Philipp Ludwig Statius Müller

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Philipp Ludwig Statius Müller (Esens, 25 april 1725Erlangen, 5 januari 1776) was een Duits theoloog en zoöloog.

Müller studeerde van 1741 tot 1744 theologie en filosofie in Jena. Op 30 oktober 1745 werd hij prediker voor de Lutherse gemeente Amersfoort. In 1749 vertrok hij naar Leeuwarden. In 1754 verbrak hij zijn banden met de kerk na enkele beschuldigingen.

Na zijn breuk met de kerk werd Müller professor natuurwetenschappen in Erlangen. Tussen 1773 en 176 publiceerde hij de Duitse vertaling van Linnaeus' Natursystem. De versie uit 1776 bevatte de eerste taxonomie voor een groot aantal diersoorten. Müller publiceerde vaak onder het pseudoniem Philipp Alethophilus.

Werken[bewerken]

  • De Zeedemeester der kerkelyken. Fongerlo, Amsterdam 1750.
  • De traanen eenes volks, over het verlies van een eminent Opper-Hoofd. Leeuwarden 1751.
  • Die rechtmäßige Freude über die Wohlthaten Gottes das Jenaische Universitäts-Jubilär betr. Jena 1758.
  • Dissertationis de justo probabilitatis valore et usu sectio teria. Erlangen 1758.
  • Oratoriam extemporaneam a praeivdiciis nonnvllis, qvibvs est obnoxia vindicat. Camerarius, Erlangen 1758.
  • Kurze Anleitung zur Holländischen Sprache. Erlangen 1759.
  • Einsame Nachtgedanken. Wien 1761.
  • Kort Ontwerp van de zedelyke Oogmerken Gods by de Schepping en Regeering deezer Waereld. Amsterdam 1762.
  • Dvbia Coralliorvm Origini Animali Opposita. Camerarius, Erlangen 1770.
  • Bedenkingen betreffende den dierlijken oorsprong der koraal-gewassen. Blussé, Dordrecht 1771.
  • Verzeichniß einer zahlreichen und auserlesenen Sammlung von Naturalien. Erlangen 1778 p.m.
Bronnen, noten en/of referenties