Phalanx (wapensysteem)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Phalanx
Het Phalanx-systeem op het Australische fregat HMAS Adelaide.
Het Phalanx-systeem op het Australische fregat HMAS Adelaide.
Type Nabijheidsverdedigingssysteem
Land van oorsprong Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Dienstgeschiedenis
In dienst 1980
Gebruikt door Zie #Gebruikers
Productiegeschiedenis
Ontwerper General Dynamics
Ontworpen 1969
Producent General Dynamics (vroeger)
Raytheon (heden)
Eenheidskost US$3,8 miljoen (1997)[1]
Geproduceerd 1978
Aantal gebouwd ~900 (2007)
Varianten Block 0 (1978)
Block 1 (1988)
Block 1B (1999)
C-RAM (2004)
Specificaties
Gewicht 5625kg (eerste model)
6120 (andere modellen)
Lengte 1,52m (block 0 en 1)
1,981 (block 1B)
Hoogte 4,7m
Bemanning Automatisch
Patroon 20×102mm
Kaliber 20mm
Actie Roterend zesloopssnelvuurkanon
Vuursnelheid 3000p/m (block 0)
3000 of 4500p/m (block 1)
Projectielsnelheid 1113m/s
Effectief bereik 3600m
Voedingssysteem Magazijn 989 granaten (block 0)
Magazijn 1550 granaten
Richtmiddelen Zoekradar
Volgradar
Infrarood

Phalanx is een Amerikaans nabijheidsverdedigingssysteem en tevens wereldwijd het meest gebruikte nabijheidsverdedigingssysteem voor marineschepen tegen vijandige vliegtuigen en antischeepsraketten. Het is begin jaren 1970 ontwikkeld door een divisie van General Dynamics die thans bij Raytheon behoort. In tegenstelling tot vele andere systemen zijn bij Phalanx alle onderdelen — stroom en water voor koeling uitgezonderd — ingebouwd in de toren waardoor deze volledig autonoom kan werken. De meeste grotere schepen van de Amerikaanse marine en vele andere zeemachten zijn met het systeem uitgerust. Midden jaren 2000 werd ook een variant voor gebruik op land tegen mortieren en raketten ontwikkeld, C-RAM genaamd.

Systeem[bewerken]

Twee Phalanx-systemen in onderhoud (foto: mei 1987).

Phalanx is bestemd als laatste verdedigingslinie tegen inkomende vliegtuigen en raketten en moet daarom autonoom en effectief werken. Het heeft daarvoor een zoekradar om doelwitten en hun positie, snelheid en richting te bepalen. Als het vuurcontrolesysteem beslist aan te vallen wordt het kanon op het doelwit gericht waarna de volgradar overneemt. Als dan wordt vastgesteld dat er een grote kans op inslag is wordt afhankelijk van de instelling geschoten of aan een operator aanbevolen te vuren. Tijdens het vuren volgt de volgradar de granaten om te corrigeren. Phalanx herkent geen vriend- of vijandidentificatie. Het zal verdedigen als een doelwit onder meer binnen bereik is, dichterbij komt, een inslag mogelijk is en niet te traag of snel beweegt.

Kanon[bewerken]

Het M61 Vulcan-kanon tijdens het vuren.

Het wapen waarmee Phalanx doelwitten aanvalt is een enkel 20mm roterend zesloopssnelvuurkanon, de M61 Vulcan, waarvan het originele ontwerp uit 1946 stamt. Dit kanon kan 3000 granaten per minuut afvuren. Vanaf block 1 kan ook een vuursnelheid van 4500 granaten per minuut ingesteld worden. In het begin had het kanon nog last van corrosie door zeewater. Dit werd toen opgelost door speciale overdekkingen rond te bouwen. De kanonnen waren ontworpen voor korte salvo's en hadden snel last van slijtage. Block 1B kreeg hierom een 46cm langer kanon met dikkere lopen. Het Vulcan-kanon blijkt echter minder effectief tegen moderne raketwapens. Geplande nieuwe schepen van de Amerikaanse marine zullen daarom in de plaats uitgerust worden met een Bofors 57mm-kanon of Sea RAM-raketten.

Munitie[bewerken]

De munitievoeding.

Phalanx'kanon vuurt 20mm-pantserdoorborende granaten met losse manchet en solide penetrator van wolfraam of verarmd uranium. De granaat weegt 263 gram, het projectiel 100 of 150 gram. Het projectiel is ook 16,8cm lang, tegenover 10,2cm voor de hele granaat. De eerdere Phalanx had een magazijn met 989 granaten en konden door 2 mannen op 10 à 30 minuten geladen worden. Latere hebben 1550 granaten en kunnen in minder dan 5 minuten geladen worden middels gebruik van voorgeladen cassettes.

Gebruikers[bewerken]

De Japanse torpedobootjager JDS Yūgiri, ook uitgerust met Phalanx.
Vlag van Australië Australië Vlag van Israël Israël Vlag van Mexico Mexico Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Brunei Brunei Vlag van India India Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland Vlag van Thailand Thailand
Vlag van Canada Canada Vlag van Japan Japan Vlag van Pakistan Pakistan Vlag van Taiwan Taiwan
Vlag van Egypte Egypte Vlag van Maleisië Maleisië Vlag van Polen Polen Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Griekenland Griekenland Vlag van Marokko Marokko Vlag van Portugal Portugal Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties