Pianoconcert (Chatsjatoerjan)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pianoconcert
Componist Aram Chatsjatoerjan
Soort compositie pianoconcert
Gecomponeerd voor piano begeleid door orkest
Toonsoort Des majeur
Opusnummer 38
Gecomponeerd in 1936
Première 12 juli 1937
Duur ca. 35 minuten
Oeuvre Oeuvre van Aram Chatsjatoerjan
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Het Pianoconcert in Des majeur, opus 38 is een in 1936 gecomponeerd werk van de Armeense componist Aram Chatsjatoerjan.

Het pianoconcert bestaat uit drie delen:

  1. Allegro ma non troppo e maestoso
  2. Andante con anima
  3. Allegro brillante

Geschiedenis[bewerken]

Chatsjatoerjan haalde later in een interview een ontmoeting met de Russische componist Sergej Prokofjev naar boven. Prokofjev zou hebben gezegd:

Aanhalingsteken openen

...Het is erg moeilijk om een concerto te schrijven. Een concerto moet ideeën hebben. Ik adviseer je om al de nieuwe ideeën die je te boven komen te noteren zonder te wachten totdat het concerto één geheel wordt. Maak notitie van verschillende passages en interessante stukje. Een juiste volgorde is nog niet eens nodig. Later kun je ze als "bakstenen" gebruiken om één geheel te bouwen...

Aanhalingsteken sluiten

Prokofjev gaf bij verdere ontmoetingen Chatsjatoerjan nog verscheidene tips.

De pianopartij werd op de première van 12 juli 1937 gespeeld door Lev Oborin. Het Philharmonisch Orkest van Moskou stond onder leiding van Leonard Bernstein. Het pianoconcert werd een groots succes en steeg boven de lof voor Chatsjatoerjans eerste symfonie uit. Het pianoconcert deed Europa voor het eerst aan op 13 maart 1940 in Londen, wat gedeeltelijk in puin lag door het uitbreken van W.O II.

Het pianoconcert[bewerken]

Openingsthema van het Allegro ma non troppo e maestoso.

Het eerste deel opent met de zware tikken van de piano. Het Allegro is geschreven in een sonatevorm met een uitgebreide cadenza voorafgaand aan het coda. Chatsjatoerjan verwerkt in het eerste deel gelijk de voor hem gekenmerkte aanwezigheid van de Armeense volksmuziek.

Het Andante con anima is geschreven in 3/4-maat. Het bevat thema's en variaties gebouwd op een modale a-mineurtoonladder. Chatsjatoerjan gebruikte voor het hoofdthema een oud simpel Armeens liedje dat hij vroeger eens hoorde. Om een spookachtige sfeer neer te zetten wordt een flexatoon voorgeschreven in de partituur.

In de finale zet Chatsjatoerjan een briljant sprankelend stuk muziek neer welke naar een grote apotheose toewerkt in de traditie van de grote Russische pianoconcerten.

Bronnen[bewerken]