Pianokwintet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pianokwintet

Een pianokwintet is een muziekensemble, bestaande uit vier strijkers en een piano. De meest gebruikelijke bezetting is: piano, twee violen, altviool en cello. Ook de kamermuziek die voor deze bezetting wordt geschreven, wordt pianokwintet genoemd.

Het bekendste pianokwintet is waarschijnlijk het Forellenkwintet van Schubert uit 1819, met een contrabas in plaats van de tweede viool. Ook het pianokwintet van Mozart, waarin blazers de plaats van strijkers innemen, en die van Robert Schumann en Johannes Brahms zijn geliefde composities.

Slechts weinig componisten hebben meer dan één pianokwintet geschreven. Luigi Boccherini schreef met afstand de meeste pianokwintetten, namelijk twaalf. In de negentiende eeuw schreven met name Gabriel Fauré en Antonín Dvořák elk twee pianokwintetten. Ook in de 20e eeuw schreven componisten pianokwintetten, zoals Edward Elgar, Max Reger, Dmitri Sjostakovitsj, Alfred Schnittke, Hans Werner Henze, Nikolaj Medtner, Shigeru Kan-no en John Adams. Bohuslav Martinů, Julius Röntgen en Franz Schmidt schreven elk meer dan twee composities voor deze bezetting.

Overzicht pianokwintetten[bewerken]

Tenzij anders vermeld, is de bezetting piano, twee violen, altviool en cello.

Zie ook[bewerken]