Permanente make-up

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Permanente make-up of PMU is het inbrengen van pigmenten in de lederhuid. Dit gebeurt met een pen waarin een naald/hygiënemodule wordt geplaatst. Permanente make-up lijkt qua techniek op tatoeage, maar het doel is iets anders.

Andere woorden voor permanente make-up zijn micro-pigmentatie, dermatografie, cosmetische tatoeage en cosmetische pigmentatie.

Gebruik[bewerken]

Voorbeeld A, voor behandeling van de lippen
Voorbeeld A, na de tweede behandeling
Voorbeeld B, voor de behandeling van de wenkbrauwen
Voorbeeld B, na de eerste behandeling

Permanente make-up wordt gebruikt om bijvoorbeeld wenkbrauwen te verfraaien. Alles wat normaal met een potloodje wordt toegevoegd, kan met permanente make-up voor een periode van 1 tot 4 jaar in de huid worden gebracht. Andere mogelijkheden van permanente make-up zijn: eyeliners, lipliners, fulllips, rouge. Ook kunnen littekens en de gevolgen van vitiligo in huidtinten worden gecamoufleerd. Na een borstamputatie is met deze techniek een tepelhof na te bootsen. PMU-behandelingen worden meestal niet vergoed door de zorgverzekeraars.

Permanente make-up wordt in Nederland sinds ongeveer 1988 toegepast. Al veel langer wordt het toegepast in Korea en daarna Amerika. Een van de eerste boeken over PMU is van Lin Su Lin en verscheen rond 1978.

Permanente make-up kan worden toegepast door schoonheidsspecialisten, PMU-specialisten, nagelstylistes enzovoort.

Verschil met tatoeëren[bewerken]

Permanente make-up lijkt op tatoeëren. Een tatoeage wordt echter in het onderhuidsbindweefsel geplaatst, dit is echt permanent. Permanente make-up wordt in de lederhuid geplaatst. Deze pigmentatie is hierdoor eigenlijk niet echt permanent. Door onder andere ultraviolet licht en door het natuurlijke vernieuwen van de huid door schuren/wrijving, zal de pigmentatie na 1 tot 4 jaar vervagen.

De behandeling[bewerken]

De permanente make-up behandeling omvat meestal 2 tot 3 behandelingen. Van tevoren wordt ingegaan op de persoonlijke wensen, de vorm en de kleur van het pigment. De aan te brengen correctie wordt vaak eerst op de huid getekend. Bevalt het 'ontwerp' dan blijft de tekening staan en wordt het pigment in de huid gebracht.

Meestal is de pigmentatie iets donkerder dan gewenst. Vier dagen na de pigmentatie zal het lichter worden. Doordat de opperhuid, ook vol met pigment, zal afstoten. Dit kan gepaard gaan met kleine korstjes/schilfers. Na deze afstoting ziet de pigmentatie er weer iets te licht uit. Na minimaal 4 weken vindt de tweede behandeling plaats. Hierbij kunnen nog correcties aangebracht worden in vorm en kleur.

Hetzelfde gebeurt bij een derde behandeling na ongeveer weer 4 weken. Meestal is het resultaat na de derde nabehandeling goed en blijft het 1 tot 4 jaar aanwezig.

Er zitten minimaal 4 weken tussen elke behandeling omdat dan de opperhuid weer helemaal vernieuwd is, dit duurt namelijk ongeveer 28 dagen. Bij wat oudere mensen duurt dit ongeveer 5 tot 6 weken. Bij een nabehandeling moet daarmee rekening worden gehouden.

Verschillende technieken[bewerken]

Er zijn verschillende naald-groeperingen mogelijk, waardoor er verschillende effecten ontstaan.

  • Naalden die tegenover elkaar staan, bijvoorbeeld in een driehoekje (3-puntsnaald) of 4 naalden die achter elkaar staan (4-flat).
  • Naalden die achter elkaar staan worden 'flat' (oftewel 'plat') naalden genoemd, deze worden onder andere gebruikt om te schaduwen of een techniek die wordt genoemd: hairstrokes. Hiermee kunnen haartjes worden getekend die, afhankelijk van de creativiteit en ervaring van de specialist, net echt lijken.

In pigmenten is er qua kwaliteit veel verschil. De stabiliteit van de kleur is belangrijk, pigmenten die gesinterd zijn blijven stabiel van kleur.

Hygiëne en veiligheid[bewerken]

In Nederland is in 2006 nieuwe wetgeving ontwikkeld die eisen stelt aan de veiligheid en hygiëne. Dit blijken uit een certificaat dat in de behandelruimte aanwezig dient te zijn. Dit certificaat bewijst dan dat de salon aan de eisen voldoet. Controle hierop geschiedt door de Keuringsdienst van Waren die ook monsters gaat nemen van pigmenten en andere materialen waarmee gewerkt wordt. Deze wet is van kracht sinds 2007.

De veiligheid van pigmenten is in Nederland sinds 2004 wettelijk gewaarborgd. Pigmenten die allergische reacties kunnen veroorzaken, of op een andere manier schadelijk zouden kunnen zijn, zijn verboden. De Landelijke Vereniging voor Hygiëne en Veiligheid (LVHV) en de Gemeentelijke gezondheidsdienst (GGD) houden zich met de controle op het veilig aanbrengen van permanente make-up bezig.

Hygiënemodule[bewerken]

In Nederland moet een PMU specialist met apparatuur werken waar een hygiënemodule in geplaatst kan worden. Dit is de naald met daaromheen een naaldkapje waar het pigment in opgezogen wordt. Het hygiëne aspect zit in het feit dat er een rubbertje geplaatst is bij de overgang naar de bevestiging met de pen. Het voordeel hiervan is, is dat het pigment niet terug kan lopen in de pen. Hierdoor wordt besmetting van de ene cliënt naar de andere voorkomen. Bij iedere behandeling behoort dan wel een nieuwe, steriele naald/module gebruikt te worden.

Verdoving[bewerken]

Permanente make-up aanbrengen is een behandeling die pijn kan veroorzaken, daar er een paar keer over hetzelfde stukje huid behandeld wordt. De huid kan van tevoren verdoofd worden met lidocaïne-prilocaïnecrème. Dit middel is in Nederland alleen op recept van een arts verkrijgbaar. De crème moet meestal ongeveer 1 uur van tevoren op de te behandelen huid worden aangebracht. Bij de ogen kan de crème het beste in de studio worden opgebracht door de deskundige. Als de crème dan per ongeluk in de ogen komt, kan het direct verwijderd worden. Het voordeel van verdoven is niet alleen dat de huid ongevoeliger wordt, maar ook rustiger, omdat de bloedvaatjes zich aan de oppervlakte sluiten. Hierdoor voelt de cliënt minder en kan de aanbrenger beter werken.

Deskundigheid[bewerken]

Er bestaat een officieel diploma voor het aanbrengen van permanente make-up via de brancheorganisatie voor schoonheidsspecialisten de ANBOS. Ook zijn er eigen diploma's van opleidingsinstellingen.

Bij de GGD kan worden geïnformeerd welke salons een vergunning hebben volgens de LCHV code. Dit is een vergunning die elke twee jaar opnieuw aangevraagd dient te worden.

Bronnen[bewerken]

  • 'Handboek voor Permanente Make-up' (2003), Irma Hulscher
  • '101 Vragen over Permanente Make-up' (2003), Irma Hulscher