
De brug na zijn vernieuwing.

Het Mémorial Pegasus, een museum dat werd gebouwd om de gebeurtenissen van die dagen te herdenken, werd in de onmiddellijke nabijheid van de Pegasusbrug opgetrokken. Het meest prominente item van het museum is de brug zelf. In 1993 is de originele brug in zijn geheel vervangen door een grotere modernere brug. Deze nieuwe brug heeft echter wel het ontwerp van de oude brug. De oude brug was te smal en was niet stevig genoeg voor zwaar verkeer. De Fransen wilden de brug eerst uit elkaar halen, maar Britse veteranen wisten de brug voor het symbolische bedrag van één pond te kopen. De brug lag zes jaar lang in een open, verlaten veld, terwijl er geld werd ingezameld om de brug een mooie plaats bij het museum te geven. Naast de brug zijn in het museum nog voorwerpen te vinden die betrekking hebben op de operatie. Zo zijn er onder andere uniformen en medailles van mannen die deelnamen aan de operatie te vinden. Het museum heeft ook een onderdeel gewijd aan de Baileybrug. Een bewaard onderdeel van een dergelijke brug kan op de museumgronden worden gevonden. Er is ook een replica van een Horsa-zweefvliegtuig te zien.

Monumenten[bewerken]

De originele brug in het museum

Aan de brug staan meerdere monumenten, waarvan een standbeeld van majoor John Howard en men heeft de mogelijkheid om het Pegasus Memorial museum te bezoeken. Onlangs is de oorspronkelijke brug gerenoveerd en in het museum nog steeds te bezichtigen.

Media[bewerken]

De activiteiten rond de Pegasusbrug op D-day zijn verfilmd in de film The Longest Day. De rol van Majoor Howard wordt gespeeld door Richard Todd, die tijdens de Tweede Wereldoorlog zelf bij de Pegasusbrug vocht. Hij was officier van het Zevende Parachutebataljon dat zowel de kanaalbrug, Bénouville alsook Le Port verdedigde op D-day.

Ook in computerspellen als Call of Duty en Battlefield 1942 komt deze aanval voor.

Literatuur[bewerken]

  • Stephen Ambrose,Pegasus Bridge (1985; 1988) bevat nog foute details
  • Denis Edwards, "'The Devil's Own Luck" (veteraan)
  • Barry Parr, "What did y'do in the war, Dad?" (zoon schrijft biografie van veteraan Wally Parr, baseert zich sterk op Ambrose).
  • Norbert Hugede, "Le commando du pont Pegase" (bevat veel persoonlijke fantasie en daarom fouten, hoewel mede gebaseerd op *Ambrose. Enige boek met verhalen van lokale burgers over de bruggenstrijd)

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. . Waarschijnlijk was het een Duits Demag-type, maar volgens een after battle-rapport van het Glider Pilot Regiment was het een (omgebouwde?) Franse half-track. De laatste was in gebruik bij bijvoorbeeld 8. Kompanie Schwere Waffen van 192. Panzergrenadierregiment, maar die compagnie was op dat tijdstip nog niet aanwezig in Bénouville.[bron?]
Operaties: Operatie Overlord (Het algemene invasieplan) · Operatie Neptune (Het aanvalsplan) · Amerikaanse luchtlandingen in Normandië · Operatie Pluto (Pipeline Under The Ocean) · Operatie Fortitude · Operatie Tonga (VK) · Operatie Epsom (VK) · Operatie Charnwood (VK) · Operatie Atlantic (Canada) · Operatie Goodwood (VK) · Operatie Spring (Canada) · Operatie Cobra (VS) · Operatie Bluecoat (VK) · Operatie Totalize (VK, Canada, Polen) · Operatie Tractable (VK, Canada, Polen)
Belangrijke locaties: Landingsplaatsen: Sword Beach (VK) · Gold Beach (VK) · Juno Beach (Canada) · Omaha Beach (VS) · Utah Beach (VS) · Pointe du Hoc (VS)
Overige: Bayeux · Caen · Carentan · Cherbourg · Zak van Falaise · Pegasusbrug · Villers-Bocage
Zie ook: Atlantikwall · D-Day · Aanval op Dieppe · Hobart's Funnies · Lijst van geallieerde troepen in Normandië · Mulberryhaven · Operatie Dragoon (Invasie Zuid-Frankrijk) · Militaire begraafplaatsen in Normandië