Petrus Johannes Blok

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
P.J. Blok in 1914.
Portret door Thérèse Schwartze.
Collectie Universiteitsbibliotheek Leiden
Gevelsteen (Oude Singel, Leiden).

Petrus Johannes Blok (Den Helder, 10 januari 1855 - Leiden, 24 oktober 1929) was een Nederlands historicus.

Hij doorliep de Latijnse school te Alkmaar en ging klassieke letteren studeren in Leiden. Van 1879 tot 1884 was Blok leraar aan het Stedelijk Gymnasium Leiden. In 1884 werd hij hoogleraar in de algemene en vaderlandse geschiedenis te Groningen waar hij de stoot gaf tot de uitgave van het Oorkondenboek van Groningen en Drenthe (1895-1899, 2 delen). Van 1886 tot 1887 was Blok bibliothecaris van de Universiteitsbibliotheek Groningen. In 1894 werd hij de opvolger van Robert Fruin op de prestigieuze Leidse leerstoel vaderlandse geschiedenis. Blok zag het hier als zijn plicht het nationale verleden te laten spreken tot versterking van het volksbewustzijn.

Hij was één van de redacteuren van het Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek, een in tien delen verschenen encyclopedie van belangrijke Nederlanders uit het verleden. In 1904 stichtte Blok het Koninklijk Nederlands Instituut Rome, om de studie van stukken uit de Vaticaanse archieven te vereenvoudigen. Het instituut heeft inmiddels vooral kunsthistorische doelstellingen.

Tot zijn studenten behoorden Pieter Jelles Troelstra en Izaak Gosses.

Externe links[bewerken]