Peroxodizwavelzuur
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Peroxodizwavelzuur | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
| Structuurformule van peroxodizwavelzuur | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
H2S2O8 | |||
| IUPAC-naam | peroxodizwavelzuur | |||
| Molmassa | 194,14108 g/mol | |||
| SMILES |
OS(=O)(=O)OOS(=O)(=O)O
|
|||
| InChI |
1S/H2O8S2/c1-9(2,3)7-8-10(4,5)6/h(H,1,2,3)(H,4,5,6)
|
|||
| CAS-nummer | 13445-49-3 | |||
| PubChem | 24413 | |||
| Fysische eigenschappen | ||||
| Aggregatietoestand | vast | |||
| Kleur | kleurloos | |||
| Smeltpunt | (ontleedt) 65 °C | |||
| Goed oplosbaar in | water | |||
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | ||||
|
||||
Peroxodizwavelzuur is een anorganisch perzuur met als brutoformule H2S2O8. De stof komt voor als een kleurloze vaste stof, die bij 65°C ontleedt. Het wordt ook wel aangeduid als Marshalls zuur.
Het zuur heeft weinig relevante betekenis, maar de zouten ervan (zoals kaliumpersulfaat) worden in de industrie toegepast. Het zijn krachtige oxidatoren.
Synthese [bewerken]
Peroxodizwavelzuur wordt gewoonlijk bereid door de reactie van zwaveltrioxide met waterstofperoxide:
Als alternatief wordt ook de elektrolyse van zwavelzuur toegepast.
