Pianosonate nr. 10 (Beethoven)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Pianosonate nr. 10
De eerste maten van het eerste deel: Allegro
De eerste maten van het eerste deel: Allegro
Componist Ludwig van Beethoven
Soort compositie Pianosonate
Gecomponeerd voor Pianoforte
Toonsoort G majeur
Opusnummer 14 nr. 2
Compositiedatum 1798-1799
Opgedragen aan Josefa von Braun
Duur ca. 15'
Vorige werk Pianosonate nr. 9 op. 14/1
Volgende werk Pianoconcert nr. 1 op. 15
Oeuvre Oeuvre van Ludwig van Beethoven
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Pianosonate nr. 10 in G majeur, op. 14 nr. 2, is een sonate voor piano, van Ludwig van Beethoven. Het stuk, dat tussen 1798 en 1799 geschreven is, duurt circa 15 minuten. Het is geschreven voor Josefa von Braun.

Onderdelen[bewerken]

De sonate bestaat uit drie delen:

Allegro[bewerken]

Dit is het eerste deel van de sonate. Het deel opent met een kort stuk met zestiende noten, dat door het hele stuk gebruikt wordt. Het staat in G majeur en heeft een lengte van circa 7 minuten.

Andante[bewerken]

Dit is het tweede deel van de sonate. Het bestaat uit variaties op een thema. Net als het eerste en laatste deel lijkt dit stuk zacht te eindigen, maar eindigt echter plotseling met een fortissimo C majeur akkoord. Het stuk staat in C majeur en duurt circa 5 minuten.

Scherzo: Allegro assai[bewerken]

Dit is het derde en laatste deel van de sonate. De maat van het stuk is 3/8. Ondanks de titel "Scherzo", heeft het stuk een rondovorm. Het stuk in G majeur eindigt op de laagste noot van de piano's uit Beethoven's tijd en duurt circa 3 minuten.

Externe links[bewerken]