Philoctetes (Sophocles)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

"Philoktetes" (Grieks: Φιλοκτήτης) is een tragedie van de Griekse tragediedichter Sophokles. Het werk werd opgevoerd te Athene in 409 v.Chr.

Inhoud[bewerken]

Dramatis Personae[bewerken]

Samenvatting[bewerken]

Kort voor het einde van de Trojaanse oorlog brengt Odysseus Achilleus' zoon Neoptolemos samen met enkele soldaten naar het eiland Lemnos, waar de Achaïers tien jaar eerder de held Philoktetes, lijdend aan een walgelijke ziekte, aan zijn lot overlieten. Neoptolemos moet hem volgens plan mee naar Troje lokken; de ziener Helenos verklaarde immers dat Troje niet kan vallen zonder de magische boog van Philoktetes (een erfenis van Herakles).

Neoptolemos is aanvankelijk voor het plan gewonnen, maar krijgt medelijden met de arme Philoktetes, en beseft dat Odysseus maar één doel heeft: Philoktetes' wapens stelen. Wanneer Neoptolemos zich ontfermt over de zieke, verschijnt Herakles (deus ex machina) met de boodschap dat het Zeus' wil is dat Philoktetes zelf mee naar Troje gaat.