Pi de Bruijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pi de Bruijn
Afbeelding gewenst
Persoonsinformatie
Nationaliteit Nederlandse
Geboortedatum 28 augustus 1942
Geboorteplaats Losser
Werken
Belangrijke gebouwen Beurstraverse
Prijzen Orde van Oranje-Nassau
RKD-profiel

Pi de Bruijn (Losser, 28 augustus 1942) is een vooraanstaand Nederlands architect.

Leven en werk[bewerken]

Het Concertgebouw te Amsterdam. De zijvleugel van Pi de Bruijn werd aangebouwd in de jaren tachtig.

Pi de Bruijn voltooide in 1967 zijn studie Bouwkunde aan de Technische Universiteit Delft. Daarna was hij een tijd werkzaam voor de huisvestingsafdelingen van de gemeentes Southwark (Londen) en Amsterdam. Hij was in die jaren betrokken bij het ontwerp van de stadswijk Bijlmermeer.

Hij vestigde zich in 1978 als zelfstandig architect, samen met A.N. Oyevaar en Frans van Gool.

In 1988 richtte hij met Frits van Dongen, Carel Weeber en Jan Dirk Peereboom Voller de Architekten Cie. op, waaraan hij sindsdien als partner verbonden is. Van 1993 tot 1998 was hij hoogleraar aan de TU Delft.

De Bruijns eerste gebouw, buurtcentrum Transvaal in Amsterdam, werd onderscheiden met de Merkelbachprijs. Internationaal brak hij door als architect van de nieuwbouw van de Tweede Kamer, waarna zijn ontwerp voor het Rijksdaggebouw te Berlijn deels gerealiseerd werd (een deel van het Jakob-Kaiser-Haus). Voor de Beurstraverse in Rotterdam ontving hij de Nederlandse Bouwprijs.

In de functie van supervisor en stadsontwerper was hij betrokken bij de ontwikkeling van het Amsterdam ArenAgebied en bij de Amsterdamse Zuidas. Ook gaf hij als supervisor leiding aan de wederopbouw van het vuurwerkrampgebied in Enschede.

Voor zijn werk werd Pi de Bruijn benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

Projecten[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]