Peter ten Hoopen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Peter (H.P.H.) ten Hoopen (Enschede, 1944) is een Nederlands schrijver.
Ten Hoopen doorliep Gymnasium-B in zijn geboortestad. Vervolgens ving hij te Amsterdam de studie psychologie aan, maar maakte deze niet af. Hij werkte daarna als literair vertaler, freelance journalist, beeldend kunstenaar en fotograaf. Hij bezocht tal van landen in Noord- en Zuid-Amerika, het Midden-Oosten, Afrika en Azië. Hij was succesvol in de reclamebranche, die onder meer als bron voor zijn roman De laatste vriend diende. Daarna werd hij actief als organisatie-adviseur.
Inhoud |
[bewerken] Bibliografie
[bewerken] Romans
- 1976 - Een gestolen leven
- 1981 - De laatste vriend
- 1986 - De priesterrekruut
- 1996 - De trancekaravaan
- 1999 - King Acid
- 2002 - Heilige voor halve dagen
[bewerken] Korte verhalen
- 1983 - De liefdeskever
[bewerken] Non-fictie
- 2004 - Geluk in zaken
- 2006 - De verlichte leider
- 2009 - The Enlightened Leader (Engelse bewerking door de auteur, zeer sterk uitgebreid, van De verlichte leider, met Fons Trompenaars als co-auteur)
[bewerken] Vertalingen door Peter ten Hoopen
- 1966 - Sidney Cohen, Het buitenste binnen
- 1966 - Sheldon Cholst, Manifest
- 1967 - Timothy Leary, De religieuze ervaring
- 1967 - Richard Marsh, De semantiek en de psychedelica
- 1967 - Alan Watts, De nieuwe alchemie
- 1969 - Régis Debray, Verklaring voor de krijgsraad
- 1969 - Jean Paul, Het leven van Fibel
- 1969 - Flann O'Brien, De derde politieman
- 1969 - Claude Ollier, Nocturne tussen aanhalingstekens
- 1969 - Thomas M. Disch, Kamp konsentratie
- 1973 - Roger Garaudy, Herovering van de hoop
- 1979 - James Legge, I Ching, het boek van de verandering
[bewerken] Vertalingen van Peter ten Hoopens werk
- 1986 - De liefdeskever, vertaald in het Duits door Tos Meuer onder de titel Der Liebeskäfer.
