Perzikkopagapornis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Perzikkopagapornis
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Agapornis roseicolli.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Psittaciformes
Familie: Psittacidae
Geslacht: Agapornis
Soort
Agapornis roseicollis
(Vieillot, 1818)
Verspreiding
Verspreiding
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Agapornis Roseicollis
Agapornis Roseicollis als huisdier

De perzikkopagapornis (Agapornis roseicollis, Engels: rosy-faced lovebird, peach-faced lovebird) is een dwergpapegaai die omstreeks 1793 werd ontdekt maar toen werd aangezien voor een roodmaskeragapornis (Agapornis pullarius), een andere soort van hetzelfde geslacht. Pas sinds 1817 wordt de perzikkopagapornis als aparte soort beschouwd.

Kenmerken[bewerken]

Hij is met zijn 15-17cm de grootste van de 9 soorten. Het is ook de meest gehouden soort omdat hij het makkelijkste tam te maken is. Er zijn dan ook vele mutaties en kleurslagen van bekend zoals albino, lutino en pastel.

Dwergpapegaaien kunnen zeer goed geluiden imiteren, maar praten kunnen ze over het algemeen niet (al zijn er gevallen bekend waarin de vogel woordjes kan brabbelen). Van de roseicollis is slechts één ondersoort bekend, genaamd Agapornis roseicollis catumbella. Deze is iets kleiner van formaat, wat intenser van kleur en heeft een licht oranje snavel. Voor de rest is hij gelijk aan de nominaatvorm. Agapornis roseicollis catumbella werd in 1955 erkend. Naar alle waarschijnlijkheid komt deze soort niet in Nederland voor. In de vrije natuur leven ze in groepen van ongeveer 20 à 30 koppels.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De perzikkopagapornis leeft in het zuidwesten van Afrika zoals in de Namibwoestijn en in Angola.

Bronnen, noten en/of referenties