Perfluorbutaansulfonzuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Perfluorbutaansulfonzuur
Structuurformule en molecuulmodel
Perfluorobutanesulfonic acid.svg
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C4HF9O3S
IUPAC-naam Perfluorbutaansulfonzuur
Andere namen Nonafluorbutaan-1-sulfonzuur; PFBS
Molmassa 300,10 g/mol
CAS-nummer 375-73-5
EG-nummer 206-793-1
PubChem 67815
Beschrijving kleurloze vloeistof
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Corrosief Schadelijk
[1]gevaar
H-zinnen H302 - H314 - EUH014[1]
P-zinnen P280 - P305+P351+P338 - P310[1]
VN-nummer 3265
ADR-klasse Gevarenklasse 8
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,811[1] g/cm³
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Perfluorbutaansulfonzuur, afgekort als PFBS is een sulfonzuur met een volledig gefluoreerde fluorkoolstofketen met vier koolstofatomen. Het is een kleurloze vloeistof, die niet in de natuur voorkomt. Het dissocieert volledig in water.

PFBS is een gefluoreerde oppervlakte-actieve stof. De fluorkoolstofketen van PFBS en gelijkaardige perfluoralkaansulfonzuren is tegelijk hydrofoob en lipofoob (water- en olieafstotend), terwijl de polaire groep hydrofiel is. Deze combinatie maakt ze geschikt als oppervlakte-actieve stoffen.

PFBS is ingevoerd als vervanger van perfluoroctaansulfonaat (PFOS), dat een persistente, bioaccumuleerbare stof is die giftig is voor zoogdieren en mogelijk carcinogeen. PFBS is ook persistent in het milieu; het is niet biologisch afbreekbaar en hydrolyseert niet in water. Maar het is minder toxisch voor mensen; de bioconcentratiefactor en halfwaardetijd in mensen is lager dan die van PFOS. De stof blijkt ook weinig toxisch te zijn voor vogels, algen, vissen en ongewervelde waterdieren.[2]

Bronnen, noten en/of referenties