Pentaceratops
| Pentaceratops Status: Uitgestorven, als fossiel bekend |
|||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Pentaceratops |
|||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Geslacht | |||||||||||||||||||
| Pentaceratops Osborn, 1923 |
|||||||||||||||||||
| Typesoort | |||||||||||||||||||
| Pentaceratops sternbergii | |||||||||||||||||||
 Afbeeldingen Pentaceratops
|
|||||||||||||||||||
Pentaceratops op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
Pentaceratops was een geslacht van grote dinosauriërs dat in het Laat-Krijt (Campanien, 75 miljoen jaar geleden) leefde in het huidige Noord-Amerika. De enige benoemde soort is Pentaceratops sternbergii. Hij behoorde tot de Ceratopidae en meer bepaald in de Chasmosaurinae, die allen plantenetende soorten zijn.
Het dier was ongeveer acht meter lang en woog ongeveer vijf ton. De naam is afgeleid van het Griekse penta (vijf), keratos (hoorn) en ops (gezicht) en betekent dus losweg vijfhoornig gezicht. Naast de drie voor de hand liggende horens, vergelijkbaar aan deze van Triceratops, wordt met de overige twee de verlengde jukbeenderen bedoeld.
[bewerken] Ontdekking
De eerste resten werden gevonden door C. H. Sternberg in New Mexico en werden beschreven door Henry Fairfield Osborn in 1923, die de soort naar zijn ontdekker vernoemde: Pentaceratops sternbergii. Het nekschild van Pentaceratops is groter dan dat van Triceratops en heeft twee grote openingen of vensters in het schild (fenestrae). In 1930 beschreef Carl Wiman een tweede soort Pentaceratops fenestratus. Later werd geoordeeld dat dit materiaal tot dezelfde soort behoorde als de eerst gevonden resten.
Van alle landdieren die ooit op aarde leefden of leven heeft Pentaceratops de grootste gekende schedel, langer dan drie meter. Die schedel en bijhorend skelet kan men bezichtigen in het Sam Noble Oklahoma Museum of Natural History. Dit specimen, OMNH 10165, werd in 1941 gevonden in New Mexico; het wordt door sommige onderzoekers echter gezien als een apart geslacht: Titanoceratops.
