Peracarida
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Peracarida | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||
| De zeekomma Diastylis laevis | |||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||
|
|||||||||
| Superorde | |||||||||
| Peracarida Calman[1], 1904 |
|||||||||
Afbeeldingen Peracarida op  Wikimedia Commons
|
|||||||||
Peracarida op  Wikispecies
|
|||||||||
|
|||||||||
De Peracarida zijn een superorde van kreeftachtigen die behoren tot de klasse Malacostraca.
Inhoud |
Anatomie[bewerken]
De Peracarida onderscheiden zich van de andere Malacostraca door enkele specifieke anatomische kenmerken:
- ze bezitten een lacinia mobilis op de mandibel, gelegen tussen de molare en de incisieve uitsteeksels (zie figuur).
- er is een marsupium (broedbuidel) aanwezig die gevormd wordt door de binnenste flappen op het eerste segment van de looppoten (thoracale coxale endieten), specifiek oöstegieten genaamd. Enkel bij de Thermosbaenacea ontbreekt de broedbuidel en wordt in de plaats daarvan de carapax gebruikt.
- De jongen verlaten de broedbuidel als het zogenaamde manca-stadium. Dit zijn prejuvenielen die nog de laatste pereopoden missen. Een vrijlevend larvaal stadium ontbreekt in deze groep.
Systematiek[bewerken]
De Peracarida worden in tien hedendaagse en één fossiele orde onderverdeeld:
- Amphipoda Latreille, 1816
- Cumacea Krøyer, 1846
- Isopoda Latreille, 1817
- Lophogastrida Sars, 1870
- Mictacea Bowman, Garner, Hessler, Iliffe & Sanders, 1985
- Mysida Haworth, 1825
- Pygocephalomorpha †, Beurlen, 1930
- Spelaeogriphacea Gordon, 1957
- Stygiomysida Tchindonova, 1981[2]
- Tanaidacea Dana, 1849
- Thermosbaenacea Monod, 1927
Bronnen en referenties[bewerken]
Bronnen
Referenties
|
